Η τρόικα μας έφτασε, εμπρός βήμα ταχύ, να την προϋπαντήσουμε παιδιά στην εξοχή και στην πόλη, στην κωμόπολη, στα βουνά, τις ραχούλες, τους λόγγους, τα φαράγγια, τα καταράχια, γιατί αν δεν προϋπαντήσουμε την τρόικα, θα μας προϋπαντήσει ο Χάρος, που να 'ναι μακριά από μας και δίπλα στον οχτρό μας.
Έλα μωρέ, σιγά τα αίματα. Αφού κάθε τρεις και λίγο είναι εδώ οι άνθρωποι, πριν από δεκαπέντε μέρες φύγανε και τώρα επιστρέφουν, για να αποτελειώσουν αυτά που άφησαν ημιτελή. Κι όμως, αδέλφια, αυτό το δεκαπενθήμερο έρρευσε αίμα άφθονο, αίμα Κυπριακό. Γίνανε τόσα φοβερά στην Κύπρο και η ελληνική κυβέρνηση φέρθηκε σαν τρόικα, φέρθηκε σαν Eurogroup, φέρθηκε σαν Μέρκελ. Αντί να πάρει το μέρος των δικών μας, πήρε το μέρος των άλλων και τώρα οι άλλοι έρχονται στα μέρη μας φέρνοντας μαζί τους το λογαριασμό.
Πριν από τα Κυπριακά, ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος και ο Κουβέλης, έκαναν ψευτοδιαπραγμάτευση για τα μάτια του κόσμου. Μετά τα Κυπριακά, τα μάτια του κόσμου έγιναν σαν τα μάτια του Οιδίποδα, όταν έμαθε τα καθέκαστα για τον μπαμπά του και τη μαμά του. Μην αμφιβάλλετε ουδαμού, θα περάσουν όλα κι ακόμα περισσότερα: Και το χαράτσι θα παραμείνει στην ΔΕΗ και οι διαθέσιμοι δημόσιοι υπάλληλοι θα αυγατίσουν, από 25.000 θα γίνουν 30.000, και η συμφωνία για τα κόκκινα δάνεια θα κλείσει υπέρ των τραπεζών, πάντα υπέρ των τραπεζών κλείνουν άλλωστε οι συμφωνίες. Κι όλα τούτα δεν είναι παρά τα ορεκτικά για τα κύρια πιάτα του Μαΐου, όταν η μαύρη τρύπα του προϋπολογισμού, στα 2,7 δισ. την υπολογίζουν οι ειδήμονες, θα φέρει τα νέα μέτρα, κατά τας Γραφάς.
Τον Μάρτιο η τρόικα επισκέφθηκε την Πορτογαλία και τότε ένα εκατομμύριο κόσμος κατέβηκε στους δρόμους, για να την προτρέψει να τελέσει πάραυτα τη γενετήσια πράξη, τουτέστιν να πάει να γαμηθεί. Το γεγονός συγκλόνισε τον πλανήτη, ως πράξη μαζικής αντίστασης, ως κίνηση στοιχειώδους λαϊκής αξιοπρέπειας. Εμείς, ο περήφανος, αδούλωτος, ανάδελφος και βάλτε όσα επίθετα θέλετε ελληνικός λαός, τι θα κάνουμε; Θα κάτσουμε αραχτοί στον καναπέ να παρακολουθούμε σε ζωντανή μετάδοση μετά διαφημίσεων το έπος της διαπραγμάτευσης; Να ακούμε από τον Ευαγγελάτο για τις κόκκινες γραμμές του Κουβέλη, από τον Πρετεντέρη για τη ναπολεόντειο στρατηγική του Βενιζέλου και από την Στάη για την έμφυτη, την Πελοποννησιακή παλικαριά του Σαμαρά;
Αν συμπεριφερθούμε ως οικόσιτα πτηνά, δεν θα έχουμε μούτρα να κοιτάξουμε τους Πορτογάλους στα μάτια, ούτε φάδο δεν θα μας αφήσουν να ακούσουμε για τα επόμενα διακόσια πενήντα χρόνια. Άσε που με 1,5 εκατομμύριο ανέργους και ένα εκατομμύριο υποαπασχολούμενους, δεν μπορούμε να επικαλεστούμε ούτε καν την πατροπαράδοτη δικαιολογία μας: Που να τρέχουμε, ρε παιδί μου, έχουμε και δουλειές.
Γιώργος Ανανδρανιστάκης
