ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ
Οι διαβουλεύσεις για τη δημιουργία ενός ισχυρού, υπολογίσιμου -κυρίως εκλογικά- πόλου, στον υποτιθέμενο κενό χώρο της Κεντροαριστεράς, δηλαδή εκείνου του χώρου που εξέφραζε το παλαιό ΠΑΣΟΚ, συνεχίζονται μετά πολλών εμποδίων. Οι δημοσκοπήσεις που δείχνουν καθηλωμένο το ΠΑΣΟΚ και εξαφανισμένο το Ποτάμι, φαίνεται πως ανάγκασαν τις ηγεσίες αυτών των δύο κομμάτων να επαναρχίσουν τις συζητήσεις. Τι συνέβη όμως και το προσωπικό σχήμα που έστησε ο Σταύρος Θεοδωράκης, ο οποίος έκανε τα γλυκά μάτια στον "μεταρρυθμιστή" Κυριάκο, επιστρέφει στο τραπέζι με τη Φώφη;
ΚΑΘΩΣ οι πολιτευτές έχουν προεξοφλήσει ότι το Ποτάμι δεν μπορεί να επιζήσει αυτόνομο, φροντίζουν να παζαρέψουν το εκλογικό τους μέλλον μόνοι τους, για να έχουν μεγαλύτερη διαπραγματευτική δυνατότητα. Διότι, αν πάνε πακέτο ως περιουσιακό στοιχείο του Σταύρου, οι περισσότεροι δεν θα έχουν καμία τύχη. Παράλληλα, η σιωπηλή αποδοχή από τη Ν.Δ. των πρόσφατων αποχωρήσεων με δήλωση διάθεσης προσχώρησης στο κόμμα του κ. Μητσοτάκη, τρόμαξε τον πρόεδρο του Ποταμιού, που άρχισε να φοβάται ότι, αν αργήσει να αποφασίσει, σύντομα δεν θα έχει περιουσιακά στοιχεία για να πουλήσει.
ΑΝ ΒΡΟΥΝ κοινό τόπο, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι έχουν ελπίδες να ανακάμψουν και να εκφράσουν ένα σοβαρό μέρος του χώρου που ονομάζουν Κεντροαριστερά; Φοβάμαι ότι όσο αρνούνται να ερμηνεύσουν τα αίτια της καθήλωσής τους σε τόσο μικρά ποσοστά, καμιά προσκόλληση, επικόλληση και μεταγραφή δεν μπορεί να αλλάξει τη φορά των πραγμάτων. Αν δεν ερμηνεύσουν με προσοχή και ειλικρίνεια τους λόγους που οι πολίτες τους γυρίζουν την πλάτη, πώς στην ευχή θα συνθέσουν το νέο κεντροαριστερό - σοσιαλδημοκρατικό αφήγημα; Δυστυχώς, όπως είναι σήμερα τα δύο σχήματα θεωρώ ότι είναι αδύνατον να βρουν τη δύναμη για την αυτοκριτική που απαιτούν οι περιστάσεις, ώστε οι προτάσεις τους να λαμβάνονται σοβαρά υπόψιν.
ΔΙΟΤΙ, τι αφήγημα μπορεί να δημιουργήσει η κ. Γεννηματά, που καθηλώνεται ακόμα από τα βαρίδια του δεξιού ΠΑΣΟΚ και τις φοβέρες των διαπλεκομένων που έχουν απομείνει; Τι νέο μπορούν να εκφράσουν ο Βενιζέλος, ο Λοβέρδος, ο Κωνσταντινόπουλος, η Χριστοφιλοπούλου και ο Γρηγοράκος; Πόσο μπορεί να γοητεύσει ο συνταξιούχος Σκανδαλίδης; Και στο κάτω - κάτω, πού και πότε έχει δείξει έως σήμερα η κ. Γεννηματά την ικανότητα και την ηγετική προσωπικότητα να εκφράσει αυτή το νέο εγχείρημα;
ΜΕ ΛΙΓΑ λόγια, Κεντροαριστερά που συνεχώς φλερτάρει με έναν νεοφιλελεύθερο ηγέτη όπως ο Κυριάκος, δεν μπορεί να υπάρξει δεύτερη φορά. Το πείραμα του εξουσιολάγνου Βενιζέλου με τον Σαμαρά απέτυχε (εκλογικά) παταγωδώς και η βάση του ΠΑΣΟΚ κούνησε το μαντήλι. Δεν γυρίζουν πίσω, έτσι, για τα μάτια της κυρίας προέδρου, οι ψηφοφόροι. Πρέπει κάτι να έχεις να τους πεις. Πρέπει αυτό που έχεις να τους πεις να υπηρετεί τα λαϊκά και εθνικά συμφέροντα. Πρέπει να είναι ρεαλιστικό και πειστικό. Μέχρι στιγμής, τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και το Ποτάμι, που ηγήθηκαν του μετώπου "Μένουμε Ευρώπη", αφού ψήφισαν στη Βουλή τη συμφωνία με τους θεσμούς ως απαραίτητη προϋπόθεση για να μείνουμε Ευρώπη, στη συνέχεια καταψηφίζουν όλους τους εφαρμοστικούς νόμους, θεωρώντας ότι κερδίζουν ψήφους από το πολιτικό κόστος που έχουν τα φορολογικά βάρη των νέων μέτρων. Κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι μια χώρα, για να είναι κυρίαρχη, πρέπει να έχει κατακτήσει και θεμελιώσει την οικονομική της ανεξαρτησία. Και για την οικονομική υποδούλωση λόγω χρεοκοπίας, όλες οι ευθύνες βαραίνουν τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ.
ΔΕΝ είναι μόνον οι ευρωσοσιαλιστές εκνευρισμένοι με τη συμπεριφορά του ΠΑΣΟΚ. Έφτασαν μάλιστα στο σημείο να δημιουργήσουν σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ ώστε το πολιτικό τους ρεύμα, που αναζητεί απαγκίστρωση από τις συνεργασίες με τη Δεξιά, να μπορεί να εκφράσει με πειστικότητα ένα νέο λόγο με νέο οικονομικό υπόδειγμα για να επανακτήσει τις επαφές του με τον κόσμο της εργασίας. Απογοήτευση υπάρχει και στην Κεντροδεξιά, καθώς όλοι βλέπουν τον μηδενιστικό λαϊκιστικό λόγο του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σε μια χώρα που, για να πετύχει την έξοδό της από την κρίση, η πολιτική σταθερότητα είναι βασική προϋπόθεση. Κεντροαριστερά, χωρίς λόγο, ύφος, ήθος και προτάσεις, χωρίς ταυτότητα, δεν μπορεί να προκύψει σε τόσο δύσκολες στιγμές.
