Η εσωκομματική κρίση στη Ν.Δ. και η παγίωση της μειωμένης πια επιρροής της στην κοινωνία θα έπρεπε να έχουν ήδη οδηγήσει την αντιπολίτευση προ των πυλών της εξουσίας, εν μέσω γενικευμένης λαϊκής δυσαρέσκειας κυρίως για το κόστος ζωής. Η πολυδιασπασμένη, όμως, αντιπολίτευση δυσκολεύεται να αμφισβητήσει την κυριαρχία της Ν.Δ. ακόμα και σε αυτήν τη δύσκολη για την κυβέρνηση Μητσοτάκη περίοδο. Το ΠΑΣΟΚ δείχνει ο ευνοημένος της συγκυρίας με σημαντική βελτίωση των ποσοστών του μετά τις εσωκομματικές του εκλογές και την κρίση στον ΣΥΡΙΖΑ. Το κόμμα του Νίκου Ανδρουλάκη έχει και τυπικά πια τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη Βουλή μετά τις νέες αποχωρήσεις βουλευτών από τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
Το ΠΑΣΟΚ απέχει ακόμα αρκετά από το να ξεπεράσει τη Ν.Δ., με τις περισσότερες δημοσκοπήσεις να το φέρνουν κοντά στις δέκα μονάδες διαφορά από το κυβερνών κόμμα, το οποίο δεν φαίνεται ικανό να ανακτήσει τις απώλειες των ευρωεκλογών. Το ΠΑΣΟΚ κατέγραψε σημαντική βελτίωση των δημοσκοπικών ποσοστών του τον τελευταίο καιρό, ενώ αυξημένη είναι και η δημοφιλία του ίδιου του Ν. Ανδρουλάκη μετά τη νέα εσωκομματική νίκη του. Το ΠΑΣΟΚ, όμως, δυσκολεύεται να προσεγγίσει μια κρίσιμη μάζα ψηφοφόρων στα αριστερά του, οι οποίοι συνεχίζουν να στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ ή κάποιο από τα… τέσσερα κόμματα που έχουν αποσχιστεί από αυτόν (Πλεύση Ελευθερίας, Νέα Αριστερά, ΜέΡΑ25 και το υπό ίδρυση κόμμα Κασσελάκη). Ενδεικτικά, στην πρόσφατη δημοσκόπηση της GPO τα πέντε αυτά κόμματα συγκεντρώνουν όλα μαζί ένα ποσοστό σχεδόν όσο του ΠΑΣΟΚ. Αν το κόμμα του Ν. Ανδρουλάκη κατάφερνε να πείσει μόνο τους μισούς από αυτούς τους προοδευτικούς πολίτες να το στηρίξουν, θα ξεπερνούσε τη Ν.Δ. δημοσκοπικά.
Η ρωγμή του Μνημονίου
Η ρωγμή του Μνημονίου παραμένει ακόμα ανοιχτή μεταξύ των ψηφοφόρων των δύο «πλευρών» και το ΠΑΣΟΚ πρέπει να πείσει ότι η άνοδός του στην εξουσία θα σηματοδοτήσει ουσιαστικές αλλαγές υπέρ των πολλών και όχι απλώς μία εναλλαγή προσώπων με λίγες διαφοροποιήσεις στην ασκούμενη πολιτική. Την ίδια ώρα οι χαμηλοί αντιπολιτευτικοί τόνοι του Ν. Ανδρουλάκη δεν φαίνεται να έχουν τα απαιτούμενα αποτελέσματα στο πλαίσιο της στρατηγικής της επανάκαμψης στο ΠΑΣΟΚ των κεντρώων ψηφοφόρων της Ν.Δ. Οι απώλειες του κυβερνώντος κόμματος είναι κυρίως προς τα δεξιά του, όπως έχει αντιληφθεί και ο ίδιος ο Κ. Μητσοτάκης, που σκλήρυνε τη δεξιά ρητορική του.
Η Ακροδεξιά στο 15%
Αλλωστε, η Ακροδεξιά παραμένει στα ίδια λίγο-πολύ ποσοστά που κατέγραψε στις ευρωεκλογές, με «ανακατανομή» της επιρροής μεταξύ των κομμάτων και ευνοημένη την Αφροδίτη Λατινοπούλου. Η παγίωση της επιρροής της Ακροδεξιάς στη χώρα μας σε ποσοστά άνω του 15% είναι ανησυχητική, αλλά δεν προκαλεί έκπληξη αν δει κανείς τις ίδιες τάσεις που καταγράφονται σχεδόν σε όλες τις «δυτικές» χώρες.
Το στοίχημα του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
Η δυσκολία του Ν. Ανδρουλάκη να μιλήσει με ένα σημαντικό κομμάτι πρώην ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να αποτελέσει μία καλή είδηση για το κόμμα αυτό. Προϋπόθεση, όμως, θα ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ να κατάφερνε να βγει από τις εσωκομματικές κάλπες ενωμένος και με σχέδιο για ανασυγκρότηση, μετά τις συνεχόμενες κρίσεις που προκάλεσαν το κακό αποτέλεσμα των εθνικών εκλογών και οι δύο διασπάσεις σε λιγότερο από ενάμιση χρόνο. Κρίσιμη θα είναι η απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ στην ερώτηση «Γιατί ένας προοδευτικός πολίτης πρέπει να συνεχίσει να εμπιστεύεται και να στηρίζει τον σημερινό ΣΥΡΙΖΑ;», ένα κόμμα, δηλαδή, που δεν είναι πια ο αντίπαλος πόλος στον Μητσοτάκη, ούτε καν ο ισχυρός πόλος μέσα στην Κεντροαριστερά.
Καταιγίδα αποχωρήσεων
Η πολυδιάσπαση, πάντως, της αντιπολίτευσης φανερώνει ότι το πολιτικό σκηνικό παραμένει θολό, χωρίς σαφή εικόνα για τη μετά Μητσοτάκη εποχή. Οι μεγάλες πολιτικές αλλαγές στη χώρα μας συνοδεύονταν πάντα από τη συσπείρωση γύρω από τον ισχυρό αντιπολιτευτικό πόλο, ενώ η πολυδιάσπαση ήταν πάντα ένδειξη της ήττας που δεν έχει ξεπεραστεί ακόμα.
Η πολυδιάσπαση είναι εμφανής και σε κοινοβουλευτικό επίπεδο, όπου έχουμε ήδη 21 ανεξάρτητους βουλευτές σε λιγότερο από 18 μήνες από τις εκλογές του Ιουνίου του 2023. Σε αυτούς θα πρέπει να προσθέσουμε τους 11 βουλευτές της Νέας Αριστεράς που αποχώρησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ μετά την εκλογή Κασσελάκη, αλλά και όσους ακόμα βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ πιθανόν ακολουθήσουν τον πρώην πρόεδρο του κόμματος στο νέο σχήμα που ετοιμάζει. Μια τέτοια κινητικότητα σε αποχωρήσεις και διαγραφές από όλα σχεδόν τα κόμματα (μόνες εξαιρέσεις το ΚΚΕ και η Νίκη) καταγράφεται συνήθως στο τέλος της κοινοβουλευτικής περιόδου και όχι τόσο νωρίς στη θητεία της Βουλής. Ίσως αυτό να αποτελεί και μία ένδειξη ότι οι εκλογές δεν θα αργήσουν…
Δημοσιεύτηκε στο απεργιακό φύλλο της ΑΥΓΗΣ στις 24/11
