Η 250ή επέτειος της ανεξαρτησίας των ΗΠΑ (1776) είναι η ευκαιρία για τον Ντόναλντ Τραμπ να έρθει στην Ελλάδα, να ανέβει στην Ακρόπολη ή στην Πνύκα για να εκφωνήσει από εκεί τον πανηγυρικό λόγο του. Δυστυχώς για την Ακρόπολη, για τον πολιτισμό και για τη Δημοκρατία. Σίγουρα αυτός είναι ο διακαής πόθος της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, τον οποίο διατυπώνει από την πρώτη μέρα που ήρθε ως πρέσβειρα στη χώρα μας. Είναι όμως επιδίωξη και του Κυριάκου Μητσοτάκη, καθώς αποτελεί ευκαιρία για να δείξει (διακηρύξει) ότι έχει στενές σχέσεις με τον Τραμπ.
Άλλωστε, είναι σαφές και ορατό ότι έχει συνδέσει την πολιτική του με τα σχέδια του Τραμπ, όπως και του Νετανιάχου. Φαίνεται από την ανοχή στη γενοκτονική πολιτική της κυβέρνησης του Ισραήλ, φαίνεται από όλες τις δηλώσεις του και τις προσπάθειές του να συνδεθεί με τον Τραμπ. Όλοι πλέον έχουν καταλάβει -εντός και εκτός της χώρας- ποια είναι η επιδίωξη του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Ενδεικτικό είναι το δημοσίευμα του Politico με τον τίτλο: «Η Ελλάδα ποντάρει πολλά στο MAGA, την ώρα που άλλες χώρες της Ε.Ε. απομακρύνονται από τον Τραμπ». Αναφέρεται -μεταξύ άλλων- στο ρεπορτάζ (Νεκταρία Σταμούλη και Ελίζα Γκρίτσι): «Ενώ μεγάλο μέρος της Ευρώπης γυρίζει την πλάτη της στον Τραμπ, η Ελλάδα διπλασιάζει εμφατικά τη σχέση της με το MAGA. Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης προβάλλει τον ρόλο των “Ελλήνων στοχαστών” στην έμπνευση των ιδρυτών πατέρων της Αμερικής και υπόσχεται στον Αμερικανό Πρόεδρο θερμή υποδοχή και “καλή διασκέδαση” αν επισκεφθεί τη χώρα κατά τους εορτασμούς για το 1776. Η πρέσβειρα των ΗΠΑ Κίμπερλι Γκίλφοϊλ επιβεβαίωσε ότι ο Τραμπ θα επισκεφθεί την Ελλάδα, αλλά αρνήθηκε να σχολιάσει τον χρόνο. Είναι η κύρια υποστηρίκτρια της ιδέας να εκφωνήσει ομιλία στην Ακρόπολη -την οχυρωμένη ιερά κορυφή που δεσπόζει πάνω από την πρωτεύουσα- από τότε που ανέλαβε καθήκοντα τον Νοέμβριο. “Όλοι μας θα το θέλαμε αυτό, δεν θα το θέλαμε;” είπε».
Η ΑΥΓΗ της Κυριακής εδώ και καιρό αναφέρει ακριβώς αυτή την αντίστιξη. Ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη κινείται σε αντίθετη πορεία από τους Ευρωπαίους. Ακόμα και η Τζόρτζια Μελόνι διαφωνεί με τον Τραμπ και τον Νετανιάχου για όσα κάνουν στη Μέση Ανατολή, τα οποία βλάπτουν επικίνδυνα την Ευρώπη συνολικά και τις ευρωπαϊκές χώρες ξεχωριστά. Η Τζόρτζια Μελόνι το εκφράζει εμπράκτως. Ισχυρές κόντρες έχουν με τον Τραμπ, ο Βρετανός Κ. Στάρμερ, ο Γερμανός Φρ. Μέρτς, ο Γάλλος Εμ. Μακρόν, ο Ισπανός Π. Σάντσεθ, οι Δανοί και πολλοί ακόμα. Επισήμως, και η Ε.Ε. ως οντότητα. Μόνο η κυβέρνηση Μητσοτάκη κάνει την πάπια.
Οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις
Υπάρχει ένα ερώτημα: Ποια ελληνική κυβέρνηση θα έλεγε σε Αμερικανό Πρόεδρο να μην έρθει στην Ελλάδα και να μην εκφωνήσει λόγο; Αυτό μάλιστα το έκανε ο Ομπάμα το 2019 (με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ), ο οποίος μίλησε για τη Δημοκρατία· δεν επέλεξε όμως την Ακρόπολη για λόγους ασφαλείας. Και είναι σίγουρο πως αν κάποιος εκφράσει την αντίθεσή του, οι κυβερνητικοί παράγοντες θα ανέβουν στα κεραμίδια, κατηγορώντας τους πάντες ότι «υπονομεύουν τη χώρα».
Πέρα όμως από την κυβερνητική ρητορική, υπάρχει ένα ακόμα θέμα που ούτε θέλουμε ούτε πρέπει να το ξεπεράσουμε: ο ανταγωνισμός με την Τουρκία, οι στενές σχέσεις Τραμπ-Ερντογάν. Και αυτό πάει πακέτο με το επιχείρημα ότι υπάρχουν σχέσεις με το Ισραήλ που είναι εχθρικό με την Τουρκία.
Όσα αρέσουν πολύ στο Ντόναλντ
Η ενδεχόμενη επίσκεψη Τραμπ, αν και έχει σημασία πολιτική και διπλωματική, αποκτά τελετουργικά χαρακτηριστικά λόγω της ιδιόμορφης συμπεριφοράς του ίδιου του Τραμπ, ο οποίος δίνει μεγάλη σημασία στο φαίνεσθαι, αγαπά την κολακεία, τα βραβεία, τις τελετές. Αυτή την ώρα είναι η κυβέρνηση που επιδιώκει την έλευση Τραμπ, όχι για τη βελτίωση των ελληνοαμερικανικών σχέσεων αλλά για την εικόνα της ίδιας της κυβέρνησης. Αυτό που ενδιαφέρει τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι να φαίνεται ότι είναι με τους ισχυρούς και σε όποιον βαθμό γίνεται να στηριχθεί από αυτούς, ακόμα και για εσωτερικά θέματα.
Όμως, και τις δύο πλευρές τις ενδιαφέρει και κάτι ακόμα: οι μπίζνες. Ο Τραμπ δεν το κρύβει, ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν μιλά γι’ αυτό. Μιλά όμως η Κίμπερλι και οι υπουργοί της κυβέρνησης. Όπως αναφέρεται και στο ρεπορτάζ του Politico «από την πρώτη εβδομάδα της κ. Γκίλφοϊλ στην Αθήνα, η Ελλάδα υπέγραψε συμφωνία με τον αμερικανικό ενεργειακό γίγαντα ExxonMobil για έναρξη υπεράκτιων γεωτρήσεων -το πρώτο τέτοιο έργο της χώρας εδώ και πάνω από 40 χρόνια- παρουσία του υπουργού Εσωτερικών των ΗΠΑ Νταγκ Μπέργκαμ και του υπουργού Ενέργειας Κρις Ράιτ». Επίσης, γίνεται προσπάθεια να υλοποιηθεί το έργο του κάθετου διαδρόμου (μεταφορά LNG) από την Αλεξανδρούπολη στην Ουκρανία. Όπως γίνεται προσπάθεια και για πολλές ακόμα επενδύσεις σε διάφορα επίπεδα. Σε όλα τα παραπάνω μπορούμε να προσθέσουμε και τις συμφωνίες της Ελλάδας με το Ισραήλ, κυρίως σε αμυντικό επίπεδο. Οι μπίζνες συνδέουν -εκτός των άλλων- τον Τραμπ με τον Νετανιάχου και κάπου εκεί προσπαθεί να τρυπώσει και η κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Φλερτ με τους… MAGA
Υπάρχει πάντα και το ιδεολογικό-πολιτικό επίπεδο προσέγγισης. Η Ν.Δ. προβάλλει τη σκληρή γραμμή της στη μετανάστευση και σε θέματα ευθυγραμμισμένα με το MAGA, όπως ο χριστιανισμός, ο ελληνικός πολιτισμός και η ευρωπαϊκή ταυτότητα. Επιφανή στελέχη της Νέας Δημοκρατίας και Έλληνες θαυμαστές του Τραμπ αρπάζουν την ευκαιρία τους συναναστρεφόμενοι με τα στελέχη του MAGA, που πλέον κάνουν τακτικά επίδειξη παρουσίας στην Ελλάδα. Κάτι τέτοιο έγινε και στο πρόσφατο Φόρουμ των Δελφών όπου παρήλασαν πολλοί παράγοντες του MAGA υπό την Γκίλφοϊλ. Ομιλητής ήταν και ο παλιός φίλος και υποστηρικτής του Τραμπ και κάθε ακροδεξιού στην Ευρώπη, ο Στηβ Μπάνον.
Επίσης, ήταν στους Δελφούς (εκτός από την κ. Γκίλφοϊλ φυσικά) ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Ε.Ε. Άντριου Πάζντερ, ο Χρήστος Μαραφάτσος, επικεφαλής της ομάδας πίεσης Greeks for Trump, ο Άλεξ Μπρούζεβιτς, υποστηρικτής του Τραμπ και διευθύνων σύμβουλος της X Strategies, ο Τζέιμς Καραφάνος του υπερσυντηρητικού Heritage Foundation, ο Πολ Ντανς, αρχιτέκτονας του Project 2025 (ιδεολογικό-πολιτικό πρόγραμμα των τραμπικών) και ο Σκοτ Άτλας, σύμβουλος του Τραμπ για την πανδημία του κορωνοϊού!
Για τον Κ. Μητσοτάκη και το σύστημα εξουσίας που έχει δημιουργήσει, η προσέγγιση με τον Τραμπ, τον τραμπισμό και τον Νετανιάχου είναι ένα στοίχημα. Το αν θα προλάβει να το αξιοποιήσει εντός και εκτός, είναι ένα καλό ερώτημα…
