Η Ελβετία δεν είναι κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά είναι πολλαπλώς συνδεδεμένη μαζί της, σχεδόν σαν να είναι. Με το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της Κυριακής, που βάζει φραγμό στην εγκατάσταση μεταναστών στην Ελβετία, η χώρα πρακτικά καταργεί το δικαίωμα της ελεύθερης διακίνησης των εργαζομένων στην κοινοτική Ευρώπη. Οι περισσότεροι μετανάστες στην Ελβετία είναι Γερμανοί, Γάλλοι και Ιταλοί -και είναι προφανές ότι οι κυβερνήσεις του Βερολίνου, του Παρισιού και της Ρώμης δεν χάρηκαν καθόλου που η Ελβετία αντιμετωπίζει τους πολίτες τους όπως η Ευρώπη τους Αφρικανούς.
Επίσης η απόφαση της Ελβετίας της άμεσης δημοκρατίας -όσο κι αν το δημοψήφισμα έβγαλε ένα οριακό 50,3%- ρίχνει νερό στον μύλο της Ακροδεξιάς στις γειτονικές χώρες. Ήδη ακούγονται οι πρώτες φωνές στη Γαλλία και τη Γερμανία, που λένε «κάντο όπως οι Ελβετοί». Μάλιστα, όσο πλησιάζουν οι ευρωεκλογές τόσο το ελβετικό παράδειγμα θα γεμίζει τις φαρέτρες του γαλλικού Εθνικού Μετώπου ή της Εναλλακτικής για τη Γερμανία.
Βέβαια, ακόμη η ελβετική κυβέρνηση δεν αποφάνθηκε πώς θα υλοποιήσει την απόφαση του δημοψηφίσματος, οπότε οι αντιδράσεις των Βρυξελλών και των μεγάλων ευρωπαϊκών πρωτευουσών είναι προσεκτικές. Αλλά, εάν η Ελβετία καταγγείλει μονομερώς το δικαίωμα στην ελεύθερη διακίνηση, γιατί να της... χαριστούν οι άλλες συμφωνίες που έχει υπογράψει με την Ε.Ε. -ελεύθερες συναλλαγές, ένταξη στις ευρωπαϊκές μεταφορές, στα προγράμματα για τη γεωργία, στις δημόσιες προμήθειες;
Επιπλέον μέχρι τώρα αυτοί που πραγματικά είχαν κάνει δύσκολη τη ζωή των ελβετικών τραπεζών -του ιερού απορρήτου- ήταν οι Αμερικανοί. Οι Ευρωπαίοι, αν και χάνουν δισεκατομμύρια κάθε χρόνο εξαιτίας της... κακής συνήθειας των πολιτών τους να παρκάρουν αφορολόγητα τα λεφτά τους στην Ελβετία, μέχρι τώρα απλά απειλούσαν, ενίοτε και με... το ιππικό, τη Βέρνη, αλλά στην πράξη δεν έκαναν τίποτε περισσότερο από το να αγοράζουν κλεμμένα CD. Μετά από αυτό το δημοψήφισμα μπορεί οι απειλές να γίνουν πραγματικότητα.
