Χωρίς απώλειες [168 υπέρ, 123 κατά, ένα «παρών»] και με επιστροφή δύο «διαφωνούντων» από το παρελθόν [Κ. Μαρκόπουλος και Θ. Σολδάτος] στο στρατόπεδο των «ναι» -«κάτι σημαίνει αυτό», δήλωσε ο Αντ. Σαμαράς-, η συγκυβέρνηση πανηγυρίζει. «Η κυβέρνηση βγήκε πιο ενισχυμένη από τη σημερινή ψηφοφορία διαψεύδοντας τις Κασσάνδρες που μιλούσαν για προβλήματα», σημείωνε ο πρωθυπουργός με το τέλος της ψηφοφορίας και ενώ δεχόταν τα συγχαρητήρια από βουλευτές της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ που του υπενθύμιζαν την παρουσία τους ενόψει ανασχηματισμού.
19 ευρώ ο κατώτατος...
Συγχαρητήρια γιατί, με διαδικασίες «φαστ τρακ» και λειτουργώντας ως εντολοδόχοι της τρόικας, ψήφισαν μαζικές απολύσεις στο Δημόσιο, συνέχιση του φόρου στα ακίνητα μέσω της ΔΕΗ [οι ελαφρύνσεις αφορούν ελάχιστους, ενώ διευρύνεται η φορολογική βάση με τα αγροτεμάχια κ.λπ.], περαιτέρω «απελευθέρωση» των λεγόμενων «κλειστών» επαγγελμάτων. Μέτρα συνολικού ύψους 6 δισ. ευρώ, ενώ η συνέχεια των φθινοπωρινών μέτρων προδιαγράφεται ακόμη σκληρότερη. Και, βέβαια, συνεχίζουν την γνωστή τακτική της απαξίωσης του κοινοβουλίου και των δημοκρατικών διαδικασιών, καθώς ασκούν πολιτική με Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, ψηφίζουν τέσσερα - πέντε νομοσχέδια μ' ένα άρθρο, με τρομοκρατία βουλευτών τους, με τον Αντ. Σαμαρά να απουσιάζει από τις διαδικασίες.
Αποκορύφωμα των κοινοβουλευτικών τους πραξικοπημάτων η τροπολογία, λίγο πριν τα μεσάνυχτα, με πρωτοβουλία του ΠΑΣΟΚ, η οποία προβλέπει εργασία μερικών μηνών σε φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης με κατώτατο καθαρό ημερομίσθιο για τους άνω των 25 ετών στα 19 ευρώ [!] και για τους κάτω των 25 τα 17 ευρώ, όχι παραπάνω από 427 ευρώ τον μήνα. Για όλα αυτά αλληλοσυγχαίρονταν όταν ο ίδιος ο Αντ. Σαμαράς ψευδολογώντας ακατάσχετα διεμήνυε ότι «δεν μειώνεται ο κατώτατος μισθός [...] δεν θα υπάρξουν άλλα μέτρα».
Νέα τακτική
Τροπολογία που ανοίγει την «πόρτα» και στον ιδιωτικό τομέα, ενώ η δυνατότητα στις επιχειρήσεις να μειώνουν τις εργοδοτικές τους ασφαλιστικές εισφορές, αρκεί «να προστατεύσουν τις υφιστάμενες θέσεις εργασίας», οδηγεί σε δυσχερέστερη θέση τα ασφαλιστικά ταμεία. Η κυνική, μάλιστα, ομολογία του Γ. Στουρνάρα στο νέο κατώτατο ημερομίσθιο -«όντως είναι πολύ λίγα, αλλά μιλάμε για ανέργους»- δείχνει τον σεβασμό της συγκυβέρνησης απέναντι στο 1,5 εκατ. ανέργους.
Γεγονός, πάντως, είναι ότι η συγκυβέρνηση εγκαινίασε μια νέα τακτική. Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜ.ΑΡ. έχουν το «ελευθέρας» να διαφωνούν και να αντιπαρατίθενται δημόσια [χαρακτηριστική η περίπτωση των Αντ. Μανιτάκη και Αντ. Ρουπακιώτη], να «πυροδοτούν εκρήξεις», αρκεί να είναι ελεγχόμενες, προκειμένου να διασωθούν πολιτικά, ιδιαίτερα το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜ.ΑΡ. Στόχος, οι ελεγχόμενες «διαφωνίες» κορυφής -που σε καμιά περίπτωση δεν αφορούν στηρίγματα της μνημονιακής τους πολιτικής- να απορροφούν τους κραδασμούς που προέρχονται από τη βάση. Στην ίδια λογική λειτουργεί και η κατάθεση τροπολογιών την τελευταία στιγμή -πέραν του αιφνιδιασμού της αντιπολίτευσης-, που συνοδεύεται από διαρροές ότι υπήρχαν διαπραγματεύσεις με την τρόικα μέχρι την τελευταία στιγμή.
Κοινή κάθοδος;
Ουσιαστικά έχει ξεκινήσει μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδος χωρίς ορατό τέλος, ανεξάρτητα από τις ανάσες που πήρε η συγκυβέρνηση με τη στήριξη και της Γερμανίας. Το «ατύχημα» των εκλογών μπορεί να συμβεί οποτεδήποτε και ανεξάρτητα από το γεγονός ότι δεν τις επιθυμούν ούτε η Αν. Μέρκελ ούτε και ο ίδιος ο Αντ. Σαμαράς με τον τελευταίο να δέχεται και προτάσεις για εκλογικό αιφνιδιασμό προς το τέλος του 2013 - το πρώτο εξάμηνο του 2014 η Ελλάδα αναλαμβάνει την προεδρία της Ε.Ε., γεγονός που καθιστά σχεδόν απαγορευτικές τις εκλογές.
Η κοινή εικόνα, λοιπόν, των Αντ. Σαμαρά και Ευ. Βενιζέλου μπροστά στις σκουριασμένες μπουλντόζες, οι «προτάσεις» για την ανεργία [σκοτώνονται μεταξύ τους για το ποιος θα ελέγχει τον ΟΑΕΔ προκειμένου να εξυπηρετηθούν κομματικά ρουσφέτια], η αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων [νέο λαμπρό πεδίο ρουσφετολογίας] εξυπηρετεί την προσπάθεια διάσωσης των κομμάτων απέναντι στην κοινωνία. Να σημειωθεί ακόμα ότι η συγκυβέρνηση αναλαμβάνει μονομερώς και σε βάρος του Δημοσίου το οικονομικό βάρος από τις καθυστερήσεις στα έργα, καθώς θα δοθούν επιπλέον 240 εκατ. ευρώ στους εργολάβους!
Η πιθανότητα, πάντως, να δούμε κοινή εκλογική κάθοδο των μνημονιακών πολιτικών δυνάμεων δεν πρέπει να αποκλείεται. Άλλωστε η κοινή κάθοδος ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜ.ΑΡ. δοκιμάζεται στις εκλογές των δημοσιογράφων. Η στάση, μάλιστα, του Αν. Λοβέρδου να ψηφίσει «κατά» του πολυνομοσχεδίου δείχνει προσπάθεια διαφοροποίησής του, αν και ακραιφνής μνημονιακός, μήπως και χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτική λύση του συστήματος σε περίπτωση ανάγκης μεταβατικής κυβέρνησης ή ως «δεκανίκι» της υπάρχουσας.
Ο ανασχηματισμός
Ο κίνδυνος αποσταθεροποίησης της συγκυβέρνησης είναι πραγματικός, καθώς οικονομία και κοινωνία δεν αντέχουν άλλα βάρη. Η αναμενόμενη [πειραματικά] μείωση του ΦΠΑ και του ειδικού φόρου στο πετρέλαιο τον Ιούνιο δεν μπορεί να αντισταθμίσει τις απώλειες του οικογενειακού εισοδήματος - για όσες οικογένειες εξακολουθούν να έχουν. Η συγκυβέρνηση, άλλωστε, έχει χάσει κάθε εργαλείο άσκησης πολιτικής. «Η νομισματική πολιτική είναι στις Βρυξέλες, ως το τίμημα της εισόδου μας στο κοινό νόμισμα. Τη δημοσιονομική πολιτική την παραδώσατε στην τρόικα. Τώρα εγκαταλείπετε και την πιστωτική πολιτική. Χαρίζετε τις τράπεζες στους δανειστές», τόνισε χαρακτηριστικά ο Αλ. Τσίπρας στη Βουλή. Για να αναρωτηθεί: «Νομισματική πολιτική δεν έχετε. Δημοσιονομική πολιτική σας υπαγορεύει ο κος Σόιμπλε και ο κος Τόμσεν. Πιστωτική πολιτική δεν μπορείτε να έχετε. Τι ακριβώς είστε;».
Ο επερχόμενος ανασχηματισμός δεν αναμένεται να επιλύσει κανένα πρόβλημα της κοινωνίας. Περισσότερο θα διευθετήσει προβλήματα της συγκυβέρνησης και εσωτερικές αντιθέσεις των τριών κομμάτων που την απαρτίζουν.
