Μετά από σπουδές κλασικής μουσικής, στην Αμερική και στην Αγγλία, η Angelika Dusk (κατά κόσμον Αγγελική Δασκαλοπούλου) επέστρεψε στην Ελλάδα όπου σχεδόν αμέσως έκανε αισθητή την παρουσία της με τις ζωντανές εμφανίσεις της. Αφού προηγήθηκε ένα EP, πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε στην εταιρεία που ίδρυσε η ίδια το πρώτο album της, το οποίο ηχογραφήθηκε στη Βρετανία σε παραγωγή των πολύ γνωστών Red Triangle Productions και Ross Cullum. Το Marionette όντως είναι δίσκος που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από ανάλογους διεθνείς και όχι μόνο σε επίπεδο παραγωγής, ποπ με αγγλικό στίχο, η οποία ανταποκρίνεται και με το παραπάνω στα υψηλότερα σημερινά στάνταρ του είδους. Η Angelika Dusk γνωρίζει πολύ καλά πώς να κινείται στο πλαίσιο του ιδιώματος γράφοντας δυνατά και ολοκληρωμένα τραγούδια που υποστηρίζει ιδανικά με την ερμηνεία της. Και, όπως αποδεικνύεται από τη συζήτηση μαζί της, γνωρίζει πολύ καλά και το πού κατευθύνεται στο μέλλον, έχοντας ήδη χαράξει πολύ προσεχτικά μια πορεία την οποία ακολουθεί με εντυπωσιακά σταθερά βήματα...
Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα
* Από τις κλασικές σπουδές στο ιδίωμα της ποπ είναι μια ασυνήθιστη διαδρομή, που δεν έχουν ακολουθήσει πολλοί άλλοι. Πώς σας προέκυψε και γιατί;
Η κλασική μουσική είναι η βάση για τα πάντα. Πιστεύω ότι ένας μουσικός έχει περισσότερα εφόδια όταν έχει κάνει κλασικές σπουδές και στη συνέχεια μπορεί να ακολουθήσει όποιο είδος τον ελκύει. Άλλωστε αυτό ισχύει και στην περίπτωση της Alicia Keys, της Katy Perry, της Lady Gaga και άλλων ονομάτων της ποπ σκηνής. Ήταν συνειδητή επιλογή να σπουδάσω κλασική μουσική και μετά επέλεξα την ποπ γιατί σε αυτό το είδος εκφράζομαι καλύτερα.
* Σας βοήθησε, αλήθεια, καθόλου η γνώση και η εμπειρία σας στην κλασική μουσική σε αυτό που κάνετε;
Σαφώς. όπως είπα και πριν, η κλασική μουσική είναι η βάση. Στο πιάνο, για παράδειγμα, είναι απαραίτητο να έχει κανείς κλασική παιδεία και τεχνική ώστε να μπορεί με άνεση να παίζει άλλα είδη, το ίδιο και στη φωνή για τη σωστή τοποθέτηση της. Άλλωστε η ποπ, που αποτελεί τμήμα της Δυτικής μουσικής, βασίζεται στο τονικό σύστημα όπως και η κλασική.
* Να υποθέσω ότι μετά από σπουδές σε Αμερική και Βρετανία ο αγγλικός στίχος ήταν για εσάς όχι απλώς αυτονόητη αλλά η πρώτη επιλογή ή έχετε και άλλους, καθαρά μουσικούς λόγους που σας κάνουν να μην γράφετε στη γλώσσα μας;
Γράφω στα αγγλικά γιατί εκφράζομαι αυθόρμητα σε αυτή τη γλώσσα, κάτι το οποίο συνέβαινε από τότε που ήμουν μικρή και έγραφα τις σκέψεις μου στο χαρτί. Επίσης στο είδος της μουσικής που κάνω -ποπ στα πρότυπα της αγγλικής και αμερικανικής σκηνής- η γλώσσα η οποία ταιριάζει είναι η αγγλική. Παρ' όλα αυτά θεωρώ ότι έχουμε μια από τις πιο όμορφες και πλούσιες γλώσσες και φυσικά διαβάζω λογοτεχνία και ποίηση στα ελληνικά.
* Και με την ευκαιρία, όπως, φαντάζομαι, ξέρετε πολύ καλά και η ίδια, η σωστή ηχητική απόδοση του επωνύμου σας στα αγγλικά θα ήταν με a. Τι σας έκανε λοιπόν να το γράφετε Dusk; Το δειλινό σημαίνει κάτι συγκεκριμένο για εσάς, έχετε κάποια ιδιαίτερη σχέση με αυτή την ώρα της ημέρας;
Το σούρουπο είναι η ώρα που το φως παντρεύεται με το σκοτάδι, δύο αντίθετα πράγματα, που όμως πρέπει να συνυπάρξουν για να συνεχιστεί η ζωή, όπως η εισπνοή και η εκπνοή. Μου αρέσουν οι αντιθέσεις αυτές και τις περιλαμβάνω στη μουσική μου, για παράδειγμα θα γράψω ένα up tempo κομμάτι που έχει χαρούμενο ήχο και μελωδία αλλά οι στίχοι του είναι άκρως μελαγχολικοί.
* Ποιες διακρίνετε η ίδια ως κυριότερες επιρροές σας, καταρχήν από ιδιώματα και στη συνέχεια ίσως από συγκεκριμένα ονόματα;
Από μικρή άκουγα πολλά διαφορετικά είδη μουσικής, rock, heavy metal, κλασική, αργότερα jazz και blues και παραδοσιακή ελληνική, οπότε νομίζω ότι όλα αυτά με έχουν επηρεάσει στον τρόπο που συνθέτω. Σίγουρα υπάρχουν κάποιοι μεγάλοι καλλιτέχνες που θαυμάζω περισσότερο από άλλους όπως η Eva Cassidy, η Ella Fitzgerald, ο Stevie Wonder αλλά και οι νεότεροι Florence And The Machine.
* Νιώθετε, αλήθεια, κοντά στην Amy Winehouse, όχι φυσικά ως ακροάτρια αλλά σαν μουσικός; Γιατί κάπου αποκόμισα αυτή την αίσθηση από τον δίσκο σας, έστω και αν δεν φαίνεται σε πρώτο επίπεδο...
Αν και τη θεωρώ πολύ καλή και ιδιαίτερη μουσικό, δεν είναι του στιλ μου. Οπότε όχι, δεν θα έλεγα ότι νιώθω κοντά της όσο στον Ed Sheeran η στην Alicia Keys, για παράδειγμα.
* Κατά παράδοξο όμως τρόπο για το είδος στο οποίο κινείστε, φαίνεστε να έχετε και υπερβολικά ίσως καλή σχέση με τον ρυθμό. Πώς και γιατί προέκυψε αυτή;
Γιατί να είναι παράδοξο αυτό για την ποπ; Ο ρυθμός είναι η βάση για τα πάντα στη μουσική, πριν καν ξεκινήσει κανείς να τραγουδάει ή να παίζει ένα όργανο πρέπει να έχει στο μυαλό του τον ρυθμό. Αυτό ισχύει για κάθε είδος μουσικής, από το πιο απλό παιδικό νανούρισμα μέχρι το πιο σύνθετο ρυθμικά κομμάτι. Μαθαίνοντας λοιπόν ρυθμό έμαθα και μουσική!
* Πώς συνέβη να συνεργαστείτε με δύο Βρετανούς παραγωγούς και γιατί επιλέξατε τους συγκεκριμένους;
Είχα μια πολύ σαφή εικόνα του ήχου που ήθελα, ποπ στο στιλ κάποιων συγκεκριμένων Αμερικανών και Άγγλων ονομάτων, γι' αυτό και επέλεξα παραγωγούς που είναι ειδήμονες του είδους. Έστειλα τα τραγούδια μου στους μάνατζέρ τους και προς μεγάλη μου χαρά ενδιαφέρθηκαν να δουλέψουν μαζί μου!
* Όλα τα τραγούδια σας είναι ερωτικά ή όχι απαραίτητα ή, τουλάχιστον, όχι αποκλειστικά;
Όχι αποκλειστικά... Μέσα από τα τραγούδια μου αφηγούμαι συμβάντα από τη ζωή μου, συναισθήματα, καταστάσεις, αναμνήσεις και ανησυχίες. Αυτό που εύχομαι και θα μου δώσει τη μεγαλύτερη χαρά είναι ο ακροατής να βρει δικές του εμπειρίες στη μουσική μου και να μπορέσει να ταυτιστεί με τα τραγούδια μου. Όταν έρχεται κάποιος μετά από μια συναυλία και μου λέει ότι ακούει κάποιο τραγούδι μου και σκέφτεται ένα συμβάν της δικής του ζωής πραγματικά με συγκινεί!
* Μαριονέτα είναι ένα άθυρμα, κάτι που, αφού κάποιος ή κάτι του κινεί τα νήματα, είναι ουσιαστικά υποχείριο... ή δεν το εννοείτε ακριβώς έτσι στον τίτλο;
Η μαριονέτα για μένα έχει διττή σημασία, είναι και το υποχείριο κάποιου αλλά μπορεί ταυτόχρονα να είναι και ένα αθώο παιδικό παιχνίδι. Με τον τίτλο αυτό θέλω να δώσω έμφαση και στα δύο, στην ισορροπία ανάμεσα στο θετικό και στο αρνητικό. Τίποτα δεν είναι μόνον άσπρο ή μαύρο, πάντα η αλήθεια είναι κάπου στη μέση...
* Δοκιμάσατε σε κάποιες εταιρείες πριν αποφασίσετε να ιδρύσετε τη δική σας για την κυκλοφορία του δίσκου και, αν όχι, τι σας οδήγησε κατ' ευθείαν σε αυτή την επιλογή;
Όσο προετοίμαζα το έδαφος για να κυκλοφορήσω τη μουσική μου, είχα στον νου μου ότι θα το έκανα σε δική μου εταιρεία. Θέλω να έχω την ελευθερία να κάνω τα βήματα που επιθυμώ, πάντα με τη βοήθεια και τις συμβουλές της ομάδας επαγγελματιών την οποία έχω γύρω μου.
* Και τα επόμενα σχέδια σας, βραχυπρόθεσμα και ίσως και μη;
Θα ακολουθήσουν πολλές συναυλίες το καλοκαίρι με στόχο να παρουσιάσω τη μουσική μου ζωντανά στο κοινό. Παράλληλα, ταξιδεύω στην Αγγλία για νέες συνεργασίες για τα επόμενά μου τραγούδια. Τώρα, για πιο μακροπρόθεσμα, το μόνο που μπορώ να φανταστώ είναι να γράφω συνεχώς καινούργια μουσική και να βελτιώνομαι, γιατί στη μουσική... δεν υπάρχει τέλος!
Αυτή είναι άλλωστε και η προδιάθεση που πάντα, αλάθητα σχεδόν, οδηγεί σε ολοένα καλύτερα αποτελέσματα...
