Μια διπλωματική επιτυχία έχει να παρουσιάσει σήμερα η κυβέρνηση Μητσοτάκη, μια επιτυχία αγορασμένη με Πάτριοτ και με μια τεράστια δόση πολιτικού ρεαλισμού, όπως συνηθίζεται να ονομάζεται στην εξωτερική πολιτική η υποκρισία.
Σήμερα φτάνει για διήμερη επίσκεψη στην Αθήνα ο πρίγκηπας διάδοχος της Σαουδικής Αραβίας Μοχάμεντ Μπιν Σαλμάν, συνοδευόμενος από μεγάλο αριθμό αξιωματούχων και επιχειρηματιών. Θα έχει συνάντηση με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ενώ αναμένεται να υπογραφεί και σειρά συμφωνιών στο πλαίσιο των διμερών σχέσεων Ελλάδας - Σαουδικής Αραβίας, σε διάφορους τομείς, όπως της άμυνας, των επενδύσεων και του πολιτισμού.
Ελληνικοί Patriot στο Ριάντ
Θυμίζουμε ότι οι διμερείς σχέσεις στην άμυνα είναι ήδη στενές, αφού η ελληνική κυβέρνηση, κόντρα στην αντιπολίτευση, θεώρησε προτεραιότητά της να στείλει μια συστοιχία αντιαεροπορικών πυραύλων Patriot στη Σαουδική Αραβία, η οποία εμπλέκεται σε πόλεμο δι' αντιπροσώπων με το Ιράν στο έδαφος της πολύπαθης Υεμένης.
Είχε προηγηθεί, την άνοιξη του 2021, η συμμετοχή μαχητικών αεροσκαφών από τη Σαουδική Αραβία σε ασκήσεις της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας πάνω από το Αιγαίο. Για τη Σαουδική Αραβία το Ιράν είναι ο βασικός εχθρός, όπως είναι για την Ελλάδα η βασική απειλή η Τουρκία.
Θυμίζουμε επίσης ότι η Σαουδική Αραβία και η οικογένεια των Σαούντ έχει εκτός από πολύ πετρέλαιο και πολλά λεφτά - άρα έχει τη δυνατότητα για επενδύσεις στο εξωτερικό, ειδικά σε χώρες που της στρώνουν το χαλί. Και η Ελλάδα του Μητσοτάκη το κάνει άνευ ορίων, άνευ όρων.
Περί αρχών και αξιών…
Μπορεί ο πρωθυπουργός να χρησιμοποιεί συχνά στις ομιλίες του, κυρίως όταν τις κάνει για το διεθνές κοινό, τον όρο «ευρωπαϊκές αρχές και αξίες», μπορεί να υπογραμμίζει με την πρώτη ευκαιρία ότι η Ελλάδα στηρίζει την Ουκρανία ενάντια στη ρωσική εισβολή, επειδή στηρίζει τη δημοκρατία απέναντι στον αυταρχισμό, πλην όμως, όταν ελπίζει να κάνει μπίζνες, π.χ. με τους Σαουδάραβες, ξεχνάει ότι δεν πρόκειται ακριβώς για υπέρμαχους των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Και στρώνει το χαλί στον πρίγκηπα διάδοχο να πατήσει για πρώτη φορά ευρωπαϊκό έδαφος μετά από την άγρια δολοφονία του Σαουδάραβα δημοσιογράφου Τζαμάλ Κασόγκι μέσα στο προξενείο της χώρας του στην Κωνσταντινούπολη.
Για όλο τον πλανήτη -και για τον πλανητάρχη Τζο Μπάιντεν, που επίσης δίνει μάχη για τις δυτικές αρχές και αξίες- ηθικός αυτουργός αυτής της δολοφονίας ήταν ο MBS, όπως είναι γνωστός ο πρίγκηψ διάδοχος. Πλην όμως, φαίνεται ότι τα τέσσερα χρόνια διπλωματικής απομόνωσης θεωρούνται αρκετή τιμωρία από τη Δύση - ειδικά τώρα που στήνεται το νέο σιδηρούν παραπέτασμα και καλό είναι οι χώρες με πετρέλαιο, χρήματα και δυνατότητα να παράγουν σύντομα και πολύ «πράσινη» ενέργεια, να είναι από τη… σωστή μεριά.
Πρώτα ο Ερντογάν, μετά ο Μπάιντεν
Πρώτος έστρωσε το χαλί στον MBS ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, που κάλεσε πριν από έναν μήνα στο Ακ Σαράι τον Σαουδάραβα διάδοχο για να σφίξουν τα χέρια, να ξεχάσουν τη δολοφονία του Κασόγκι και για κηρύξουν την έναρξη μιας νέας εποχής στις σχέσεις Ριάντ- Άγκυρας, «στη βάση των ιστορικών αδελφικών δεσμών, με το βλέμμα στο μέλλον της περιοχής».
Μετά έσπευσε ο Τζο Μπάιντεν στη Σαουδική Αραβία να δώσει το δικό του συγχωροχάρτι στον MBS. Και τώρα, ο καλύτερος σύμμαχος των ΗΠΑ στην περιοχή, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, δίνει στον MBS την ευκαιρία να ξεπλυθεί από τις αμαρτίες του και στην Ευρώπη.
«Γέφυρα» Ανατολής και Δύσης
Είναι πιθανό, μάλιστα, αρκετοί Ευρωπαίοι ηγέτες να ζηλεύουν τον Μητσοτάκη, που πρόλαβε να υποδεχθεί πρώτος τον MBS. Επιπλέον, όσοι στην Αθήνα έχουν κάποιες αναστολές με την υπερβολική δόση πολιτικού ρεαλισμού της ελληνικής διπλωματίας, η οποία «κινείται πάντα στη βάση αρχών», όπως επισημαίνει το υπουργείο Εξωτερικών, μπορούν να επικαλούνται την ανάγκη να διαδραματίσει η Ελλάδα τον ρόλο της «γέφυρας» Ανατολής και Δύσης. Και να παρηγορούνται με την προοπτική ότι θα κλείσουν οικονομικές συμφωνίες ύψους κάποιων δισεκατομμυρίων ευρώ, σύμφωνα με πληροφορίες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας.
Εξαιρετικά σημαντικό είναι, σύμφωνα με την ελληνική κυβέρνηση, το κοινό σχέδιο για τη δημιουργία καλωδίου μεταφοράς δεδομένων (data cable), στον βυθό της Μεσογείου. Με τον τρόπο αυτό η Ελλάδα μπορεί να γίνει περιφερειακός ψηφιακός κόμβος μεταξύ Ευρώπης και αραβικού κόσμου.
