Υπάρχει ένα σημείο, μετά από το οποίο η κυβέρνηση χάνει την ανοχή της κοινωνίας. Και για να μην το δείξει, αναγκάζεται να καταφεύγει σε διάφορα τεχνάσματα.
Στα τέλη του 2019, η κυβέρνηση Μητσοτάκη είχε την περίοδο χάριτος που έχει κάθε καινούργια κυβέρνηση, έχοντας κερδίσει τις εκλογές.
Και στις αρχές του 2020, με το πρώτο λοκντάουν, πέτυχε μια εντυπωσιακή συσπείρωση της κοινωνίας, που ανησυχούσε με την πρωτοφανή κατάσταση που δημιουργούσε η Covid.
Σιγά-σιγά οι ενέργειές της εξανέμισαν αυτή τη συσπείρωση. Γιατί συστηματικά στρέφεται εναντίον διάφορων κοινωνικών κατηγοριών, ακόμα και κάποιων που την έχουν στηρίξει αποφασιστικά.
Κάτι όμως η σκληρή στήριξη από τα ΜΜΕ, κάτι που ο κόσμος είχε το μυαλό του στην πανδημία, κάτι που ο ΣΥΡΙΖΑ δυσκολευόταν να δημιουργήσει αυτός συσπείρωση γύρω από τις δικές του γραμμές, το πρόβλημα δεν φάνηκε.
Σιγά σιγά όμως, το πράγμα άρχισε να χοντραίνει. Και πλέον, τα πράγματα αρχίζουν και λειτουργούν σωρευτικά.
Η κυβέρνηση τα έκανε μαντάρα με την κακοκαιρία «Μήδεια».
Τα έκανε πολύ περισσότερο μαντάρα με τις φωτιές. Όπου για πρώτη φορά είχαμε γενικευμένη έκφραση δυσαρέσκειας.
Παράλληλα: εκτέθηκε άσχημα με το εργασιακό νομοσχέδιο Χατζηδάκη. Όπου η επικοινωνιακή στρατηγική της, να συγκαλύψει τι ακριβώς έκανε, κατέρρευσε.
Εξόργισε τον κόσμο με την Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής, που άφησε χιλιάδες παιδιά εκτός πανεπιστημιακών σχολών.
Και έφαγε με αισχρό τρόπο τα αναδρομικά των συνταξιούχων.
Ως κερασάκι στην τούρτα, να προσθέσουμε και τους αδιανόητους χειρισμούς, που ξεσήκωσαν αντιδράσεις, στην υπόθεση Λιγνάδη.
Και την εικόνα του Μητσοτάκη στη ΔΕΘ, που πήγε όλη φούντο και έμειναν μόνο οι φοροαπαλλαγές στους πλούσιους.
Από τις αρχές του 2021, το μεγάλο χαρτί της κυβέρνησης ήταν ο εμβολιασμός. Περίμενε ότι με τα εμβόλια θα ξεμπερδέψει με την πανδημία και θα το πιστωθεί.
Δεν τα πήγε καλά όμως. Και η πίεση έχει μεταφερθεί στα νοσοκομεία.
Και επειδή η κυβέρνηση δεν θέλει να κάνει απολύτως τίποτα για τα νοσοκομεία, αναγκάζεται να λέει προκλητικές ανοησίες. Και αυτό εξοργίζει τον κόσμο πολύ περισσότερο από την ίδια την κατάσταση στα νοσοκομεία.
Το αποκορύφωμα ήταν αυτό που είπε ο Μητσοτάκης στη Βουλή για τις ΜΕΘ. Και ο τρόπος με τον οποίο το είπε.
Ήρθε μετά η ιστορία με την έκθεση Τσιόδρα. Και τα πράγματα έγιναν όσο χειρότερα μπορούσαν να γίνουν.
Με τα μέλη της κυβέρνησης να αδειάζουν τον Τσιόδρα και στη συνέχεια το ένα το άλλο.
Έτσι άνοιξε η πραγματική κουβέντα για την κατάσταση στα νοσοκομεία. Κουβέντα που η κυβέρνηση διά των ΜΜΕ προσπαθούσε να κρατήσει υπό έλεγχο.
Τι πρέπει να προσθέσουμε σε όλα αυτά; Την ακρίβεια.
Τον λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος που έρχεται όσο είναι η σύνταξη.
Έτσι φτάσαμε στην απελπιστική εικόνα του Μητσοτάκη προχθές στη Βουλή. Να προσπαθεί με αλαζονικό ύφος και με απίστευτες ανοησίες να δείξει ότι έχει τον έλεγχο.
Να λέει στον Τσίπρα θα άξιζε να προκηρύξω εκλογές για να δω τον τρόμο στα μάτια σου. Και να συνδέει τον ΣΥΡΙΖΑ με τους "Θεματοφύλακες του Συντάγματος" επειδή ο Τσίπρας μίλησε για συνταγματικά δικαιώματα.
Υπάρχουν μόνο δύο χαρτιά που μπορεί να παίξει ο Μητσοτάκης. Το ένα είναι ο Ανδρουλάκης.
Το άλλο είναι η αδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ να ανακάμψει δημοσκοπικά.
Κανένα από τα δύο χαρτιά, όμως, δεν είναι στο δικό του χέρι. Οπότε το επόμενο διάστημα πρέπει να περιμένουμε εξελίξεις.
