Με θερμά χειροκροτήματα, αλλά και αποδοκιμασίες, υποδέχθηκε το αθηναϊκό κοινό την πρώτη συνεργασία του Γιάννη Χουβαρδά με την Εθνική Λυρική Σκηνή, στον Ντον Τζιοβάνι του Μότσαρτ.
Κατάμεστο στην πρεμιέρα της Τετάρτης το Ηρώδειο, τη σκηνή του οποίου η Εύα Μανιδάκη είχε μεταμορφώσει σε πλατεία, με μια καντίνα και στύλους φωτισμού, καταφέρνοντας να την ενοποιήσει με το αψιδωτό οικοδόμημα πίσω της, σε τρόπο ώστε να "απαλύνει" τη μνημειακότητά του, που θα μπορούσε να συντρίψει τα επί σκηνής διαδραματιζόμενα, χάρις στα φυσικά υλικά που χρησιμοποιούσε.
Μιλώντας για την προσέγγισή του στο οπερατικό έργο, ο σκηνοθέτης μας είχε προδιαθέσει για έναν βίαιο, σκληρό, σκοτεινό Ντον Τζιοβάνι. Όμως το υλικό με το οποίο είχε να αναμετρηθεί προέταξε σθεναρή αντίσταση στις προθέσεις του, έτσι ώστε το τελικό αποτέλεσμα να μοιάζει, κυρίως στην α' πράξη, συνολικά άτολμο.
Αρκετά βελτιωμένη η προσέγγιση στη β' πράξη, ιδιαίτερα στο φινάλε, που όντως "ήταν Χουβαρδάς", ιδίως στα σημεία όπου ο ομώνυμος ήρωας δειπνεί καταβροχθίζοντας, σαν άλλος βρυκόλακας, τις... ερωμένες του, στον ευρηματικό τρόπο με τον οποίο βυθίζεται στην Κόλαση ή στον σχολιασμό της ακροτελεύτιας φράσης "τέτοιο τέλος έχει όποιος κάνει το κακό", που αποδίδεται με κινησιολογία που παραπέμπει στις "κουλτούρες δρόμου" (ιδιαίτερα ταιριαστή με τη σκηνογραφική σύλληψη, θα μπορούσε να είχε χρησιμοποιηθεί εκτενέστερα).
Κι όμως, τα σημεία εκείνα στα οποία ο σκηνοθέτης τόλμησε, ξέφυγε από την πεπατημένη στην οποία είναι συνηθισμένος ένας πυρήνας, σκληρά συντηρητικός, του οπερατικού κοινού, μια μικρή, αλλά θορυβώδης, ομάδα κοινού θεώρησε πως ο Γ. Χουβαρδάς υπερέβη τα εσκαμμένα (αλήθεια, ποιος τα έχει χαράξει αυτά;) και αντέδρασε με αποδοκιμασίες και γιουχαΐσματα, μολονότι η συντριπτική πλειονότητα των θεατών χειροκροτούσε τους συντελεστές και τον σκηνοθέτη.
Ιδιαίτερα θερμά επευφημήθηκε η υψίφωνος Μυρτώ Παπαθανασίου, που με την Ντόνα Άννα της αναδείχθηκε μάλλον σε πρωταγωνίστρια της βραδιάς, καθώς και η υψίφωνος Τσέλια Κοστέα (Ντόνα Ελβίρα) και ο Λεπορέλο του βαθύφωνου Χριστόφορου Σταμπόγλη. Έλειψε το μέγεθος από τον Ντον Τζιοβάνι του Αμερικανού βαρύτονου Φράνκο Πομπόνι, ενώ ο χώρος του Ηρωδείου έδειξε για μία ακόμη φορά πόσο αφιλόξενος είναι για μουσικές παραστάσεις.
Μολονότι η μουσική κάποτε "σκέπαζε" τους μονωδούς, ομόφωνο υπήρξε το χειροκρότημα για την Ορχήστρα της ΕΛΣ και τον μαέστρο της Λουκά Καρυτινό, που ένα στραβοπάτημα τον έκανε να σωριαστεί κάτω από το πόντιουμ, ευτυχώς χωρίς κάποια επίπτωση: σηκώθηκε και συνέχισε ατάραχος τη διεύθυνση της ορχήστρας.
