Ερωτήματα δημιουργεί η εγκύκλιος της Γενικής Διεύθυνσης Αρχαιοτήτων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς (Αρ. πρωτ. ΥΠΟΠΑΙΘ / ΓΔΑΠΚ / ΔΜ / TΑΜΣ / 146803/86877/5296/3286) με την οποία ζητείται από τις περιφερειακές, τις ειδικές περιφερειακές υπηρεσίες και τα μουσεία της χώρας να καταθέσουν τις απόψεις τους σχετικά "με τη δυνατότητα απασχόλησης εθελοντών σε τομείς λειτουργίας των αρχαιολογικών μουσείων και συλλογών", καθώς επίσης και "τον τρόπο επιλογής των υποψηφίων και τους όρους απασχόλησής τους ούτως ώστε τα παραπάνω να πραγματοποιηθούν, εάν αυτό κριθεί σκόπιμο, στο πλαίσιο ενός ενιαίου σχεδιασμού". Η εγκύκλιος εστάλη στις 2 Ιουνίου "σε συνέχεια των συσκέψεων που πραγματοποιήθηκαν στις 3 και 6 Απριλίου 2015 υπό τον κ. αναπληρωτή υπουργό με τη συμμετοχή των προϊσταμένων των υπηρεσιών της ΓΔΑΠΚ, όπου μεταξύ άλλων τέθηκε το θέμα του εθελοντισμού".
Η συγκεκριμένη εγκύκλιος φέρνει στο προσκήνιο το θέμα του εθελοντισμού μάλλον με ανορθόδοξο τρόπο, ειδικά μάλιστα αυτή την κρίσιμη περίοδο, όπου ιδιώτες "καλοθελητές", υπό τον μανδύα του καλού σαμαρίτη, καραδοκούν να αποσπάσουν και να εκμεταλλευτούν κρίσιμους τομείς και επιπλέον στο Δημόσιο όταν έχουν καταστρατηγηθεί από τις μνημονιακές κυβερνήσεις όλα τα εργασιακά δεδομένα και έχουν αποψιλωθεί οι υπηρεσίες του υπουργείου Πολιτισμού από πολύτιμο υπαλληλικό, ειδικά φυλακτικό, δυναμικό. Όμως, πέραν των υπαρκτών αναγκών του υπουργείου Πολιτισμού, και δεδομένου ότι από το έγγραφο φαίνεται πως μάλλον έχει προηγηθεί συζήτηση επί του θέματος, αν όντως αυτό ισχύει, το κρίσιμο ερώτημα είναι: κατά πόσο το ελληνικό κράτος προτίθεται να αναθέσει σε εθελοντές την προστασία και φύλαξη των μουσείων και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς; Σε ποιους εθελοντές προτίθεται να αναθέσει έργο, με ποια κριτήρια και με ποιες προϋποθέσεις;
Το έγγραφο προκάλεσε ήδη την έντονη αντίδραση του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων, ο οποίος καλεί την πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟ "αφενός να πάρει σαφή θέση στο θέμα της εργασίας εθελοντών σε 'τομείς του λειτουργίας των αρχαιολογικών μουσείων και συλλογών' και να προβεί σε όλες τις ενέργειες που θα διασφαλίζουν την προστασία των εργασιακών δικαιωμάτων των υπαλλήλων που υπηρετούν τις πάγιες και διαρκείς ανάγκες του Πολιτισμού". Τονίζει μάλιστα ότι "οι ανάγκες του Δημοσίου απαιτούν την πρόσληψη τακτικού προσωπικού και δεν είναι δυνατόν να καλύπτονται από εργαζόμενους με άτυπες σχέσεις εργασίας. Πολύ περισσότερο που η προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και η λειτουργία των αρχαιολογικών μουσείων και χώρων εγείρει ζητήματα ασφάλειας, που είναι ιδιαίτερα σοβαρά για να τα χειρίζονται εθελοντές χωρίς τις ειδικές γνώσεις και τις υποχρεώσεις των τακτικών υπαλλήλων του Δημοσίου".
Πόλυ Κρημνιώτη
