ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΪΚΟΥ
Όποιος δεν κατάλαβε τι έγινε τα ξημερώματα της Τετάρτης στις Βρυξέλλες.
Εντάξει, δικό του το πρόβλημα.
Όσο για κείνους που κάνουν πως δεν κατάλαβαν.
Ας επιλέξουν, αφού το θέλουν, τη μιζέρια. Δικαίωμά τους.
Για κείνους που πραγματικά και ειλικρινά αναρωτιούνται.
Ας ρίξουν μια ματιά στον ξένο Τύπο. Της κάθε απόχρωσης.
Για μετά τις γερμανικές εκλογές μεταθέτει τα πιο δύσκολα, σε σχέση με το ελληνικό χρέος, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.
Προκειμένου να μην ταράξει τους συντηρητικούς ψηφοφόρους του.
Κοίτα λοιπόν να δεις που και οι Γερμανοί, οι άτεγκτοι, οι ανελαστικοί, οι ατσαλάκωτοι.
Οι ασυμβίβαστοι υπερασπιστές της προτεσταντικής ηθικής.
Ομνύουν κι αυτοί στο πολιτικό κόστος.
Και στο κομματικό κόστος, και στο εκλογικό κόστος, άμα λάχει.
Βασιλική Κατριβάνου - Σοφία Σακοράφα. Δύο πρόσωπα, δύο πολιτικές «στιγμές», δύο στάσεις ζωής.
Δύο αναγνώσεις του νοήματος της πολιτικής αξιοπρέπειας.
Διαλέγετε και παίρνετε.
Ή, σωστότερα, διαλέξτε και πετάξτε. Στα σκουπίδια.
Όσοι επιχαίρουν για τις περιπέτειες του Mega έχουν λάθος, σοβαρό λάθος.
Και δεν πρόκειται μονάχα για τον τόσο κόσμο που κινδυνεύει να μείνει στον δρόμο.
Αλλά και για την πολυφωνία, ρε γαμώτο.
Στο κάτω - κάτω, παρά τα πράγματι πολύ σοβαρά του φάουλ των τελευταίων χρόνων.
Το Mega έχει μια ιστορία στην ενημέρωση και στην ψυχαγωγία των πολιτών.
Με θετικό συνολικό ισοζύγιο.
Που δεν παραγράφεται, αλίμονο.
Αρνείται η εισαγγελέας Τσατάνη, όχι μόνο να εμφανιστεί στην επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής.
Αλλά και να αποστείλει στοιχεία.
Ξέρετε, η Τσατάνη. Που την έχει κάνει σημαία και σύμβολο η Ν.Δ.
Ως προς την «καθαρότητα» και την «ανεξαρτησία» της Δικαιοσύνης.
Γι' άλλη μια φορά ουρά της Ν.Δ. η Φώφη και ο Σταύρος.
Κατά την κοινοβουλευτική συζήτηση για το πολυνομοσχέδιο.
Αλλά και στην αποτίμηση του Eurogroup.
Το ίδιο ακριβώς.
Εντάξει, κατέβαλαν φιλότιμες προσπάθειες για να διαφοροποιηθούν.
Ως προς το περιτύλιγμα.
Πλην εις μάτην.
Αλήθεια, γιατί ο Σαμαράς δεν ακολουθεί την όντως σοφή τακτική του προκατόχου του;
Να σιωπήσει για ένα διάστημα, όσο γίνεται μεγαλύτερο, εννοείται.
Να κάνει την πάπια, πώς το λένε.
Αντ' αυτού εννοεί να θυμίζει το success story του.
Και να προκαλεί.
Αλλ' αφού βρήκε τον Κυριάκο στα μέτρα του.
Να του υπαγορεύει πολιτικές.
Κι εκείνος να πειθαρχεί.
Μωρέ καλά του κάνει...
Πανηγυρίζει ο Μητσοτάκης που γλίτωσε η Αυστρία από τον ακροδεξιό υποψήφιο πρόεδρο.
Έχει άραγε καθίσει να μετρήσει αν και πόσο πιο ακροδεξιός είναι ο Αυστριακός από τον αντιπρόεδρό του;
Ή από τον κοινοβουλευτικό του εκπρόσωπο;
Με όχημα τον αντιλαϊκισμό επιχειρούν, εδώ και καιρό, να κάνουν καριέρα οι αρχηγοί Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ και Ποταμιού.
Ε, λοιπόν, ας καθίσουν να ξαναδούν ομιλίες τους, δηλώσεις τους, ανακοινώσεις τους, της τελευταίας εβδομάδας ας πούμε.
Κι ας τις αναλύσουν, όσο μπορούν.
Θ' ανακαλύψουν εκεί πώς ακριβώς ορίζεται ο λαϊκισμός, η επιτομή μιλάμε.
Ο λαϊκισμός του αντιλαϊκισμού, ο καλπάζων.
Θετικό, πολύ θετικό το ότι άδειασε επιτέλους η Ειδομένη.
Αρνητικό, εξόχως αρνητικό το εμπάργκο στον Τύπο.
Και μάλιστα δίχως επαρκή και πειστική εξήγηση.
Παρ' όλ' αυτά θετικό, το πιο θετικό απ' όλα, ότι κατά την επιχείρηση δεν ασκήθηκε βία.
Γενικά επί του προσφυγικού, του πράγματι εκρηκτικού εδώ και μήνες για τη χώρα μας.
Αποφεύχθηκε η χρήση βίας, σε όλες τις περιπτώσεις.
Παρά τις περί του αντιθέτου εισηγήσεις της Δεξιάς, μην ξεχνιόμαστε.
Κι αυτό βέβαια δεν είναι λίγο, καθόλου λίγο, ίσως είναι το σημαντικότερο.
Άλλη μια πατάτα του ραδιοφώνου του ΔΟΛ, άλλη μια επανόρθωση και συγγνώμη.
Για τον Τσίπρα, ότι παρέστη (!) στο δείπνο Ερντογάν με τον Ακιντζί.
Και δι' αυτού τον «νομιμοποίησε».
Ενώ ο Τσίπρας είχε φύγει από την Πόλη πολύ πριν από το δείπνο.
Άραγε στις πόσες πατάτες και στις πόσες συγγνώμες καίγεται ο ΔΟΛ;
Δεν βαριέσαι, ψιλά γράμματα.
Ακούς δεν μ' αρέσει καθόλου αυτή η ιστορία με τα ειδικά μισθολόγια, αλλά καθόλου.
Τι θα πει ειδικά μισθολόγια, και γιατί ειδικά μισθολόγια, κι από πού κι ώς πού ειδικά μισθολόγια;
Γιατί δηλαδή κάποιοι δημόσιοι υπάλληλοι να θεωρούνται «πιο ίσοι» από τους άλλους;
Ξέρετε, ένστολοι, δικαστές, ιερωμένοι κ.λπ.
Μωρέ ενιαίο μισθολόγιο για τους πάντες.
Εξίσωση προς τα κάτω θα τόλεγε ο Μητσοτάκης.
Εγώ το λέω, απλώς, εξίσωση. Και δικαιοσύνη...
