ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΠΕΤΡΟΣ ΚΑΤΣΑΚΟΣ
Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να ανατρέχει κανείς σε όσα έχουν δηλώσει κατά καιρούς οι όψιμοι θιασώτες του δόγματος «καταδικάζω τη βία από όπου και αν προέρχεται» και να εντοπίζει την ανακολουθία των απόψεών τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Θεόδωρος Πάγκαλος, ο λάβρος εισαγγελέας κατά κάθε μορφής βίας, που πριν λίγα μόλις χρόνια αποκάλυπτε σε συνέντευξή του μια πτυχή του βίαιου χαρακτήρα του. Σε συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στους συντάκτες του μαθητικού περιοδικού schooligans τον Απρίλιο του 2009 περιέγραφε τα βίαια φοιτητικά του χρόνια εξιστορώντας το παρακάτω περιστατικό:
«Έχω τώρα έναν καλό φίλο, τον Χρήστο τον Φύσσα, ο οποίος όταν ήμασταν στο Πανεπιστήμιο, ήταν ένας φοβερός και τρομερός ΕΚΟΦίτης (η ΕΚΟΦ ήταν η ακραία πτέρυγα της νεολαίας της Δεξιάς). Τότε γινόντουσαν συχνά επεισόδια ανάμεσα σε μας και τους ΕΚΟΦίτες. Μια μέρα, λοιπόν, ακούω τον Φύσσα σε μια συζήτηση στη Νομική να λέει ότι στη Σοβιετική Ένωση υπάρχουν στρατόπεδα συγκέντρωσης και εκατοντάδες χιλιάδες πολιτικοί κρατούμενοι. Και του λέω εγώ 'Αυτά που διαδίδεις είναι συκοφαντίες, είσαι πράκτορας της CIA και αν τα ξαναπείς θα σου σπάσω τα μούτρα'. Αυτός τα ξανάπε. Ε, κι εγώ του 'δωσα δυο μπουνιές και τον ξάπλωσα κάτω. Του 'σπασα και τα γυαλιά. Ήξερα, βέβαια, και εγώ ότι υπήρχαν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
ΕΡ. Τότε γιατί τον χτυπήσατε;
Θ.Π. Γιατί ήταν μια αλήθεια που δεν έπρεπε να λέγεται.
ΕΡ. Δεν ντρέπεστε γι' αυτό;
Θ.Π. Ε;
Ε.Ρ. Δεν ντρέπεστε γι' αυτή τη συμπεριφορά σας;
Θ.Π. Όχι, δεν ντρέπομαι, γιατί ήταν η εποχή τέτοια. Είχα ν' αντιμετωπίσω τους ΕΚΟΦίτες που ήταν μέσα στη σχολή μου. Αυτοί ήταν η νεολαία του Καραμανλή, μας φέρνανε την αστυνομία, μας φτιάχνανε φακέλους κοινωνικών φρονημάτων. Γιατί να ντρέπομαι;».
Στην ίδια συνέντευξη, οι νεαροί δημοσιογράφοι ρωτούν τον Θεόδωρο Πάγκαλο, τον άνθρωπο που πριν λίγες μέρες δεν δίστασε να συκοφαντήσει τον ΣΥΡΙΖΑ για τη Marfin, αν συμφωνεί με την ποινικοποίηση της «κουκούλας». Ιδού τι απαντά ο πρώην υπουργός:
«Αυτό είναι βλακώδες. Το πρόβλημα στις διαδηλώσεις είναι ότι η αστυνομία δεν πάει κοντά στα επεισόδια, γιατί δεν θέλει να διακινδυνεύσει, δεν θέλει να κουραστεί. Και όταν κάνουν συλλήψεις, τις κάνουν off Broadway: αφού έχει τελειώσει η διαδήλωση, βλέπουν διάφορους απομονωμένους και τους βουτάνε στην τύχη. Πάνε μετά στο δικαστήριο, δεν μπορούν να στηρίξουν την κατηγορία και επαναλαμβάνεται αυτό το γελοίο σενάριο». Και συνεχίζει απαντώντας στο εύλογο ερώτημα και γιατί δεν πιάνουν αυτούς που τα κάνουν, ως εξής: «Γιατί γενικά τις συντηρητικές κυβερνήσεις τις βολεύει να υπάρχει ένα κλίμα ανασφάλειας κι ένα αίτημα για τάξη».
Οι φίλοι μου δίπλα ρίχνανε μολότοφ, εγώ έριχνα πέτρες...
Σε μια άλλη συνέντευξή του, αυτή τη φορά στο περιοδικό Crash του Γ. Τράγκα, τον Απρίλιο του 2011 ο Θεόδωρος Πάγκαλος μιλούσε για τις «αλητείες» του κατά την διάρκεια του Μάη του 68 στο Παρίσι.
ΕΡ. Μολότοφ έχεις ρίξει;
Θ.Π. «Όχι, μολότοφ δεν έχω ρίξει. Αλλά ρίχνανε φίλοι μου δίπλα».
ΕΡ. Πέτρες, καδρόνια;
Θ.Π. «Πέτρες, ναι». Και ξύλα; «Και ξύλα... (γέλια). Αλλά ήταν Μάης του ΄68».
Πάντως και οι δύο συνεντεύξεις, που μπορούσε κανείς να διαβάσει αυτούσιες στην προσωπική ιστοσελίδα του Θ. Πάγκαλου, έχουν πλέον διαγραφεί. Προφανώς ο πρώην υπουργός αποφάσισε πως οι συγκεκριμένες αναφορές δεν συνάδουν με το αντι-βίαιο προφίλ του 2013.
