ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ
Μετά από ενάμιση χρόνο συνεχών διαβουλεύσεων και εκβιασμών αγγίζουμε το τέλος το οποίο πριν το πιάσουμε διαρκώς ξεφεύγει! Το οποίο τέλος, όπως και να έχει, θα είναι μια εξαιρετικά δύσκολη αρχή για τη χώρα. Μια χώρα χρεοκοπημένη για την οποία καμία πολιτική δύναμη από αυτές που κυβέρνησαν δεν έχει κάνει απολογισμό και αυτοκριτική. Μια χώρα στην οποία στην πραγματικότητα οι συνταξιούχοι είναι περισσότεροι των κανονικά εργαζομένων και ειδικά όσων πληρώνουν τις ασφαλιστικές εισφορές τους. Και σε αυτή τη χώρα που λέτε, κανείς δεν δηλώνει εθελοντής, να βάλει δηλαδή πλάτη για να αποκατασταθεί μια λειτουργική οικονομική ισορροπία.
ΕΙΝΑΙ λοιπόν ανάγκη να περιορίσουμε έξοδα και απαιτήσεις για όσο χρονικό διάστημα χρειαστεί μέχρι να επανέλθει η οικονομία σε κατάσταση να βγάζει πλεόνασμα ώστε να μπορεί να γίνει η αναδιανομή. Και εδώ αρχίζουν τα ευτράπελα. Δεν εννοώ τις τοποθετήσεις της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, που θεωρεί ότι μια χώρα σε διάλυση, με την οικονομία σε πολύ κακή κατάσταση και τους θεσμούς παραλυμένους μπορεί και μόνον με την έξοδό της από το ευρώ και την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα να διαπρέψει και να ευημερήσει! Που αγωνίζονται να ρίξουν την κυβέρνηση αδιαφορώντας για το ποιες δυνάμεις θα την αντικαταστήσουν!
ΘΕΩΡΩ όμως για τα κόμματα, και συγκεκριμένα τη Ν.Δ. του Μεϊμαράκη, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι, τα οποία υπερψήφισαν χωρίς την παραμικρή ένσταση τη συμφωνία της κυβέρνησης με τους θεσμούς, το αναφαίρετο δικαίωμά τους στην κριτική προϋποθέτει την τεκμηρίωση και την εναρμόνιση όσων λένε με τη συμφωνία την οποία υπερψήφισαν και για την οποία η ελληνική κυβέρνηση δίνει σκληρή μάχη με δυνάμεις που, από ό,τι φαίνεται, δεν έχουν συγχωρήσει την αποτυχία τους να τη ρίξουν από την εξουσία, διότι δίνει το κακό παράδειγμα και σε άλλες χώρες.
ΑΝ η κυβέρνηση έχει παραβιάσει τα συμφωνηθέντα, τότε έχει κάθε δικαίωμα ο νέος αρχηγός της Ν.Δ. να γίνεται σκληρός επειδή κινδυνεύει η χώρα. Αν η κυβέρνηση, αντί να ψάχνει λύσεις στους φόρους πρέπει να περικόψει τις συντάξεις, τα επιδόματα και να συνεχίσει τις απολύσεις στο Δημόσιο, ο κ. Μητσοτάκης οφείλει να το δηλώσει. Το ίδιο οφείλουν τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και το Ποτάμι, που νομίζουν ότι ξεμπερδεύουν ζητώντας γενικά και αόριστα μεταρρυθμίσεις. Μόνο που και οι περικοπές των συντάξεων μεταρρυθμίσεις είναι. Και οι απολύσεις στο Δημόσιο το ίδιο. Και οι ομαδικές απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα επίσης.
Η ΧΩΡΑ έχει τεράστιες ανάγκες σε όλους τους τομείς. Ουσιαστικά χρειάζεται επανίδρυση, και για να γίνει αυτό γρήγορα και πετυχημένα, απαιτείται η μέγιστη δυνατή ενότητα σε όλα τα επίπεδα. Καμιά χώρα δεν διέπρεψε με την εγχώρια συντεχνιακή και πελατειακή αντίληψη του τύπου "όχι εμείς, οι άλλοι και όχι εδώ, αλλού".
ΚΟΝΤΟΣ ψαλμός αλληλούια, λοιπόν, για την κυριολεκτικά υπερμαραθώνια διαπραγμάτευση, που, παρότι έχει κλείσει σε όλα σχεδόν τα σημεία, μένει ακόμα ανοιχτή ουσιαστικά για πολιτικούς λόγους. Διότι η ερμηνεία για τον τρόπο μείωσης του χρέους δεν είναι κυρίως τεχνικό στοιχείο. Είναι στοιχείο πολιτικής βούλησης και ως τέτοιο πρέπει να αντιμετωπιστεί, όσο και αν ο κ. Σόιμπλε κρύβεται συστηματικά πίσω από την ακαμψία του ΔΝΤ, την οποία κυρίως αυτός τροφοδοτεί αρνούμενος τις κατ' επανάληψη εισηγήσεις του Ταμείου για κούρεμα του ελληνικού χρέους, ώστε αυτό να γίνει βιώσιμο για να καταφέρει η χώρα μας να επανέλθει στην ανάπτυξη. Σε αυτό το επίπεδο και σε αυτό το πνεύμα έχουν τοποθετηθεί οι πάντες, και του προέδρου Ομπάμα συμπεριλαμβανομένου. Πως πρέπει δηλαδή να γίνουν οι όλες οι κατάλληλες κινήσεις για να επιστρέψει η ελληνική οικονομία στην κανονικότητα, να μπορεί να εξυπηρετεί τα χρέη της και να βγάζει και κέρδη με τα οποία θα ανακουφίζεται η κοινωνία μετά από την πρωτοφανή για καιρό ειρήνης περίοδο βίαιης ύφεσης για έξι συνεχή χρόνια!
ΚΑΙ το παράδοξο είναι ότι ο Αμερικανός πρόεδρος ζητάει την ενότητα και την ισχυροποίηση της Ευρώπης και κάποιοι Ευρωπαίοι, μεταξύ των οποίων και ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών, επιμένουν να θεωρούν την Ε.Ε. χώρο τον οποίο μπορούν να διευθύνουν με βάση τα δικά τους εθνικά και οικονομικά και επιχειρηματικά συμφέροντα. Και η Ε.Ε. αυτή τη φορά δεν μπορεί να επαναφέρει ζήτημα Grexit χωρίς σοβαρό, πολύ σοβαρό κόστος για όλη την Ένωση.
