Την έντονη αντίθεσή του εξέφρασε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ–Προοδευτική Συμμαχία, Κώστας Αρβανίτης, αναφορικά με το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2028–2034 που παρουσίασε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Όπως τονίζει, πρόκειται για έναν βαθιά αντικοινωνικό προϋπολογισμό που εγκαταλείπει την κοινωνική Ευρώπη και στρέφεται στις στρατιωτικές δαπάνες, την υποβάθμιση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής και τη συρρίκνωση των κοινωνικών παροχών.
Ο ευρωβουλευτής κάνει λόγο για «μαύρη Τετάρτη» και πολιτική επιλογή που ενισχύει τις ανισότητες και υπονομεύει το κοινό ευρωπαϊκό όραμα.
«Η αύξηση της χρηματοδότησης για στρατιωτικές δαπάνες και η υποχώρηση της στήριξης προς την πράσινη μετάβαση, την έρευνα, την παιδεία και την κοινωνική προστασία δείχνει ξεκάθαρα τον πολιτικό προσανατολισμό αυτής της Επιτροπής προς μια Ευρώπη φρούριο, μια κυνική Ευρώπη για το 1%», καταλήγει στην τοποθέτησή του.
Αναλυτικά η τοποθέτησή του
Το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο που παρουσίασε η Κομισιόν δεν είναι απλώς ανεπαρκές. Είναι επικίνδυνο για τους απλούς Ευρωπαίους πολίτες, τους εργαζομένους, τους αγρότες, τους νέους και τους συνταξιούχους. Παρά τα 2 τρισεκατομμύρια ευρώ που προβλέπει για την περίοδο 2028-2034, επισφραγίζει την εγκατάλειψη της κοινωνικής Ευρώπης και την επιστροφή σε μια Ευρώπη των εξοπλισμών και ανισοτήτων. Αυτή είναι η πολιτική της δεξιάς ευρωπαϊκής ηγεσίας και της Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν.
Άλλο ένα καρφί για τους αγρότες της Ευρώπης και της χώρας μας επεφύλαξε η Κομισιόν κατά τη χθεσινή “Μαύρη Τετάρτη” που παρουσίασε τα σχέδιά της για την ΚΑΠ. Υποβαθμίζει την Κοινή Αγροτική Πολιτική μειώνοντας τα κονδύλια κατά δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ -πάνω από 20%- και εγκαταλείπει τους αγρότες.
Η συγχώνευση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) με τα Ταμεία Συνοχής δεν είναι απλώς μια λογιστική τακτοποίηση. Είναι μια ευθεία επίθεση στους αγρότες και στις αγροτικές περιοχές, που για δεκαετίες βασίζονται σε μια σταθερή και προβλέψιμη στήριξη. Αντί για ευρωπαϊκή αγροτική πολιτική, έχουμε πλέον «πακέτα προγραμμάτων» με αβέβαιη χρηματοδότηση και χωρίς σαφείς στόχους.
Η χρηματοδότηση για κοινωνικές παροχές, δημόσιες υπηρεσίες και την αντιμετώπιση της φτώχειας περιορίζεται δραματικά, με σκοπό να μετακινηθούν πόροι προς την άμυνα, την ασφάλεια και την τεχνολογία. Οι ανάγκες των ευρωπαϊκών λαών θυσιάζονται στο όνομα της γεωπολιτικής.
Το γεγονός ότι τα κράτη-μέλη θα είναι πλέον υπεύθυνα για τη διανομή των κονδυλίων δεν είναι απλώς τεχνική λεπτομέρεια. Είναι μια συνειδητή πολιτική επιλογή αποδιάρθρωσης της κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής και μεταβίβασης εξουσίας σε εθνικές κυβερνήσεις, πολλές από τις οποίες εφαρμόζουν αυταρχικές, αντικοινωνικές και αντιδημοκρατικές πολιτικές. Φαγοπότια, όπως αυτό που έγινε στον ΟΠΕΚΕΠΕ, θα έχουν πια τη σφραγίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Η αύξηση της χρηματοδότησης για στρατιωτικές δαπάνες και η υποχώρηση της στήριξης προς την πράσινη μετάβαση, την έρευνα, την παιδεία και την κοινωνική προστασία δείχνει ξεκάθαρα τον πολιτικό προσανατολισμό αυτής της Επιτροπής προς μια Ευρώπη φρούριο, μια κυνική Ευρώπη για το 1%.
