Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Γυναικών θα επαναληφθούν αφιερώματα, θα ακούσουμε και θα διαβάσουμε δηλώσεις και ανακοινώσεις, για τον ρόλο και τη συμβολή των γυναικών στην κοινωνική και πολιτική ζωή, για την υποβαθμισμένη θέσης τους, για την υπέρβαση της υποεκπροσώπησής τους στα κέντρα λήψης των αποφάσεων και τόσα άλλα που επαναλαμβάνονται για 1-2 ημέρες και μετά μένουν βαθιά καταχωνιασμένα στα ντουλάπια όλων.
Από την πολιτική και συνδικαλιστική Αριστερά, όλων των ρευμάτων και των καταβολών, γίνονται σωστές προσεγγίσεις και αναφορές για τη θέση των γυναικών στην εποχή μας, ιδιαίτερα δε στη βάρβαρη εποχή του Μνημονίου που ζούμε, για τη σχέση δουλείας που εξελίσσεται η θέση της σε όλα τα επίπεδα, ιδιαίτερα στον τομέα της εργασίας.
Για τον άνισο καταμερισμό που βαραίνει τις πλάτες των γυναικών, με σοβαρές συνέπειες όχι μόνο στον ρόλο και στη ζωή των γυναικών, αλλά σε όλη την κοινωνία.
Για τους πολλαπλούς ρόλους έντασης, αλλά και αποκλεισμών, για τις «υπερηρωίδες» της εποχής μας.
Αλλά ανατρέχω στις συγκεκριμένες πρωτοβουλίες και δράσεις που δοκιμάζονται κάθε φορά για να αντιστοιχηθούν με προτεραιότητες και επιδιώξεις σε αυτό το θέμα και βρίσκω μεγάλα κενά και ελλείψεις.
Οι διαπιστώσεις για την επιδείνωση της θέσης των γυναικών, των επιπτώσεων της κρίσης και όχι μόνο, δεν αρκούν από μόνες τους και δεν λειτουργούν αυτόματα, στην ενεργοποίηση αυτής της κρίσιμης και καθοριστικής ομάδας του λαού μας, στην ένταξή τους στο ρεύμα και στην ορμή των συλλογικών αντιστάσεων που απαιτούνται.
Χρειάζονται ασφαλώς περισσότερα πράγματα, πιο συστηματικός, διαρκής, επίμονος και σαφής προσανατολισμός στα κυρίαρχα σήμερα προβλήματα των γυναικών στην Ελλάδα, σε αυτή τη κατεύθυνση χρειάζεται να είναι στραμμένα τα βλέμματα και οι δράσεις μας, ιδιαίτερα όσων έχουν ιδιαίτερο ρόλο και ευθύνη για το θέμα.
Δεν μας αρκεί η αναφορά, σε μια ανακοίνωση, της εκδήλωσης αλληλεγγύης και της επίκλησης του σεβασμού της ισότητας των φύλων, η επανάληψη στην υποεκπροσώπησή τους παντού! Χρειάζεται να θελήσουμε να αντιμετωπίσουμε με έργα και τόλμη τα εμπόδια, όχι για μια τεχνητή, αλλά για την πραγματική εκπροσώπηση των δυνατοτήτων που υπάρχουν.
Η συνδικαλιστική Αριστερά, ειδικότερα, μπορεί να καθορίσει με μεγαλύτερη βαρύτητα αυτόν τον προσανατολισμό και να αναλάβει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες σ' αυτή τη σκοπιά.
Το συνέδριο της τριτοβάθμιας οργάνωσης που θα διεξαχθεί εντός ολίγων ημερών να αξιοποιηθεί, όχι για απλές περιγραφές , αλλά για συγκεκριμένα μέτρα και προτάσεις, ιδιαίτερα αυτή την περίοδο με τη μεγάλη ένταση της εκμετάλλευσης των γυναικών.
Ας μην αθροιστούμε, για άλλη μια φορά, στην αναπαραγωγή μορφών και στερεοτύπων που θαμπώνουν και τις δυνατότητές μας και την αντίληψή μας για τον ρόλο των γυναικών.
Αυτή η δέσμευση όλων μας μπορεί να είναι αφιερωμένη στην φετινή επέτειο της Παγκόσμιας Ημέρας Γυναικών για να μην επικαιροποιήσουμε απλώς μια παλιά ανακοίνωση.
Φράγκου Λία
Γραμματεία Αυτόνονης Παρέμβασης
Κ.Ε. ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ
