Με στροφή προς τα ακροδεξιά και επίδειξη αυταρχισμού επιχειρεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης να συγκρατήσει τον σκληρό πυρήνα του κόμματός του και να επαναπροσεγγίσει αποστασιοποιημένους δεξιούς ψηφοφόρους, σε μία συγκυρία όπου σιτιζόμενες δημοσκοπικές και «πετσωμένα» ΜΜΕ προβάλλουν ότι «η αυτοδυναμία είναι εφικτή».
Καθώς μεταξύ των εκλογών του 2023 και των ευρωεκλογών του 2024 αποχώρησαν από τη Ν.Δ. 1.300.000 ψηφοφόροι, η κυρίαρχη αυτή τη στιγμή άποψη στο Μαξίμου είναι ότι οι εκλογές θα κριθούν στα δεξιά. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιδιώκει μία «αυτοδύναμη μειοψηφία», όσο και αν ο όρος είναι αντιφατικός. Είναι σαφώς μειοψηφία στην κοινωνία όπου σύμφωνα με την προχθεσινή δημοσκόπηση της Metron Analysis το ποσοστό του είναι 21,4%. Πολιτικά είναι απομονωμένος και κανείς δεν θέλει να συνεργαστεί με τον πρωθυπουργό των υποκλοπών και των μπαζωμάτων, της οικονομικής υποβάθμισης (52% δήλωσε στην ίδια δημοσκόπηση ότι ήταν καλύτερα το 2019) και της θεσμικής παρακμής. Εντούτοις, επιχειρεί να αποσπάσει μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία τρομοκρατώντας τον ελληνικό λαό με καταστροφή και χάος. Για να έχει ελπίδες, θα πρέπει οι αποστασιοποιημένοι νεοδημοκράτες είτε να μείνουν στον καναπέ και να απέχουν είτε να επαναπατριστούν στη Ν.Δ. και πάντως να μην κατευθυνθούν σε άλλα δεξιά κόμματα, υπαρκτά ή υπό ίδρυση (Καρυστιανού, Σαμαράς).
Μέσα από αυτό το πρίσμα ο άλλοτε δήθεν «φιλελεύθερος» Μητσοτάκης πουλάει δεξιό πατριωτισμό (με Μπελαρά, F-35 κ.λπ.), αντιμεταναστευτικό ζήλο (άφησε τους Γεωργιάδη και Πλεύρη να αλωνίζουν στο πρόσφατο δυστύχημα στη Χίο) και προσαρμογή στον διεθνή τραμπισμό.
Φτηνός αντικομμουνισμός
Ενώ οι φωτογραφίες των 200 της Καισαριανής προκαλούν συγκίνηση σε κάθε δημοκράτη Έλληνα, ο Άδωνης Γεωργιάδης σκηνοθέτησε μια προβοκατόρικη επίσκεψη στο Νοσοκομείο Νίκαιας που ήξερε ότι θα προκαλούσε αντιδράσεις των εργαζόμενων, για να δηλώσει αμέσως μετά «δεν μπορώ να δεχθώ ότι η κομμουνιστική και η φασιστική βία, που εγώ τις θεωρώ ίδιες, μπορούν να επικρατήσουν της δημοκρατίας». Την απαράδεκτη ταύτιση του κομμουνισμού και του φασισμού προσυπέγραψε και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος Δημήτρης Καιρίδης στη Βουλή.
Ενώ είμαστε σε οιονεί προεκλογική περίοδο, τα κυβερνητικά στελέχη κάνουν επίδειξη αυταρχισμού τρομοκρατώντας όχι μόνο τους επικριτικούς αλλά ακόμη και τους δικούς τους δημοσιογράφους. Η αρχή έγινε από τον Παύλο Μαρινάκη, που απείλησε δημοσιογράφο στο μπρίφινγκ. Ακολούθησε ο Άδωνης Γεωργιάδης, που επιτέθηκε με σκαιό τρόπο στον Κώστα Παπαχλιμίντζο της ΕΡΤ (άλλοτε συνεργάτη του Κυριάκου Μητσοτάκη) επειδή τόλμησε να τον ρωτήσει «γιατί τσακώνεται με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου». Αλλά και ο Δημήτρης Καιρίδης, που ξεκίνησε την καριέρα του σαν «μετριοπαθής και φιλελεύθερος», επιτέθηκε στους δημοσιογράφους του Open ζητώντας τους «να κάνουν σωστά τη δουλειά τους». Οι ενσωματωμένοι δημοσκόποι, εκτός από το ότι βγάζουν μετρήσεις που υποστηρίζουν το πολιτικό αφήγημα του Μεγάρου Μαξίμου, ότι είναι στο 32,5%, όταν βγαίνουν στα τηλεοπτικά παράθυρα ξεπερνούν ακόμη και τους κυβερνητικούς βουλευτές. Ο Κώστας Τασούλας κάνει διαρροές για πρώην πρωθυπουργό και ο Γιάννης Στουρνάρας δίνει συνέντευξη στον προπαγανδιστικό μηχανισμό της Ν.Δ.
Το μήνυμα είναι σαφές και αυστηρό: καμία παρέκκλιση, έστω και για τα προσχήματα, δεν γίνεται ανεκτή στον δρόμο προς τις κάλπες. Στο ίδιο πλαίσιο εγγράφεται και η απαράδεκτη άρση ασυλίας του Παύλου Πολάκη μετά τη μήνυση του Σταμάτη Πουλή, υπεύθυνου για το σκάνδαλο του ΚΕΕΛΠΝΟ και συνεργάτη του Άδωνη Γεωργιάδη.
Εσωκομματική αμφισβήτηση από Δένδια
Την ειδυλλιακή εικόνα του Μαξίμου και του στρατευμένου μιντιακού μηχανισμού χάλασε ο Νίκος Δένδιας, ο οποίος δήλωσε: «Έχω λοιπόν αγωνία, αγωνία μεγάλη, βλέποντας τις δημοσκοπικές επιδόσεις του κόμματος, όχι της παράταξης, να έχουν πολλές φορές μπροστά κάτι δυάρια. Άντε να αγκομαχούμε και να θριαμβολογούμε όταν μπροστά μπαίνει ένα τρία. Δεν είναι αυτό που μας αξίζει. Τι δεν κάνουμε σωστά; Τι πρέπει να κάνουμε καλύτερα; Πού πρέπει να επανέλθουμε στις αξίες μας και στις αρχές μας, σ’ αυτό που είμαστε, στο DNA μας;». Ο υπ’ αριθμόν ένα δελφίνος δείχνει ότι ανοίγει περπατησιά (με δειλά βήματα) καθώς μαζί με την προεκλογική περίοδο ξεκινά και το παιχνίδι της διαδοχής στη Ν.Δ. Η έλλειψη συμμάχων και η διαφαινόμενη αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης την επομένη των εκλογών εκ των πραγμάτων δημιουργούν τον προβληματισμό για έναν άλλο αρχηγό, λιγότερο τοξικό, που θα μπορούσε να κρατήσει το κόμμα στην εξουσία.
Και το ΠΑΣΟΚ
Τους κεντρώους ψηφοφόρους η ηγεσία της Ν.Δ. προσπαθεί να τους κρατήσει αφενός με πληθώρα στοχευμένων επιδομάτων σε ειδικές κοινωνικές κατηγορίες και αφετέρου με επιθέσεις στο ΠΑΣΟΚ για «αντισυστημισμό» και αναδεικνύοντας υποθέσεις διαφθοράς με πράσινα στελέχη -ΟΠΕΚΕΠΕ, ΓΣΕΕ, ΟΠΕΚΑ- που υποστηρίζουν το αφήγημα περί διαχρονικής παθογένειας. Τη στάση των δεξιών, που ενέχει κριτική και στη δική τους ηγεσία, έδωσε ο Γιάννης Μπουγάς ο οποίος είπε ότι «...στη Μεταπολίτευση, το κεφάλαιο της διαφθοράς στη χώρα έχει γραφτεί κυρίως από το ΠΑΣΟΚ και συνεχίζεται από το ΠΑΣΟΚ, όπως επιβεβαιώνουν και οι πρόσφατες αποκαλύψεις για συμμετοχή σε σκάνδαλα στελεχών του. Βεβαίως δεν παραγνωρίζω και τη συνδρομή του...γαλάζιου ΠΑΣΟΚ σε αυτές τις υποθέσεις».
Προκαλεί εντύπωση η αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά της Χαριλάου Τρικούπη. Ο Κώστας Τσουκαλάς αποδοκίμασε τις εκδηλώσεις διαμαρτυρίας των εργαζόμενων στο Νοσοκομείο Νίκαιας κατά του Άδωνη Γεωργιάδη («δεν είναι ωραίες εικόνες, οι προπηλακισμοί δεν είναι λύση», είπε). Ο δε Δημήτρης Μάντζος, ενώ παραδέχτηκε στη Βουλή ότι ο Παύλος Πολάκης έχει δίκιο, εντούτοις υπερψήφισε -όπως και το ΠΑΣΟΚ- την άρση ασυλίας του, δήθεν για λόγους αρχής.
Τα γεγονότα
Το Μέγαρο Μαξίμου προβληματίζεται για την επέτειο των Τεμπών στις 28 Φεβρουαρίου. Το πόσο μεγάλο θα είναι το συλλαλητήριο θα παίξει ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις. Παρομοίως ανησυχεί πάντα για τη δεύτερη δικογραφία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ που όλο έρχεται και ακόμη δεν φτάνει στον Άρειο Πάγο και στη Βουλή. Φυσικά, υπάρχουν και απρόβλεπτες εξελίξεις που μπορεί να κάνουν την προεκλογική περίοδο πολύ πιο σύντομη. Άλλωστε, είναι δεδομένο ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναζητεί την πιο ευνοϊκή συγκυρία.
