Η Λέστερ πρωταθλήτρια Αγγλίας! Φυσικά, όταν μιλάμε για Αγγλία εννοούμε το ποδόσφαιρο. Ακολούθησα μετά την ξέφρενη εκκίνηση την ομάδα σχεδόν σε όλα τα ματς. Ήθελα να διαπιστώσω πού στην ευχή κρύβεται αυτή η μεγάλη προστιθέμενη αξία μιας ομάδας που πριν τέσσερα χρόνια έπαιζε στην τρίτη κατηγορία και την περσινή σεζόν στην Premier League κατάφερε να αποφύγει τον υποβιβασμό στην τελευταία αγωνιστική. Πώς γίνεται μια ομάδα με μπάτζετ μόλις 60 εκατομμύρια να αφήνει πίσω της ομάδες που ξεπερνούν σε προϋπολογισμό τα 270 εκατομμύρια. Πως γίνεται ένας αποτυχημένος στην Εθνική ομάδα της Ελλάδας προπονητής, ο Κλαούντιο Ρανιέρι, να έχει κάνει τέτοιο θαύμα, διότι περί θαύματος πρόκειται.
Ξέρετε, το ποδόσφαιρο σε μεγάλο βαθμό είναι κοινωνικός καθρέφτης, τόσο μέσα στο γήπεδο όσο και στις κερκίδες. Στις κερκίδες των βρετανικών γηπέδων, εκεί που το ποδόσφαιρο είναι χωρίς υπερβολή είναι η κορυφαία λαϊκή μαζική ψυχαγωγία. Εκεί που οι κερκίδες των γηπέδων θυμίζουν θέατρο με την προσήλωσή τους στο θέαμα και την ταύτισή τους με την ομάδα με πολλή αγάπη. Με την ευκαιρία, θυμάμαι, σε ένα ματς στο Ολντ Τράφορντ, όπου η Μάντσεστερ έπαιζε με τον Ολυμπιακό, δίπλα μου κάθονταν δύο πολύ ηλικιωμένες κυρίες, δίδυμες αδερφές, που είχαν για χρόνια, όπως μου είπαν, εισιτήρια διαρκείας. Ήταν ντυμένες με τα καλύτερά τους ρούχα και στολισμένες με τα κοσμήματα που ταίριαζαν. Κάποια στιγμή που η εξέδρα των οπαδών του Ολυμπιακού κραύγαζε: 'θρύλε γερά και μπιπ μπιπ" με ρώτησαν οι κυρίες. "Τι λένε;". Τι απαντάς; Τους είπα ότι τραγουδούν για τη νίκη και τη δόξα της ομάδας. Ευχαριστήθηκαν και εγώ ξεπέρασα την ντροπή.
Στη Λέστερ λοιπόν έκαναν κυριολεκτικά πράξη το σύνθημα των τριών σωματοφυλάκων. Όλοι για έναν και ένας για όλους. Τρεις παίκτες θα μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε για το ταλέντο τους. Τον μικρόσωμο Γάλλο μέσο Νγκολό Καντέ, τον Αλγερινό μέσο επιθετικό Ριγιάντ Μαχρέζ και τον τρομερό στράικερ Τζέιμι Βάρντι, που τον ανακάλυψαν ως ερασιτέχνη ποδοσφαιριστή εργαζόμενο σε εργοστάσιο ανθρακονημάτων. Αυτοί και όλοι οι υπόλοιποι της ενδεκάδας συνέθεσαν ένα σύνολο που έπαιζε άμυνα με τους 11 και όταν κέρδιζαν την μπάλα έφευγαν σφαίρα στην επίθεση για να μην αφήσουν χρόνο στον αντίπαλο να οργανωθεί. Δεν πρόσφεραν κάποιο ξεχωριστό θέμα τύπου Μπαρτσελόνα. Ανέδειξαν όμως τη σημασία της ομαδικότητας και της συνεργασίας, της πίστης στον σκοπό και το τι μπορούν αυτά να κάνουν όταν λειτουργούν υποδειγματικά. Ήταν το μεγάλο μήνυμα αυτής της ομάδας για χρήση εντός και εκτός γηπέδου και τους ευχαριστούμε γι' αυτό.
Στην Αγγλία, το σύστημα δουλεύει και δουλεύει, όπως μας απόδειξε η Λέστερ, πολύ καλά. Θέλω να πως ότι η κατάσταση που επικρατεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο είναι χαρακτηριστική της λειτουργίας της χώρας και της παρατεταμένης πολιτισμικής κρίσης που διέρχεται, μιας κρίσης που θα ξεπεραστεί όταν δύο δίδυμες αδερφές ντυμένες με τα καλά τους και φορώντας όλα τα κοσμήματά τους αγοράσουν εισιτήρια διαρκείας στο Καραϊσκάκη ή την Τούμπα για να απολαμβάνουν το ποδόσφαιρο και την ομάδα τους.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΡΗΣΤΟΥ
