Αμήχανος απέναντι στην παρατεταμένη καθήλωση των δημοσκοπικών ποσοστών της Ν.Δ. που ακυρώνουν τα σενάρια αυτοδυναμίας και κατεβάζουν τον πήχη στην επιδίωξη του 25% και αναποφάσιστος ως προς τον χρόνο των εκλογών στέκεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Είναι παράδοξο ότι από μία καθαρά προεκλογικού τύπου εκστρατεία στην Εύβοια -όπου εγκαινίασε ένα Κέντρο Νεφρού που δεν διαθέτει νεφρολόγο- εξήγγειλε εξάντληση της τετραετίας, καλώντας παράλληλα τα στελέχη και τους οπαδούς του να παραμείνουν στις επάλξεις μέχρι την επόμενη άνοιξη. Λίγες ημέρες νωρίτερα ο Νικήτας Κακλαμάνης είπε καθαρά ότι ο πρωθυπουργός κλείνει τις εκκρεμότητες ώστε να έχει λυμένα τα χέρια του στην περίπτωση που αποφασίσει στις διακοπές του, παρά θιν’ αλός, να πάει σε πρόωρες εκλογές τον Σεπτέμβριο.
Εκείνος όμως που έφερε το Μαξίμου στα πρόθυρα εγκεφαλικού ήταν ο Άδωνης Γεωργιάδης, ο οποίος με τις δικές του δηλώσεις απενοχοποίησε την ψήφο στο υπό ίδρυση κόμμα Σαμαρά και παράλληλα έφερε στο προσκήνιο τα σενάρια κυβερνητικής συνεργασίας της επόμενης ημέρας δίχως τον Κ. Μητσοτάκη, έστω και δήθεν για να τα αποκλείσει. Χρειάστηκε πάνω από ένα εικοσιτετράωρο στον κυβερνητικό εκπρόσωπο για να αδειάσει τον αντιπρόεδρο της Ν.Δ. Ο Άδ. Γεωργιάδης, αυτονομημένος σε σημαντικό βαθμό από τον Κ. Μητσοτάκη, χτίζει θέσεις στο εσωτερικό του κόμματος ενόψει της επόμενης ημέρας, διεκδικώντας το χαμηλού επιπέδου δεξιό κοινό. Η συζήτηση όμως έχει αρχίσει, έστω και αν ο Νίκος Δένδιας αποφεύγει ακόμη και τις συνεντεύξεις για να μην έχει τριβές με το Μαξίμου.
Θεσμικές απρέπειες
Στο εσωτερικό της Ν.Δ. όμως τείνει να επικρατήσει μία διαφορετική ερμηνεία για τις κινήσεις του Κ. Μητσοτάκη. Σύμφωνα με αυτή, ο ίδιος σκοπίμως διατηρεί την απειλή πρόωρης προσφυγής, προκειμένου να αναγκάσει τον Αντώνη Σαμαρά να εγκαταλείψει τον σχεδιασμό του και να επισπεύσει την ίδρυση του δικού του κόμματος. Όπως λένε οι βουλευτές μεταξύ τους, «η τακτική αυτή απέδωσε με την Μαρία Καρυστιανού και τον Αλέξη Τσίπρα».
Σε συνάφεια με την παρατεταμένη προεκλογική εκστρατεία ο Κ. Μητσοτάκης οικοδομεί μία στρατηγική και διαμορφώνει ένα αφήγημα εκλογών, που επί του παρόντος δεν διαθέτει. Επιπλέον, εκτιμά ότι θα εξαντλήσει τους πολιτικούς του αντιπάλους. Έδωσε ο ίδιος το πλαίσιο: «Αλλά εμείς δεν σταματάμε. Τρέχουμε συνέχεια. Δεν περιμένουμε, όπως κάποιοι άλλοι, την προεκλογική περίοδο για να βρεθούμε κοντά στους συμπολίτες μας. Οι δεσμεύσεις μας υλοποιούνται, εμείς μιλάμε με τα έργα μας και όχι με εύκολα λόγια».
Μέσα στον σχεδιασμό είναι και τα περίπου 2 δισ. ευρώ προεκλογικών εξαγγελιών στη ΔΕΘ, στοχευμένων στις εκλογικές πελατείες της Ν.Δ. Ο Κ. Μητσοτάκης έβαλε ακόμη ένα διακύβευμα: Ποια κυβέρνηση θα ασκήσει την προεδρία της Ε.Ε. και θα διαπραγματευθεί τα κονδύλια του επόμενου Ταμείου Ανάκαμψης. Το δέλεαρ απευθύνεται προς όσους ευνόησε στην πρώτη επταετία ώστε να συνεχίσουν να τον στηρίζουν.
Από τη δυσαρέσκεια, στην οργή
Φυσικά οι εφιάλτες για τον Κ. Μητσοτάκη καραδοκούν. Η επίθεση που έκανε στην αντιπολίτευση με αφορμή την παραπομπή (μόνο!!!) των τεσσάρων βουλευτών, του πρώην διοικητή του ΟΠΕΚΕΠΕ και συνεργατών κρατικών παραγόντων δεν είναι ακόμη μία απόδειξη του μητσοτακικού θράσους. Αποκαλύπτει την επιθετική γραμμή που θα ακολουθήσει ενόψει των υποθέσεων που έρχονται. Υπάρχει η συνέχεια του ΟΠΕΚΕΠΕ, η έρευνα για τα Σπιτάκια της Ανακύκλωσης και με ερωτηματικό τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης. Υπάρχει πάντα και το σκάνδαλο των υποκλοπών με εξέλιξη και από την πλευρά του Ταλ Ντίλιαν, ο οποίος προσέφυγε στα ισραηλινά δικαστήρια. Σε περίπου δύο μήνες που θα εκδικαστεί η προσφυγή του θα παρουσιάσει έγγραφα που θα αποδεικνύουν ότι ως διαχειριστής της Ιntellexa απλώς πούλησε το κατασκοπευτικό λογισμικό στο ελληνικό κράτος που ακολούθως βαρύνεται με τις υποκλοπές. Θα διακινδυνεύσει ο Κ. Μητσοτάκης μια παρόμοια αποκάλυψη εν μέσω προεκλογικής περιόδου; Στο ίδιο θέμα εκκρεμεί ακόμη μία έρευνα της ελληνικής Δικαιοσύνης μετά την προσφυγή του Αντώνη Σαμαρά.
Το μείζον, βέβαια, είναι η επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου της πλειονότητας λόγω της ακρίβειας την οποία δεν μπορεί πλέον, ακόμη και αν θέλει, να αντιμετωπίσει. Εξελίξεις είναι πιθανό να υπάρξουν και στο μέτωπο των ελληνοτουρκικών. Ο Γιώργος Γεραπετρίτης ακόμη δεν έχει διαψεύσει ότι ζήτησε από τον Χακάν Φιντάν να πάει πιο πίσω την ψήφιση της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Τα ποιοτικά στοιχεία των εξαμηνιαίων τάσεων της MRB δείχνουν ότι ο Κ. Μητσοτάκης βρίσκεται αντιμέτωπος με τη διογκούμενη κοινωνική δυσαρέσκεια, που μεταστρέφεται ποιοτικά σε οργή και υπό προϋποθέσεις μπορεί να γίνει ανεξέλεγκτη, μετατρέποντας την υποχώρηση σε κατάρρευση.
Σαμαράς και Καραμανλής
Στο πολιτικό πεδίο, η επόμενη μεγαλύτερη απειλή για την κυβέρνηση είναι το υπό ίδρυση κόμμα Σαμαρά, που έχει σταθερά και καθαρά την υποστήριξη του Κώστα Καραμανλή. Οι δύο πρώην πρόεδροι και πρωθυπουργοί έχουν κάνει σημαντική ζημιά στον Κ. Μητσοτάκη. Στη δική τους κυρίως αποδομητική κριτική και ενδοπαραταξιακή αμφισβήτηση αποδίδεται ότι η Ν.Δ., από το 41%, έχει πέσει κοντά στο 23% και όχι στο ΠΑΣΟΚ που είναι κολλημένη η βελόνα του ή στον ΣΥΡΙΖΑ που δεν λέει να βγει από την κρίση του.
Ένα κόμμα Σαμαρά, εφόσον δεν εξουδετερωθεί, ανακόπτει τις επιστροφές δεξιών ψηφοφόρων, αποσπά ποσοστό απευθείας από τη Ν.Δ. κατεβάζοντάς την στο όριο του 20% και παράλληλα μπαίνει στη συζήτηση για τον σχηματισμό κυβέρνησης δίχως τον Κ. Μητσοτάκη - κάτι που θα προκαλέσει και εσωτερικούς κραδασμούς. Εξουδετερώνει το επιχείρημα της σταθερότητας μετατρέποντας τον Κ. Μητσοτάκη σε παράγοντα αστάθειας, ενώ ακυρώνει το επιχείρημα «ποιος θα σηκώσει το τριψήφιο». Από τη στιγμή που ο Αντ. Σαμαράς δεν βιάζεται και δεν παρασύρεται, συνεχίζοντας τον ανταρτοπόλεμο, ο Κ. Μητσοτάκης υφίσταται συνεχή αιμορραγία χωρίς να μπορεί να αντιμετωπίσει τους δύο πρώην πρωθυπουργούς, οι οποίοι έχουν κοινό στόχο να απαλλάξουν την παράταξή τους και τη χώρα από τον Κ. Μητσοτάκη.
