ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ
Είναι μία από τις μεγαλύτερες εθνικού χαρακτήρα κρίσεις, όπως εξελίσσεται πλέον η διαπραγμάτευση με τους θεσμούς. Είναι ίσως η πρώτη τέτοιου χαρακτήρα κρίση χωρίς την αναγκαία εθνική ενότητα, αν δεχτούμε ότι αυτή την ενότητα την εκφράζει ο λαός μέσω των κομμάτων που έχει επιλέξει. Η σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση έχει επιλέξει τη σκληρή αντιπαράθεση με την κυβέρνηση στη γραμμή "φύγετε εσείς, να έρθουμε εμείς". Αν είχε διατυπωμένες καλύτερες για τα εθνικά συμφέροντα προτάσεις, θα μπορούσε κανείς να κατανοήσει τις επιλογές της. Δεν έχει όμως. Και ενώ ο κ. Μητσοτάκης αμέσως μετά την ανάδειξή του στην ηγεσία της Ν.Δ. δήλωσε πως δεν βιάζεται να γίνει πρωθυπουργός, διότι πρώτα πρέπει να εκσυγχρονίσει το κόμμα του, έκανε μια μεγαλοπρεπέστατη στροφή και ζητάει κάθε μέρα εκλογές. Γιατί;
ΔΙΟΤΙ τα μεγάλα εγχώρια διαπλεκόμενα συμφέροντα, αρκετά εκ των οποίων βρίσκονται σε διαδικασία κατάρρευσης, βιάζονται να απαλλαγούν από την ενοχλητική για τα συμφέροντά τους κυβέρνηση του Αλ. Τσίπρα. Και το ερώτημα που προκύπτει είναι: Σε τόσο κρίσιμες εθνικού χαρακτήρα στιγμές, μπορεί ένας ηγέτης κόμματος, που φιλοδοξεί να κυβερνήσει τη χώρα τώρα, να την οδηγήσει στην απελευθέρωση από τα δεσμά του Μνημονίου, όταν υποτάσσεται τόσο εύκολα στα εγχώρια συμφέροντα που είναι σαφώς πιο αδύναμα από τη σκληρότητα της ευρωπαϊκής Δεξιάς και του Σόιμπλε;
Η ΤΥΦΛΗ αντιπολίτευση, αν ήταν μόνον χαρακτηριστικό της Ν.Δ., δεν θα ήταν τόσο μεγάλο το πρόβλημα. Δεν είναι όμως. Όλα τα κόμματα λίγο ώς πολύ κρατούν περίπου την ίδια στάση. Η κ. Γεννηματά, για παράδειγμα, αν και επιθυμεί να ανασυγκροτήσει την Κεντροαριστερά, υποκύπτει στη γραμμή της Ν.Δ., ζητώντας και αυτή την παραίτηση της κυβέρνησης. Οι προσεγγίσεις της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας με την ευρωπαϊκή Αριστερά την αφήνουν παγερά αδιάφορη ή, για την ακρίβεια, έχει τα χέρια της δεμένα από δεσμεύσεις του παρελθόντος. Πολιτική ρήξεων με την κυβέρνηση ακολουθούν και τα μικρά προσωποπαγή κόμματα του Σταύρου Θεοδωράκη και του Βασίλη Λεβέντη, ενώ το ΚΚΕ μένει κολλημένο στο δόγμα πως τίποτα δεν αλλάζει στον καπιταλισμό και όλα θα αλλάξουν στον σοσιαλισμό. Ποιον σοσιαλισμό, πώς και πότε, δεν διευκρινίζεται. Το δράμα όμως αφορά την εξωκοινοβουλευτική Αριστερά με αρχηγίσκους που ως μοναδικό καύσιμο κίνησης έχουν τη ζηλοφθονία και το μίσος για τον Τσίπρα, χωρίς να αναλογίζονται τι θα σημάνει για τον τόπο και τα εθνικά συμφέροντα η αποτυχία αυτής της κυβέρνησης, της μόνης εδώ και κάμποσα χρόνια που πολιτεύεται με εθνικούς όρους.
Η ΧΩΡΑ βρίσκεται σε κρίσιμη στιγμή. Τα συμφωνηθέντα απέκτησαν πολλές ερμηνείες, καθώς το χρέος, που όλοι ομολογούν ότι δεν είναι βιώσιμο, έχει γίνει το νέο εργαλείο εκβιασμού της χώρας από τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών, το βέτο του οποίου -δυστυχώς- δεν αποκρούεται από την αδύναμη υπόλοιπη Ευρώπη. Μια νέα κρίση που θα δημιουργεί συνθήκες Grexit δεν θα απειλήσει μόνον ή κυρίως την Ελλάδα, αφού σοβαρό ζήτημα βιωσιμότητας του εθνικού τους χρέους έχουν πολλές χώρες της Ευρωζώνης. Παράλληλα, το προσφυγικό πρόβλημα, με νέες ροές προς την Ιταλία σε αυτή τη φάση παραμένει ανοιχτό, ενώ οι γεωστρατηγικές ισορροπίες είναι ρευστές και επικίνδυνες στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου. Ίσως όλοι περιμένουν να δουν πρώτα τα αποτελέσματα από τη συνάντηση του προσεχούς Σαββάτου στο Ανόβερο μεταξύ του προέδρου Ομπάμα και της καγκελαρίου Μέρκελ. Η σημασία της είναι προφανής, καθώς η γερμανική ηγεμονία δεν δοκιμάζεται και δεν περιορίζεται από τους ευρωπαίους εταίρους. Αν δεν αλλάξει τίποτα, είναι βέβαιο πως η Ευρώπη θα μπει σε νέα κρίση. Ας μην ξεχνάμε ότι χώρες - οικονομικοί δορυφόροι του Βερολίνου είναι παράλληλα χώρες - πολιτικοί δορυφόροι της Ουάσιγκτον.
ΟΛΑ αυτά όμως ελάχιστη σημασία έχουν για τα εθνικά μας συμφέροντα. Μόνο με εθνική ενότητα και ομοθυμία απέναντι στους μεγάλους κινδύνους, από τους οποίους δοκιμαζόμαστε σήμερα, μπορεί να αντιμετωπιστεί αυτή η κρίση. Όταν μάλιστα όλα τα κόμματα, πλην ΚΚΕ και Χρυσής Αυγής, έχουν υπερψηφίσει χωρίς κανέναν αστερίσκο τη συμφωνία με τους θεσμούς, είναι υποκρισία να τραβούν το χαλί από τα πόδια της κυβέρνησης, όταν πάνω στο ίδιο χαλί πατάει η χώρα.
