Σε μια συνάντηση με μεγάλο συγκινησιακό φορτίο, με ζώσες τις μνήμες του παρελθόντος, αλλά και ισχυρές τις επιταγές της συγκυρίας, χθες βράδυ, ο Γιάννης Δραγασάκης, ο Φώτης Κουβέλης και η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου συμφώνησαν στην ανάγκη συμπόρευσης.
Στην εκδήλωση που διοργάνωσε η Ενωτική Κίνηση Ευρωπαϊκής Αριστεράς, η κατακλείδα της ομιλίας του Φ. Κουβέλη είχε ιδιαίτερο βάρος: «Η προοδευτική διακυβέρνηση εντός του Μνημονίου», υποστήριξε, «είναι μια δύσκολη αλλά όχι ακατόρθωτη υπόθεση. Προϋποθέτει τις μέγιστες δυνατές κοινωνικές και πολιτικές συμπαρατάξεις σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, καινοτόμο πνεύμα και σύγχρονες προσεγγίσεις, προσήλωση στην παραγωγή αποτελεσμάτων. Είναι η σύγχρονη αριστερή πρόκληση της περιόδου που διανύουμε».
Πόσο μάλλον που «οι προοδευτικές δυνάμεις δεν μπορούν να βρίσκονται σε στάση αναμονής», όπως είχε πει νωρίτερα. Με θέση υπέρ της ολοκλήρωσης της αξιολόγησης πριν το Eurogroup, κατηγόρησε εξάλλου τα κόμματα της αντιπολίτευσης ότι «εντρυφούν στον λαϊκισμό». Ενώ αναφέρθηκε αναλυτικά στον τελευταίο χρόνο διαπραγμάτευσης, με κριτική διάθεση στις αδυναμίες του ΣΥΡΙΖΑ, παράλληλα όμως με μεγάλη δόση αυτοκριτικής για τις αδυναμίες που είχε επιδείξει η Δημοκρατική Αριστερά.
Ενθυμούμενος, από τη δική του πλευρά, τις καλές στιγμές που είχε με τον Φ. Κουβέλη (π.χ. στη δημιουργία του Συνασπισμού), χωρίς, από την άλλη, να αποσιωπήσει τους «εμφύλιους ενδο-αριστερούς πολέμους», ο Γ. Δραγασάκης έδωσε το στίγμα της θέσης του λέγοντας: «Τα εφήμερα πάθη πρέπει να συγκρατούνται, ιδίως αφού τα στρατηγικά συμφέροντα της Αριστεράς και των κοινωνικών τάξεων που αυτή εκπροσωπεί μάς υποχρεώνουν να είμαστε μαζί». Παρατήρηση που αφορά, όπως διευκρίνισε, και τη Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου. Άλλωστε ο Φ. Κουβέλης διείδε εγκαίρως -όπως του αναγνώρισε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης- τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στη νεοφιλελεύθερη ρεβανσιστική Δεξιά (χαρακτηρισμό που επανέλαβε ακόμη 1-2 φορές) και τον ευρύ προοδευτικό πόλο.
Την ανάγκη δημιουργίας μιας νέας προοπτικής στα πολιτικά πράγματα και τον ευρύτερο προοδευτικό χώρο ειδικότερα ανέδειξε, από την πλευρά της, η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, προσδιορίζοντας μάλιστα πότε πρέπει να γίνει αυτό. «Μόλις κλείσει η αξιολόγηση», ήταν η απάντηση που έδωσε. Και, κάνοντας... βουτιά στην ιστορία του τόπου μας, θύμισε όλες εκείνες τις ιστορικές περιόδους κατά τις οποίες συναντήθηκαν διαφορετικά ρυάκια, από την Αριστερά ώς τη σοσιαλδημοκρατία.
Να δώσει απαντήσεις ο Κυρ. Μητσοτάκης
Η παρουσία του αντιπροέδρου της κυβέρνησης στην εκδήλωση δεν μπορούσε, φυσικά, να περάσει... ανεκμετάλλευτη όσον αφορά το θρίλερ της διαπραγμάτευσης - όπως παρατήρησε ο συντονιστής της συζήτησης, δημοσιογράφος Βασίλης Σκουρής. Κυβερνητική επιδίωξη, υπογράμμισε ο Γ. Δραγασάκης, είναι να κλείσει η αξιολόγηση, χωρίς νέα μέτρα, στη βάση της συμφωνίας του καλοκαιριού. Οτιδήποτε άλλο προκαλεί πολιτικό πρόβλημα, δεδομένου, μάλιστα, ότι αυτή η κυβέρνηση εξελέγη στη βάση αυτής της συμφωνίας. Και, επικαλούμενος τους δείκτες της οικονομίας που βελτιώνονται, επιχειρηματολόγησε πως δεν υπάρχει καμία βάση για νέα μέτρα.
Ένα, συν τοις άλλοις, από τα σημεία που ξεχώρισαν από την ομιλία του Γ. Δραγασάκη ήταν αυτό της σφοδρής επίθεσης που εξαπέλυσε στον πρόεδρο της Ν.Δ. Κάνοντας λόγο για «νεοφιλελεύθερο πόλο, με ρεβανσιστική προδιάθεση, εξαρτημένο από τα κατεστημένα συμφέροντα», θύμισε πως τις πρώτες ημέρες μετά την εκλογή του έλεγε ότι δεν βιάζεται να γίνει πρωθυπουργός και σε λιγότερο από ένα μήνα άλλαξε ρότα. «Τι μεσολάβησε και είχαμε μια τόσο απότομη αλλαγή; Είναι άσχετη με τη διαδικασία αδειοδότησης των καναλιών; Είναι άσχετη με την απειλή που νιώθουν οικονομικά συμφέροντα;».
Και κοντά σε αυτά, γιατί στην αρχή δήλωνε τη διαφωνία του με κάποιες από τις θέσεις του Πόουλ Τόμσεν, ενώ τώρα υπογραμμίζει τη συμφωνία του; Το ΔΝΤ όμως, συνέχισε ο αντιπρόεδρος, θέλει τη φορολόγηση των φτωχών, το κόψιμο κύριων και επικουρικών συντάξεων, το κόψιμο μισθών των δημοσίων υπαλλήλων, την απελευθέρωση των απολύσεων, καλώντας έτσι τον Κυριάκο Μητσοτάκη να απαντήσει με ποιες από τις θέσεις αυτές συμφωνεί.
Απέναντι στο στρατόπεδο αυτό, κατέληξε, υπάρχει μια σαφής αντίθεση. Η ουδετερότητα προκαλεί ερωτήματα, υπογράμμισε και πρότεινε μια ευρεία συμπαράταξη από αριστερές, οικολογικές και σοσιαλδημοκρατικές (υπό προϋποθέσεις, οι τελευταίες) δυνάμεις, αναδεικνύοντας έτσι το δίλημμα, ποιος πόλος θα ηγηθεί της πορείας της χώρας, δίλημμα καθοριστικό, στο οποίο όλοι καλούνται να απαντήσουν.
Στην κατάμεστη αίθουσα πολλές ήταν εκείνες οι παρουσίες με το δικό τους, ιδιαίτερο βάρος, όπως, επί παραδείγματι, εκείνη του πρώην υπουργού Δικαιοσύνης Αντ. Ρουπακιώτη. Πολλά τα στελέχη και από τον ΣΥΡΙΖΑ: ο Μ. Δαρειώτης, ο διευθυντής της Κ.Ο. Κ. Ζαχαριάδης, ο διευθυντής του γραφείου ευρωπαϊκών υποθέσεων του πρωθυπουργού Τ. Παυλόπουλος.
Από τον κυβερνητικό χώρο, οι γ.γ. Εργασίας Ανδρ. Νεφελούδης και Δικαιοσύνης Κ. Παπαϊωάννου, ακόμη ο εκδότης του «Θεμέλιου» Θ. Μαλικιώσης και ο συγγραφέας Β. Βασιλικός, καθώς και ο «παλαιός» του οικολογικού χώρου, Β. Δωροβίνης. Εκεί και η Μ. Κοππά, η Μ. Γιαννακάκη, η Κ. Διαμαντοπούλου, ο πρόεδρος των ΕΛΤΑ Κ. Μελαχροινός.
ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
