Με τους δύο μέχρι τώρα δίσκους της («Try A Little Romance» toy '10 και «Homemade Joy» toy '12) και ίσως ακόμα περισσότερο με τις τόσο κεφάτες και «ξεσηκωτικές» συναυλίες η Μαριέττα Φαφούτη κέρδισε την αγάπη ενός μεγάλου μέρους του κοινού. Καθώς ετοιμάζει το νέο της δίσκο «Red» το υλικό του οποίου «εγκαινιάστηκε» ζωντανά με μιαν εμφάνιση στο «Gazarte» στις 5 Δεκεμβρίου (στον ίδιο χώρο θα επιστρέψει τα μεσάνυχτα της 31ης Δεκεμβρίου για το ρεβεγιόν της Πρωτοχρονιάς) μας μίλησε για την μεγαλύτερη αναγκαιότητα από ποτέ στους ζοφερούς καιρούς μας του να...επιμένουμε αισιόδοξα!
Ο τρίτος σας δίσκος δεν έχει καθυστερήσει να κυκλοφορήσει λίγο περισσότερο από όσο θα έπρεπε; Γιατί συνέβη αυτό;
Η αλήθεια είναι πως για εμένα δεν υπάρχει κανένα «θα έπρεπε» στην δισκογραφία. Πρέπει να υπάρχουν συγκεκριμένες συνθήκες για να γίνει ένας δίσκος, να υπάρχει μουσικό υλικό, ουσιαστικός και ποιοτικός χρόνος για pre-production και production, αξιοπρεπές budget και μια εταιρεία που να μπορεί να με κάνει να αισθανθώ ασφάλεια και απόλυτη ανεξαρτησία. Απ' όλα αυτά λοιπόν το μόνο που υπήρχε μέχρι πριν λίγο καιρό ήταν το άπειρο και συνεχώς ανανεούμενο μουσικό υλικό και ένας αξιοπρεπής χρόνος που είχαμε αφιερώσει για pre-production. Ευτυχώς όμως πλέον βρέθηκαν όλα τα υπόλοιπα και προχωράμε τον δίσκο με άπειρα αποθέματα ενθουσιασμού και αγάπης.
Γιατί «Red» λοιπόν; Τι έχει αυτό το χρώμα και σας σαγηνεύει τόσο πολύ;
Ο λόγος είναι τελείως εγωιστικός. Το κόκκινο είναι το αγαπημένο μου χρώμα, έχει συνδεθεί με άπειρες στιγμές της ζωής μου, με χαρές, λύπες, συγκινήσεις, με τόσα συναισθήματα, με τόσες αναμνήσεις. Το κόκκινο είναι η ζωή μου όλη, είναι...εγώ!
Με ποιους τρόπους και πόσο θα είναι διαφορετική για τους θεατές η εμπειρία των νέων συναυλιών σας από εκείνες που δίνατε αμέσως μετά την κυκλοφορία του δεύτερου δίσκου σας;
Νομίζω πως αν ήμουν θεατής στην παρουσίαση του δεύτερου δίσκου και σε ένα από τα τελευταία live μας θα έλεγα σίγουρα πως πρόκειται για άλλη μπάντα και άλλη ερμηνεύτρια! Προσωπικά μέχρι πριν ενάμιση χρόνο δεν τολμούσα καν να σηκωθώ από το πιάνο. Τώρα πια με τη βοήθεια της οριστικά οκταμελούς πλέον (δύο κιθάρες, τρομπόνι, keyboards, μπάσο και ντραμς συν δύο ακόμα ερμηνεύτριες στα φωνητικά) μπάντας μου νιώθω πολύ απελευθερωμένη και έχει απενοχοποιηθεί για εμένα πλήρως η ιδέα του να χορεύεις με την ψυχή σου τα τραγούδια σου. Επίσης μιλάμε για ένα τελείως διαφοροποιημένο σετ, γύρω στα δέκα επτά ολοκαίνουργια τραγούδια.
Υπάρχει κάποια τραγουδοποιός και ερμηνεύτρια με την οποία αν όχι να ταυτίζεστε να θεωρείτε πάντως ότι κινείστε σε σχετικά παράλληλες πορείες;
Παράλληλες πορείες έχουμε όλα τα παιδιά της με αγγλικό στίχο ποπ που ξεκινήσαμε πριν τέσσερα χρόνια, άλλοι λίγο νωρίτερα, άλλοι λίγο αργότερα. Υπάρχουμε ακόμα και αυτό είναι κάτι αισιόδοξο. Από εκεί και πέρα χαίρομαι γιατί βλέπω αυτή τη σκηνή να εμπλουτίζεται συνεχώς με καταπληκτικούς και καταπληκτικές δημιουργούς.
Από πού και πώς αντλείτε την τόση αισιοδοξία της μουσικής σας μέσα στο ζοφερό κλίμα της κρίσης τόσων χρόνων; Είστε και ως άνθρωπος έτσι ή μόνο σαν δημιουργός;
Καμία κρίση δεν είναι ικανή να με διαφοροποιήσει ως άνθρωπο. Ήμουν αισιόδοξος άνθρωπος και εξακολουθώ να είμαι γιατί η αρχή μου είναι πως έχεις κάθε λόγο να είσαι ευτυχισμένος άνθρωπος όταν υπάρχουν δύο παράγοντες στη ζωή σου, η υγεία και η αγάπη. Με αυτά τα εφόδια μπορείς να καταφέρεις τα πάντα. Επίσης το σκοτάδι της εποχής τα αντιμετωπίζεις με φως και όχι με περισσότερο σκοτάδι. Πιστεύω στην έλξη του καλού, πιστεύω επίσης ότι αν είσαι απογοητευμένος από την κρίση αυτό που έχεις να κάνεις είναι να αναλάβεις δράση και να χαρίζεις σε όποιον μπορείς την ελπίδα. Έστω με ένα χαμόγελο, με ένα πιάτο φαΐ, με μια κουβέρτα, δείχνοντας αλληλεγγύη στον συνάνθρωπό σου...Η απαισιοδοξία ποτέ δεν βοήθησε κανέναν!
Και τι σχεδιάζετε άμεσα, μέχρι και τα Χριστούγεννα και για την αρχή του '15;
Ετοιμάζουμε κάποια live έκπληξη αλλά δεν μπορούμε να βγάλουμε κιχ γι' αυτά ακόμα. Δισκογραφικά θα κυκλοφορήσουμε ένα νέο single με αφορμή τα Χριστούγεννα, ο τίτλος του είναι «Papa I'll Fly», δεν έχει σχέση με τον επερχόμενο δίσκο, έχει μέσα του όλη την αγάπη του κόσμου και θα κυκλοφορήσει από τη Musou Records. Επίσης το πιο θλιμμένο τραγούδι που έχω γράψει, το «Robin» που θα είναι στον επόμενο δίσκο, θα περιλαμβάνεται και στη νέα συλλογή του Γιώργου Μουχταρίδη, κάτι που μας τιμά πολύ. Τέλος ολοκληρώθηκε η ταινία του Παναγιώτη Φαφούτη «Γιαννούλα» για την οποία έγραψα τη μουσική και περιμένουμε πως και πως να τη δούμε να ταξιδεύει σε μεγάλα φεστιβάλ. Πριν απ΄ όλα όμως περιμένουμε μαζί με την μπάντα μου περιμένουμε όλο τον κόσμο στο «Gazarte» ακριβώς τα μεσάνυχτα της τελευταίας ημέρας του '14 για να υποδεχθούμε το '15...όπως του αξίζει!
Και μόνον η τόσο έντονη δραστηριότητα της δείχνει ότι η αισιοδοξία πηγάζει έμφυτα από την Μαριέττα Φαφούτη και δεν είναι επίπλαστη ή, ακόμα χειρότερα, χρησιμοθηρική...και αν θέλετε να πειστείτε πηγαίνετε στο «Gazarte» λίγο πριν αλλάξει ο χρόνος για να την δείτε να την κάνει πράξη!
ΘΑΝΟΣ ΜΑΝΤΖΑΝΑΣ
