ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ
Λίγο μετά την τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου του 2001 στους δίδυμους πύργους της Νέας Υόρκης, ο πρόεδρος Μπους τζούνιορ, σε δηλώσεις του, δεσμεύτηκε να εξαλείψει τη "μήτρα του κακού", την πληγή που πονάει τον αραβικό κόσμο, τροφοδοτεί τελικά τον φονταμενταλισμό και ενισχύει τις διαθέσεις για απαντήσεις με τρομοκρατικές επιθέσεις. Η "μήτρα του κακού" ήταν το παλαιστινιακό πρόβλημα, έτσι όπως το διαχειριζόταν και ακόμα το διαχειρίζεται η κυβέρνηση του Ισραήλ.
ΓΙΑ να γίνει καλύτερα αντιληπτό, αρκεί το ακόλουθο περιστατικό. Τον Ιούνιο του 2002 ο καμικάζι αυτοκτονίας στη Δυτική Ιερουσαλήμ ήταν γυναίκα, Ήταν η Σινάζ Αμούρι, Παλαιστίνια από τη Ναμπλούς της Δυτικής Όχθης. Έψαξαν λοιπόν και βρήκαν ότι η δράστης και θύμα, ήταν φοιτήτρια της Νομικής στο Αμάν. Τι την παρακίνησε; Πριν λίγες μέρες, στην εξώπορτα του σπιτιού της, είχαν δολοφονηθεί από τις ισραηλινές δυνάμεις ο αδερφός της και ο εξάδελφός της. Το αίμα τους είχε ποτίσει την ξύλινη εξώπορτα και τα σκαλιά. Η Σινάζ είχε δηλώσει, πριν αποφασίσει να ζωστεί τα εκρηκτικά, πως αυτή η εικόνα των νεκρών τη στοιχειώνει τόσο πολύ που δεν μπορεί και δεν θέλει να ζήσει άλλο!
ΛΙΓΑ χρόνια μετά, στις 19 Μαρτίου του 2003, με εντολή του Μπους τζούνιορ, οι Αμερικανοί εισέβαλαν στο Ιράκ με την αιτιολογία της εξουδετέρωσης των βιολογικών όπλων που διαθέτει ο Σαντάμ και ήταν απειλή για τον κόσμο. Τη δικαιολογία υποστήριξε με ομιλία του στον ΟΗΕ ο τότε υπουργός Εξωτερικών Κόλιν Πάουελ. Όπως αποκάλυψε ο ίδιος, κατ' εντολή του προέδρου επισκέφθηκε την έδρα της CIA και «έχτισε» την ομιλία του χάρη στις πληροφορίες που του παρέσχε ο τότε επικεφαλής της, Τζορτζ Τένετ. Ο Πάουελ θεωρούσε πως η CIA είχε επαληθεύσει τις πληροφορίες. «Οταν, μερικές εβδομάδες αργότερα, μας είπε πως η 'πληροφορία' για τα κινητά εργαστήρια παρασκευής βιολογικών όπλων προερχόταν από τη Γερμανία και πως κανένας Αμερικανός πράκτορας δεν είχε ανακρίνει τη βασική πηγή αυτής της φάρσας, σάστισα». Στην πραγματικότητα, οι Γερμανοί είχαν προειδοποιήσει τη CIA για την αναξιοπιστία της επίμαχης πηγής!
ΜΕΤΑ την εισβολή, οι αμερικανικές δυνάμεις δεν βρήκαν τίποτα! Ρωτήθηκε λοιπόν ο πρόεδρος Μπους τζούνιορ και τώρα τι κάνουμε; Πώς διορθώνεται αυτό το λάθος;". Δεν πειράζει, έσπευσε να δηλώσει με το ξεχωριστό του χαμόγελο ο πρόεδρος. Τουλάχιστον φέραμε τη δημοκρατία στη χώρα αυτή. Απολογισμός; Μέχρι στιγμής πάνω από 150.000 άμαχοι έχουν χάσει τη ζωή τους και εκατομμύρια Ιρακινοί έχουν πάρει τον δρόμο της προσφυγιάς για να γλιτώσουν από έναν εμφύλιο πόλεμο που μαίνεται ακόμα!
ΚΑΙ σαν να μην έφτανε αυτό το πείραμα της "δημοκρατίας", επιχειρήθηκε να βρει εφαρμογή και στη Συρία, όπου ο εκεί εμφύλιος, με οργανωτή τις ΗΠΑ, χρηματοδότηση Κατάρ και Σαουδικής Αραβίας, άμεση ανάμειξη της Τουρκίας και υποστήριξη Ισραήλ, προκάλεσε δεκάδες χιλιάδες θανάτους αμάχων και ένα από τα μεγαλύτερα προσφυγικά ρεύματα των τελευταίων ετών. Έπρεπε να προηγηθούν οι αποτυχίες στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ και τώρα στη Συρία, για να καταλάβουν τα αμερικανικά κέντρα ότι αυτό το σόλο σκάκι με ανθρώπινα πιόνια δεν βγαίνει. Δεν μπορείς να σβήσεις τον ισλαμικό φονταμενταλισμό ρίχνοντας λάδι στη φωτιά. Και αν τότε μπορούσες, εξαλείφοντας τη "μήτρα του κακού", να ρυθμίσεις με πολιτικούς όρους τις εξελίξεις, τώρα πλέον αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο έως αδύνατον.
Η ΑΠΟΜΟΝΩΣΗ και εξουδετέρωση της όποιας ρωσικής ισχύος είναι αστείο να αντιμετωπίζεται με κόλπα τύπου Ουκρανίας, κατά παράβαση όλων των δυτικών αρχών, με πραξικοπήματα και ενίσχυση ακόμα και φιλοναζιστικών συμμοριών.
Στα τελευταία μέτρα της θητείας του, ο πρόεδρος Ομπάμα δείχνει να επιχειρεί μια στροφή στον ρεαλισμό. Η συνεργασία με τον Πούτιν για τη διευθέτηση της κρίσης στη Συρία είναι πλέον γεγονός. Ο υποβιβασμός του ρόλου της Τουρκίας, με την αναγνώριση του ρόλου του κουρδικού στοιχείου αλλάζει σημαντικά τα πράγματα στην ευρύτερη περιοχή.
ΕΚΕΙΝΟΣ ο παράγοντας που λείπει από όλα αυτά τα σενάρια, που λάμπει διά της απουσίας του και όταν μετέχει, απλώς σύρεται από τα λάθη της Ουάσιγκτον, είναι η Ε.Ε. Ο τρόπος που έχει δομηθεί και ο τρόπος που αποφάσισε να λειτουργεί δεν παράγει πολιτικό αποτέλεσμα. Η Ε.Ε. έχει εγκλωβιστεί από τις νέες χώρες που έσπευσε κατ' επιθυμία των ΗΠΑ να εντάξει στο σχήμα. Υπάρχει λόγος να φοβόμαστε ότι η πρόσφατη συμφωνία απειλείται από τα αντανακλαστικά του φόβου που προκλήθηκαν από τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες; Ναι, υπάρχει. Και το κόστος για την Ευρώπη θα κληθεί να το αναλάβει το μόνιμο πειραματόζωο. Η Ελλάδα.
ΣΕ ΑΥΤΕΣ τις συνθήκες η Ε.Ε. δεν μπορεί να πάει πουθενά. Η επανίδρυση είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ. Εκτός αν και αυτή η τρομοκρατική ενέργεια είναι πολιτικά βολική για τη χειραγώγηση των Ευρωπαίων πολιτών, που είναι πρόθυμοι σε αυτές τις συνθήκες να παραχωρήσουν ελευθερίες και τρόπο ζωής, έναντι ασφάλειας. Δεν είναι όμως τόσο απλό, διότι ο τρόπος ζωής στην Ευρώπη, εκτός όλων των άλλων, έχει δυσθεώρητα οικονομικά οφέλη ή κόστη για όλες τις ευρωπαϊκές οικονομίες.
ΜΟΤΟ
Η επανίδρυση της Ε.Ε. είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ. Εκτός αν και αυτή η τρομοκρατική ενέργεια είναι πολιτικά βολική για τη χειραγώγηση των Ευρωπαίων πολιτών
