Τα νέα δεδομένα, υπό κανονικές συνθήκες, θα ισχυροποιήσουν την κυβερνητική θέση του ΣΥΡΙΖΑ, που αποτελεί το σημαντικότερο δημοκρατικό αντίβαρο στον ξενοφοβικό λόγο της Ακροδεξιάς σε όλη τη βόρεια Ευρώπη,
-
ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ
Δεν μπορεί κανείς να μιλήσει για σοκ μετά τα αποτελέσματα των περιφερειακών εκλογών στη Γαλλία, όταν η πρωτιά του Μετώπου της Μαρίν Λεπέν ήταν απολύτως προβλέψιμη. Η ανοδική πορεία του Εθνικού Μετώπου συνεχίστηκε και από το 25% των ευρωεκλογών φτάσαμε στο 28% των περιφερειακών και κανείς δεν ξέρει πού θα το τερματίσει το 2017. Χρονιά των προεδρικών εκλογών στη χώρα. Υπάρχουν δύο πολιτικά ερωτήματα. Το πρώτο, που οφείλει τη ραγδαία άνοδό της η Λεπέν και, το δεύτερο, τι στο διάβολο κάνει εκεί στη Γαλλία η ριζοσπαστική Αριστερά;
ΒΕΒΑΙΩΣ τα δύο ερωτήματα συνδέονται και δεν είναι όσο καινούργια φαίνονται σε κάποιους. Η εθνικιστική Ακροδεξιά αναβαθμίστηκε και έσπασε τα πολιτικά και εκλογικά φράγματα από την κόρη του Λεπέν όταν άφησε πίσω της την εξτρεμιστική ρητορεία και κολάκευσε τον παραδοσιακό εθνικισμό των Γάλλων. Φυσικά το προσφυγικό πρόβλημα, που αφορά τη Γαλλία εδώ και πολλά χρόνια, συν την ανεργία, ήταν το πρώτο λίπασμα για την πολιτική επαφή του Εθνικού Μετώπου με την κοινωνία. Από τη δεκαετία του 1990, μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, το γαλλικό Κ.Κ. είδε με έκπληξη τα εργατικά στρώματα που παραδοσιακά το ψήφιζαν και το είχαν φτάσει έως και το 24% να κουνάνε μαντίλι και να μετατοπίζονται μαζικά προς το κόμμα των Λεπέν.
ΣΕ ΑΥΤΕΣ τις εκλογές λοιπόν, το 50% των ψηφοφόρων από την εργατική τάξη ψήφισε την Ακροδεξιά, ενώ σχεδόν το 40% της νεολαίας έπραξε το ίδιο! Με λίγα λόγια, η Μαρίν Λεπέν έχει δημιουργήσει ένα μαζικό λαϊκό κόμμα με σημαντική δυναμική, όπως μαρτυρά το ποσοστό που έλαβε στους νέους. Η κόπωση από τον γαλλικό δικομματισμό ήταν μεγάλη, ριζοσπαστικές προτάσεις δεν κατατέθηκαν και ο ρόλος της Γαλλίας ως πολιτικού πυλώνα της Ε.Ε. υπονομεύτηκε ιδιαίτερα από τη θητεία Σαρκοζί, που είχε μετατραπεί στο πεκινουά της καγκελαρίου Μέρκελ.
ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ που έχει καθηλωθεί στο 4% (τόσο έλαβε σε εθνικό επίπεδο) τι γίνεται; Τι απέγινε η μαγιά του 11% από τον Μελανσόν στις προεδρικές εκλογές; Το έλλειμμα ενωτικής διάθεσης έχει κόστος, όμως το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η γλώσσα. Τα... γαλλικά που ομιλεί η ριζοσπαστική Αριστερά στη χώρα δεν τα καταλαβαίνει κανείς ή για την ακρίβεια τα κατανοούν ελάχιστοι και μάλιστα όλο και λιγότεροι. Χωρίς σοβαρό και ρεαλιστικό μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα με επίγνωση των προβλημάτων που αφορούν τους Γάλλους πολίτες, το μόνο που σου μένει είναι να περιμένεις, όπως κάνει εδώ το ΚΚΕ, να ισιώσει ο γιαλός. Ήδη το κενό της Αριστεράς, ειδικά στον χώρο της νεολαίας, το καλύπτουν σε ικανοποιητικό βαθμό οι Οικολόγοι Πράσινοι που ξεπέρασαν το 6% (6,63%).
ΠΟΙΑ επίδραση θα έχει το αποτέλεσμα των εκλογών στη Γαλλία, στις ευρωπαϊκές εξελίξεις; Είναι βέβαιο ότι οι προβληματισμοί για τη γερμανικής προέλευσης λιτότητα που έχει επιβληθεί θα πολλαπλασιαστούν και το ζήτημα της οικονομικής πολιτικής θα δοκιμαστεί. Υπό κανονικές πολιτικές συνθήκες, το πρώτο ζητούμενο για την Ευρώπη θα έπρεπε να ήταν η δημοκρατία που απουσιάζει από όλους τους θεσμούς της Ένωσης, με το Ευρωκοινοβούλιο να έχει περιορισμένο διακοσμητικό ρόλο. Η αυξανόμενη αδιαφορία των πολιτών της Ευρώπης για τις ευρωεκλογές θα έπρεπε να έχει σημάνει, εδώ και καιρό, συναγερμό στα πολιτικά κέντρα. Τίποτα από όλα αυτά δεν συνέβη, με αποτέλεσμα οι εκτονώσεις των πολιτών να εκπλήσσουν.
ΤΑ ΝΕΑ δεδομένα, υπό κανονικές συνθήκες, θα ισχυροποιήσουν την κυβερνητική θέση του ΣΥΡΙΖΑ, που αποτελεί το σημαντικότερο δημοκρατικό αντίβαρο στον ξενοφοβικό λόγο της Ακροδεξιάς σε όλη τη βόρεια Ευρώπη, εκεί όπου η Αριστερά σπανίως ανθίζει και αντέχει στο χρόνο. Όπως και να έχει, αν η Ε.Ε. δεν αντιληφθεί τα μηνύματα και οι θεσμοί της συνεχίζουν να κινούνται με αυταρχικό τρόπο στην ίδια γραμμή, τότε το τέλος της Ενωμένης Ευρώπης δεν θα είναι πολύ μακριά. Όσοι μάλιστα θέλουν να προετοιμάζονται σοβαρά ακόμα και με ασκήσεις επί χάρτου, ας αναλογιστούν την διαλυτική δυναμική, εάν και εφόσον η κυρία Λεπέν καταφέρει να γίνει πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας. Αυτό, αν συμβεί, πράγματι θα είναι σοκ.
