Όσοι θέλουν να μιλούν για «τέταρτο Μνημόνιο», ας το κάνουν, δικαίωμά τους. Έτσι γίνεται στην καθ' ημάς εκδοχή του καθεστώτος «βορειοκορεατικού» τύπου. Ενδημεί ένα είδος ενημερωτικής μονοφωνίας. Από την «άλλη» πλευρά βέβαια, την αντικυβερνητική, αλλά τι σημασία έχει.
Όπου ως «τέταρτο Μνημόνιο» λογίζεται, εν προκειμένω, το ενδεχόμενο να ληφθούν επιπλέον μέτρα, εάν και εφ' όσον δεν επιτευχθεί το προβλεπόμενο πλεόνασμα το 2018. Εάν και εφ' όσον.
Αλλά εντάξει, έτσι είναι αν έτσι νομίζετε...
ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΪΚΟΥ
Είναι, βλέπετε, στο DNA μας η τέτοιου είδους, η τέτοιας ποιότητας ενημέρωση. Από τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε την εξουσία. Και λίγο πριν απ' αυτό, απ' όταν (το 2012) άρχισε να γίνεται «επικίνδυνος». Η μονόπλευρα δραματοποιημένη ενημέρωση καθ' όλη την έκταση και εφ' όλης της ύλης.
Ας επιχειρήσουμε λοιπόν να αποδραματοποιήσουμε, όσο μπορούμε, τα δεδομένα. Έχουμε και λέμε.
Το ΔΝΤ υποστηρίζει πως δεν πρόκειται να πετύχουμε το 2018 πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 3,5%. Εμείς από τη μεριά μας διαβεβαιώνουμε για το αντίθετο. Δεδομένου μάλιστα ότι όλοι οι διατιθέμενοι σήμερα δείκτες συνηγορούν υπέρ της δικής μας άποψης. Το ΔΝΤ επιμένει, αλλά κι εμείς επιμένουμε. Οι δε Ευρωπαίοι, ενώ κλίνουν προς τη δική μας άποψη, θέλουν οπωσδήποτε το ΔΝΤ εντός προγράμματος. Δεν διανοούνται δε να χαμηλώσουν το προσδοκώμενο για το 2018 πλεόνασμα ώστε να «καθησυχάσουν» το Ταμείο. Ούτε, ασφαλώς, να προχωρήσουν σε γενναίο κούρεμα του χρέους ώστε να καλυφθούν έτσι οι απαιτήσεις του Ταμείου.
Η φυσική εξέλιξη όθεν της όλης αντιπαράθεσης δεν θα μπορούσε παρά να οδηγήσει στο αίτημα για κάποιου είδους δέσμευση από τη μεριά μας. Δέσμευση, σύμφωνα με τη λογική της οποίας θα υποχρεωθούμε να λάβουμε επιπλέον μέτρα το 2018, εάν τότε επιβεβαιωθεί το κακό σενάριο. Εάν δεν πιάσουμε τον στόχο. Ενδεχόμενο για το οποίο, πάντως, δεν υφίσταται καμιά ανάγκη εκ των προτέρων δέσμευσης. Δεδομένου ότι η υποχρέωσή μας για την επίτευξη πλεονάσματος της τάξης του 3,5% το 2018 απορρέει από την ίδια τη συμφωνία του περασμένου καλοκαιριού. Περί αυτού πρόκειται, περί αυτού ακριβώς. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.
Ίσως αξίζει να υπενθυμίσουμε σχετικώς ότι το ΔΝΤ έχει πέσει έξω, έως τώρα, σχεδόν σε όλες του τις προβλέψεις. Από την αρχή κιόλας της μνημονιακής εξαετίας. Και το έχει ομολογήσει. Αν αυτή η παράμετρος λέει κάτι σε κάποιους, ας το συνυπολογίσουν...
Εθνικό σπορ η εξαπάτηση
Αλλά είπαμε. Η εξαπάτηση, η διαστρέβλωση, το ψεύδος, η κάθε λογής κινδυνολογία έχει αναχθεί τα τελευταία χρόνια σε εθνικό σπορ. Από την πλειονότητα των ΜΜΕ, των ιδιωτικών καναλιών προεξαρχόντων. Και, φυσικά, για ολόκληρο το φάσμα των αντιπολιτευομένων κομμάτων.
Επί ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν, οι αμφιλεγόμενες ειδήσεις μετατρέπονται σε κακές ειδήσεις. Οι γκρίζες σε καταστροφικές. Όσο για τις καλές ειδήσεις, αυτές απλώς δεν υπάρχουν.
Έτσι πέρασε εντελώς στα ψιλά της ειδησεογραφίας η πρόσφατη έκθεση της Eurostat για πλεόνασμα το 2015 αντί του αναμενομένου ελλείμματος. Και οι ευεργετικές για την οικονομία συνέπειές του. Όπως και το γεγονός ότι σχεδόν όλοι οι δείκτες εκτέλεσης του προϋπολογισμού έχουν ήδη ξεπεράσει τις προβλέψεις.
Με μισό στόμα είπαν (αν είπαν) οι περί ων ο λόγος εντεταλμένοι φορείς της ενημέρωσης ότι ο Γιούνκερ και ο Ντάισελμπλουμ δήλωσαν δημόσια πως δεν απαιτούνται προληπτικά μέτρα εν όψει του 2018. Όπως, εδώ και καιρό, πως ο Ντράγκι ενέταξε πλέον και την Ελλάδα στο καθεστώς ποσοτικής χαλάρωσης.
Δεν ξέρω πόσοι πολίτες «έχουν προλάβει» να ενημερωθούν, για να πάμε κάπως παλαιότερα, από τα «μονόστηλα» ότι επί ΣΥΡΙΖΑ παρεσχέθη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε 2,5 εκατομμύρια ανασφάλιστους Έλληνες. Θυμάστε, θέμα για το οποίο ξεσηκώθηκε διεθνής σάλος όταν οι Ρεπουμπλικανοί αντιδρούσαν στην ανάλογη απόπειρα του Ομπάμα. Ε, λοιπόν, εδώ σ' εμάς, είτε έγινε είτε δεν έγινε, ένα και το αυτό, άκρα του τάφου σιωπή.
Άκρα του τάφου σιωπή επίσης και για το μεθοδικό (επί ΣΥΡΙΖΑ) κυνήγι της κάθε είδους λαμογιάς. Με τις παντοειδείς «λίστες» να ξεσκονίζονται συστηματικά και με αποτελέσματα. Ενώ το γεγονός ότι με το υπό συζήτηση ασφαλιστικό και με το φορολογικό προστατεύονται απολύτως οι πιο ευάλωτοι, οι πιο χτυπημένοι από την κρίση συμπολίτες μας, απλώς δεν υπάρχει. Τη στιγμή που η επιβολή του όποιου φόρου, και του πιο ανώδυνου, αποκαλείται φοροκαταιγίδα. Οι δε διενεργούμενοι συστηματικά πλέον έλεγχοι για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, χαρακτηρίζονται φοροκυνηγητό.
Κι από 'κεί και πέρα, σημαία και φλάμπουρο κάθε «πληροφορία» για «σκανδαλώδη» συμπεριφορά του όποιου συριζαίου. Και, φυσικά, πλήρης αποφυγή της αποκατάστασης της αλήθειας. Ακόμη και όταν, στις περισσότερες των περιπτώσεων, οι σκανδαλοθήρες υποχρεώθηκαν σε δημόσια συγγνώμη μπροστά στην απειλή της δικαστικής οδού.
Αντιμετωπίζονται άραγε όλ' αυτά με κάποιον τρόπο; Όχι, σίγουρα όχι. Όχι πάντως με κατασταλτικού χαρακτήρα μεθόδους. Η κατίσχυση της αλήθειας επί της διαστρέβλωσης και του ψεύδους επαφίεται μονάχα στη νοημοσύνη των Ελλήνων...
