Η Ιστορία δεν αποτελεί μονογραμμική διαδοχή "τυχαίων" - συγκυριακού τύπου γεγονότων. Σε κρίσιμες εποχές διαμορφώνεται μια "πύκνωση" του ιστορικού χρόνου, μια εκρηκτική συσσώρευση αντιφάσεων που ζητούν διέξοδο, και που από τον τρόπο επίλυσής τους θα διαμορφωθεί το μέλλον.
Μια παρόμοια ιστορική "πύκνωση" ζούμε την περίοδο αυτή. Μια "πύκνωση" που περιέχει το "αναγκαίο", δηλ. μια διέξοδο που θα διαμορφώσει νέες ελπιδοφόρες συνθήκες για την κοινωνία, τη δημοκρατία, τις αξίες που συνέχουν έναν ολόκληρο λαό.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, πέρα από τις απόλυτες ταυτίσεις, τις διαφοροποιήσεις ή τις ενστάσεις που μπορεί να διατυπώσει κάθε αριστερός, δημοκρατικός, προοδευτικός πολίτης, αποτελεί στοιχείο αυτής της ιστορικής "αναγκαιότητας" που προέκυψε τα τελευταία τέσσερα χρόνια και ταυτόχρονα αποτελεί τον βασικό φορέα που μπορεί να οδηγήσει στη διαμόρφωση μιας εθνικής διεξόδου, μιας λυτρωτικής λύσης από τα δεινά που έχουν συσσωρευθεί.
Η χώρα και η ελληνική κοινωνία τελούν υπό το κράτος μιας πολιτικής και οικονομικής τυραννίας. Οι δημοκρατικοί θεσμοί, το Κοινοβούλιο, το Σύνταγμα δοκιμάζονται δεινώς και ευτελίζονται με την επιβολή ενός ακροδεξιού μηχανισμού, ενός κράτους εκτάκτων εξουσιών. Τα θεμελιώδη θεσμικά, κοινωνικά και οικονομικά πλαίσια ασφαλείας των πολιτών (εργασία, εισόδημα, σύνταξης, ασφάλεια, περίθαλψη, υγεία, παιδεία) τελούν υπό απηνή διωγμό. Οι προπαγανδιστικοί μηχανισμοί των ΜΜΕ, που συγκροτούν τους ιδεολογικούς μηχανισμούς των μνημονιακών συμφερόντων, "δίνουν τα ρέστα τους" προκειμένου να συντηρήσουν τη μνημονιακή συγκυβέρνηση.
Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η ίδια η αξία της ανθρώπινης ζωής, δεν έχει, για τα συστημικά συμφέροντα και τους κομματικούς υποτελείς τους, καμία αξία.
Το "πείραμα" που εφαρμόζεται στην Ελλάδα αποτελεί έκφραση ενός σύγχρονου Ολοκληρωτισμού με διακριτά οικονομικά, πολιτικά και ιδεολογικά χαρακτηριστικά. Κι' αυτός ο σύγχρονος ολοκληρωτισμός επιβάλλεται σταδιακά και συστηματικά σε πανευρωπαϊκό επίπεδο.
Για να διασφαλιστεί η ηγεμονία της χρηματοπιστωτικής δομής και των ενσωματωμένων σ' αυτήν πολιτικών ελίτ, για να επιβληθεί ως ιστορική, ως αδήριτη αναγκαιότητα το νεοφιλελεύθερο πρότυπο, διαμορφώνεται μια νέα κουλτούρα, ένα σύγχρονο πνεύμα εποχής (Zeit Geist), ένας νέος ανθρωπολογικός τύπος-υπόδειγμα που θα προσαρμόζεται και θα ενσωματώνεται πλήρως στο πρότυπο αυτό.
Ποια θα πρέπει να είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του; Η υποταγή, η αποδοχή των προταγμάτων του ασύδοτου ανταγωνισμού της αγοράς ως αξιών του βίου και της κοινωνικής συμπεριφοράς. Η "λιτότητα" σε αντίθεση με τη "σπατάλη" προσλαμβάνει ένα θετικό νοηματικό ορόσημο, συνάδει μ' ένα είδος προτεσταντικού ευσεβισμού (pietismus) που καλεί το άτομο της αγοράς σε υποταγή και αυτοενοχοποίηση.
Σ' αυτό τον νεοφιλελεύθερο κοσμοείδωλο, σ' αυτό το νέο ανθρωπολογικό ιδιότυπο, όλες οι αντιθέσεις που εμφανίστηκαν στο νεότερο κράτος πρόνοιας (δημόσιο - ιδιωτικό, ιδιώτης - πολίτης, ατομική επιλογή - δικαίωμα, μορφή - περιεχόμενο, μέσον - σκοπός) "επιλύονται" αυτονόητα υπέρ της "κοινωνίας της ζούγκλας" και του απηνούς ανταγωνισμού.
Σύμφωνα μ' αυτή τη στρατηγικού χαρακτήρα αντίληψη κυβερνάται σήμερα η Ευρώπη από μια κλειστή ολιγαρχία που την αποτελούν το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, η γερμανική οικονομικο-πολιτική ελίτ και οι σύμμαχοί της. Οι δημοκρατικοί θεσμοί -και σε ευρωπαϊκό και σε εθνικό επίπεδο- λειτουργούν στις περισσότερες περιπτώσεις προσχηματικά. Εφαρμόζεται στην πράξη μια κοινοβουλευτική δικτατορία, μια τυπική φορμαλιστική δημοκρατική διαδικασία που ακυρώνει το περιεχόμενο της δημοκρατίας και της λαϊκής κυριαρχίας.
Το εγχώριο πολιτικό και κομματικό "προσωπικό" των υπηρετών των Μνημονίων καταρρέει. Ακόμα και η ελίτ συμφερόντων που ηγεμονεύει σήμερα στην Ευρώπη αποκάλυψε πρόσφατα τον ρόλο των "αχυρανθρώπων", που διαδραμάτισε το δίδυμο Ευ. Βενιζέλου - Αντ. Σαμαρά για την πρωθυπουργοποίηση του εντεταλμένου των τραπεζών Λ. Παπαδήμου, ακυρώνοντας και ευτελίζοντας κάθε έννοια λαϊκής κυριαρχίας. Ο Αντ. Σαμαράς, μάλιστα, εντάχθηκε με "υποσχετική" στον μνημονιακό συσχετισμό αφού η συναλλαγή προέβλεπε την πρωθυπουργοποίησή του μετά τις επόμενες εκλογές...
Σήμερα οι συγκυβερνήτες του Μνημονίου έχουν πλήρως απομονωθεί, αποτελούν ένα κλειστό -αυτιστικού τύπου- μηχανισμό που αντιμετωπίζει την κοινωνία και τους πολίτες ως εχθρούς.
Η 25η Μαΐου θα καταγραφεί ως σημαντική τομή στη μέχρι τώρα πορεία της χώρας. Η κοινωνική δυναμική που αναδείχθηκε την προηγούμενη Κυριακή μετατρέπεται τώρα, μέσω της ψήφου των πολιτών, σε αυθεντικό, σε γνήσιο "πολιτικό κεφάλαιο" που θα δώσει τη δυνατότητα στον ΣΥΡΙΖΑ και στην ευρύτερη δημοκρατική και προοδευτική κοινωνικο-πολιτική συμμαχία που διαμορφώνεται να χαράξει μια νέα, ελπιδοφόρα προοπτική.
Η συμμαχία των προθύμων του Μνημονίου, οι πολιτικές μαριονέτες του Βερολίνου και των Βρυξελλών, βρίσκονται ήδη σε αποδρομή...
* Ο Μενέλαος Γκίβαλος είναι Αναπληρωτής καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών
