Ήταν μια σπουδαία γυναίκα η Λούλη Ψυχούλη. Η πρώτη γυναίκα αρχιμουσικός στη χώρα μας, ιδρύτρια μαζί με την πιανίστα Άννα Κουκουράκη και πρόεδρος του Διεθνούς Καλλιτεχνικού Κέντρου Athenaeum, μια γυναίκα ταγμένη στη μουσική εκπαίδευση και τη διάδοσή της εντός και εκτός ελληνικών συνόρων, όπως και στη διατήρηση της μνήμης της Μαρίας Κάλλας, και ώς το τέλος αφοσιωμένη στην καλαισθησία και την αισθητική τού ήθους. Η Λούλη Ψυχούλη ήταν, θα έλεγε κανείς, μια ευπατρίδης. Πρόσφερε για το κοινό καλό, αγωνιζόμενη συχνά υπό αντίξοες συνθήκες, με πείσμα και χωρίς θόρυβο και φωνασκίες. Άφησε την τελευταία της πνοή χθες το πρωί εξαιτίας αναπνευστικών προβλημάτων. Η κηδεία της θα γίνει αύριο στις 12 μ. από το Β' Νεκροταφείο Αθηνών. Παράκληση της οικογένειας, αντί στεφάνων, τα χρήματα να διατεθούν στην "Κιβωτό του Κόσμου".
"Η Κάλλας άφησε ένα κομμάτι κληρονομιάς στον κάθε Έλληνα και εμείς το τιμήσαμε" έλεγε χαρακτηριστικά η Λούλη Ψυχούλη, μόλις τον περασμένο Μάιο, στην "Αυγή", στην τελευταία όπως αποδείχτηκε συνέντευξή της. "Η Κάλλας", εξηγούσε, "ξεκινούσε την ανάγνωση των έργων της πίσω από τις νότες" και διαπίστωνε ότι "ο πολιτισμός άρχισε σιγά - σιγά να φθίνει με τον θάνατό της".
Ποιος άραγε μπορεί να ξεχάσει την αφοσίωσή της στη διατήρηση της μνήμης της Μαρίας Κάλλας; Για τον σκοπό αυτό άλλωστε, εκτός όλων των άλλων, θέσπισε συναυλία στη μνήμη της Κάλλας, που πραγματοποιούνταν κάθε χρόνο στις 16 Σεπτεμβρίου (ημέρα του θανάτου της) στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών, αλλά η οικονομική κρίση ανέστειλε το θεσμό το 2011.
Ευτυχώς, πρόφτασε να δει, πριν από δύο χρόνια, την επανεκκίνηση του Διεθνούς Grand Prix "Μαρία Κάλλας" στην όπερα και στο πιάνο (όπως μετονομάστηκαν οι διεθνείς μουσικοί διαγωνισμοί του Athenaeum μετά τον θάνατο της ντίβας), ενός θεσμού διεθνούς απεύθυνσης ο οποίος, σε πείσμα των καιρών και παρά την προσωρινή του διακοπή εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, από το 1977 ώς σήμερα τροφοδότησε τη διεθνή μουσική σκηνή με σπουδαίους λυρικούς καλλιτέχνες και πιανίστες.
Ο αγώνας και η αγωνία τής Λούλης Ψυχούλη για τη διατήρηση του Athenaeum και όλων των δραστηριοτήτων του ήταν διαρκής, όπως και η μέριμνά της για τη στέγη του, αρχικά στο νεοκλασικό της οδού Αμερικής 8, ιδιοκτησίας του ΕΒΕΑ, και, από την εκδίωξή του το 1998, στο επίσης νεοκλασικό της οδού Αδριανού 3 στο Θησείο. Το γούστο της Λούλης Ψυχούλη, εμφανές. Δεν είναι τυχαίο που το Athenaeum στην οδό Αμερικής, εκτός από σημαντικός μουσικός φορέας της χώρας, έγινε αμέσως ένα προσφιλές αθηναϊκό στέκι, προσφέροντας καλαίσθητη ατμόσφαιρα, χώρους καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων, εύγευστη κουζίνα.
Η Λούλη Ψυχούλη γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε πιάνο στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών και συνέχισε τις μουσικές της σπουδές στο Κονσερβατουάρ των Παρισίων ως υπότροφος γαλλικής κυβέρνησης. Με υποτροφία του αυστριακού κράτους το 1972 πήρε δίπλωμα αρχιμουσικού από την Ακαδημία της Βιέννης. Το 1974 ίδρυσε με την πιανίστα Άννα Κουκουράκη το Διεθνές Καλλιτεχνικό Κέντρο Athenaeum (σωματείο μη κερδοσκοπικό), του οποίου υπήρξε πρόεδρος από την έναρξή του. Με τον θάνατο της Μαρίας Κάλλας το 1977, το Athenaeum αφιερώθηκε στη διατήρηση της μνήμης και δόξας της μεγάλης Ελληνίδας.
Τη βαθιά θλίψη της για τον θάνατο της Λούλης Ψυχούλη εξέφρασε η διοίκηση της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.
Πόλυ Κρημνιώτη
