ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΪΚΟΥ
"Και επί γης ειρήνη"... που λέει ο λόγος.
Όσο για το "εν ανθρώποις ευδοκία", άσ' το, μην το κουβεντιάζεις καν.
Να δεις που μέσα στο 2016 μπορεί, εκεί στη Ν.Δ., να ανακαλύψουν το SMS.
Ώς το τέλος της τετραετίας, μπορεί και το e-mail.
Διήμερο πένθος κήρυξε στην επικράτειά του ο Καλαβρύτων Αμβρόσιος.
Για το σύμφωνο συμβίωσης, εννοείται.
Ή ίσως επειδή δεν τον κάλεσε ο Πρετεντέρης στην "Ανατροπή".
Και προτίμησε τον Πειραιώς Σεραφείμ.
Όλοι εκείνοι, οι διόλου λίγοι, οι οποίοι προφήτευαν, μετά βεβαιότητος, την καθίζηση των Podemos.
Ως συνέπεια των "παθημάτων" του ΣΥΡΙΖΑ.
Εντάξει, δικαιώθηκαν πανηγυρικά.
Τι τα θέλεις, σ' αρέσει - δεν σ' αρέσει, ο Τσίπρας έριξε σπόρο γερό στην Ευρώπη.
Από Λισσαβώνα μέχρι Μαδρίτη.
Για την ώρα.
Ευτυχώς που ο Μαχμούντ Αμπάς επισκέφθηκε το ίδρυμα της Μαριάνας Βαρδινογιάννη.
Κι έτσι έγινε "θέμα" σε κάποια κανάλια.
Σε μια χώρα όπου το να συνομιλεί ο πρωθυπουργός μ' έναν πρώην πρωθυπουργό γίνεται θέμα.
Όπου θεωρείται αντικανονική και μάλλον ύποπτη μια τέτοια επαφή.
Ε, τι να περιμένεις.
Η παθογένεια του δημόσιου βίου στην περί ης ο λόγος χώρα έχει πιάσει κόκκινο.
Τώρα, γιατί ο Καραμανλής θεωρείται από κάποιους "εθνικό κεφάλαιο".
Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά.
Ο Καραμανλής της "μηδενικής" διακυβέρνησης.
Ο Καραμανλής, ο περισσότερο υπεύθυνος ακόμη κι από τον ΓΑΠ για την κρίση.
Αλλά από μνήμη εμείς εδώ, χαιρετίσματα.
Στόχος του Γιώργου Παπανδρέου, αν θυμάστε, ήταν να υπάρχει ένας εργαζόμενος ανά οικογένεια.
Ε λοιπόν, η πραγματικότητα τον ξεπέρασε.
Ένας συνταξιούχος ανά οικογένεια πλέον, και πολύ σού λέω.
Ο οποίος συνταξιούχος συντηρεί παιδιά και εγγόνια.
Συντηρεί, που λέει ο λόγος δηλαδή.
Πανηγυρίζουν οι δεξιοί ότι ψήφισε κάπου 400.000 κόσμος στις εσωκομματικές τους εκλογές.
Μπροστά σε ό,τι περίμεναν, εννοούν.
Ή μάλλον σε ό,τι φοβόντουσαν.
Γιατί, αντικειμενικά αν το δεις, τι είναι ο κάβουρας, τι είναι το ζουμί του.
Σκέψου ότι, στην προηγούμενη τέτοια αναμέτρηση, το 2009, είχαν ψηφίσει 800.000.
Ε, καταλαβαίνεις, η ικανοποίηση της παρακμής.
Και τώρα, για να σοβαρολογήσουμε, αυτοί οι 400.000 άνθρωποι εμπιστεύονται πράγματι τις τύχες τους στη Ν.Δ.;
Σ' ένα κόμμα που χρειάστηκε δύο απόπειρες ώστε να του πετύχουν οι εσωκομματικές εκλογές;
Σ' ένα κόμμα που χρειάζεται τρία 24ωρα για να βγάλει αποτελέσματα;
Αν ναι, με γεια τους, με χαρά τους.
Και περαστικά.
Αν ήταν Γερμανός πολίτης, μάλλον θα ψήφιζε Μέρκελ, δηλώνει ο Γιάνης Βαρουφάκης.
Μάλιστα, τ' ακούσαμε κι αυτό.
Ε ρε, τι είχαμε και τι χάσαμε.
Τουλάχιστον, τώρα ο Τσίπρας έμαθε.
Ελπίζω...
Δεν υπερψήφισαν οι ευρωβουλευτές της Ν.Δ. τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής στο Ευρωκοινοβούλιο, για το σκάνδαλο της VW.
Ε, καλά, το αντίθετο θ' αποτελούσε έκπληξη.
Μερκελιστές διαρκείας οι ευρωδεξιοί, έτσι κι αλλιώς.
Όσο για τα ζητήματα του περιβάλλοντος, άσ' τα να καούνε κι έλα να σε δω.
"Βοηθήστε την Ελλάδα". Η κραυγή του μηνύματος που υπογράφουν 16 νομπελίστες.
Αλλά σιγά, τι μετρούν 16 νομπελίστες μπροστά στον γίγαντα Σόιμπλε;
Ρώτα και τον Βαρουφάκη.
Ε, όχι και έκπληξη που ο Άδωνις στηρίζει Κυριάκο.
Ο δεξιο-ακροδεξιός τον "κεντρώο".
Προκειμένου για τη Ν.Δ., ξέρεις, οι τέτοιες ταμπέλες χάνονται στην απόλυτη σχετικότητά τους.
Αμφότεροι εξ άλλου κατέθεταν την υπερηφάνειά τους ως υπουργοί.
Επειδή λειτουργούσαν ως μνημονιακότεροι του Πολ Τόμσεν.
Για τη στάση του ΚΚΕ επί του συμφώνου συμβίωσης, δεν υπάρχουν λόγια.
Μόνο ντροπή.
Συγκινητικά πειστική η "κατάθεση ζωής" του Κώστα Λαλιώτη.
Διά του κειμένου που έδωσε στη δημοσιότητα.
Ως απάντηση στη επίθεση στο σπίτι του από τα λεβεντόπαιδα που παριστάνουν την πάσα αρχή και εξουσία.
Με δικαίωμα ζωής και θανάτου, αδιακρίτως.
Αλλά και ως απάντηση στη λάσπη που κι αν έχει δεχτεί διαχρονικά.
Όσο λίγοι, ίσως όσο κανείς.
Και τον οποίο Λαλιώτη τον έχουνε ψάξει 55 μάστοροι και 60 μαθητάδες.
Δίχως να του έχουνε βρει το παραμικρό ποτέ.
Όχι, να τα λέμε αυτά, νυν υπέρ πάντων δικαιοσύνη.
Και, για να 'χουμε καλό ρώτημα, όταν οι Ευρωπαίοι κόπτονται τόσο για τα εξωτερικά σύνορά της Ευρώπης.
Σχεδιάζουν άραγε να πραγματοποιούν πλέον και αναχαιτίσεις των τουρκικών παραβάσεων και παραβιάσεων του εναέριου χώρου μας;
Αν είναι έτσι, καλά.
Ε, ναι, η αναγνώριση του Παλαιστινιακού Κράτους από την Ελλάδα έγινε.
Όχι χθες, ούτε αύριο.
Σήμερα...
