ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ
Η Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ και η ΛΑΕ ωρύονται για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών. Θεωρούν τον τρόπο που έγινε, και συγκεκριμένα το τίμημα που κατέβαλαν οι ιδιώτες μέτοχοι, ως απαράδεκτα χαμηλό και εξ αυτού του λόγου θέτουν θέμα εξεταστικής επιτροπής γι' αυτή την ανακεφαλαιοποίηση, όχι για τις προηγούμενες!!!
Εκεί στη ΛΑΕ, έχοντας μεσάνυχτα από την πραγματική οικονομία, δεν αντιλαμβάνονται τον τρόπο που καθορίζεται μια αξία, αλλά, διάολε, ούτε κάνουν τον κόπο να προσπαθήσουν. Απλώς περιμένουν την επανάσταση. Και μέχρι να συμβεί η επανάσταση, αυτοί μπορούν να κάνουν παρέα στο ΚΚΕ πετώντας όλοι μαζί τους φελλούς στον τοίχο όπως οι καουμπόηδες στο Τενεσί που περιμένουν το ουίσκι να ωριμάσει. Για τη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ όμως τα πράγματα είναι σοβαρά. Έχουν επιλέξει την τυφλή αντιπολίτευση με τον πλέον λαϊκιστικό και αναχρονιστικό τρόπο. Δεν αναφέρομαι στις ευθύνες τους για το κατάντημα της ελληνικής οικονομίας. Αναφέρομαι στην αναισθησία τους για το παρόν και το μέλλον της χώρας.
ΑΛΛΑ ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Υποστηρίζουν πως τα ξένα funds με 6-7 δισεκατομμύρια αγόρασαν τον έλεγχο ενεργητικού 345 δισ. ευρώ των τεσσάρων συστημικών τραπεζών. Έχουμε και λέμε λοιπόν. Έναντι καταθέσεων 157 δισ. ευρώ, υπήρχαν μετρητά στα ταμεία κάτω από 10 δισ. - κι αυτά ελέω ΕΚΤ. Στην πραγματικότητα ήταν σχεδόν μηδέν γι' αυτό υπήρχαν τα capital controls τα οποία ισχύουν ακόμα και κάνουν την πραγματική οικονομία να αγκομαχάει, για όσους δεν το έχουν καταλάβει.
Μάλιστα, έναντι απαιτήσεων 205 δισ. από δανειοδοτημένους πελάτες, υπήρχαν 100 δισ. κόκκινα δάνεια και 120 δισ. ενεχυριασμένα και υπό κατάσχεση δάνεια στην ΕΚΤ. Στην πραγματικότητα οι αγοραστές, όπως κάθε αγοραστής, αποτίμησαν σε συμβολικές τιμές τις ελληνικές τράπεζες μιας και στην πραγματικότητα αγόραζαν υποχρεώσεις με μηδενική κάλυψη! Τα ίδια κεφάλαια των τραπεζών, εάν δεν υπήρχε συμφωνία με την ΕΚΤ, ήταν αρνητικά για όσους γνωρίζουν πρόσθεση και αφαίρεση.
ΝΑ ΘΥΜΙΣΟΥΜΕ ότι η ανακεφαλαιοποίηση στη συμφωνία του Ιουλίου κοστολογήθηκε 25 δισεκατομμύρια. Χρήματα που θα δανειζόμασταν και θα επιβάρυναν το ελληνικό δημόσιο χρέος. Τη στιγμή που καταβάλλονται τεράστιες προσπάθειες για να μειώσουμε το χρέος, είτε με ονομαστική απομείωσή του είτε με αναδιάρθρωση, θα φορτωνόμασταν επιπλέον άλλα 25 δισ. Προφανώς λοιπόν -όπως θα έκανε κάθε σώφρων άνθρωπος- στόχος της κυβέρνησης ήταν να μην χρειαστεί να δανειστούμε όλο αυτό το τεράστιο ποσό.
Το ζητούμενο ήταν ανακεφαλαιοποίηση μέσα στο 2015 και μείωση της κρατικής συμμετοχής σ' αυτήν. Και αυτό επετεύχθη. Ακολουθήθηκαν οι διαδικασίες που ήταν συμβατές με αυτόν τον στόχο και τελικά η διαδικασία ολοκληρώνεται εγκαίρως. Η ουσία λοιπόν είναι ότι γλιτώσαμε 18 δισ. επιπλέον χρέος χωρίς να κουρευτούν οι καταθέσεις.
ΝΑ ΘΥΜΙΣΟΥΜΕ επίσης ότι, μετά και τα capital controls που επιβλήθηκαν, η απαξίωση των τραπεζών είχε γίνει πλήρης. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο τα 40 δισ. που είχαν δοθεί στο παρελθόν στις τράπεζες έχουν πολύ καιρό τώρα χαθεί για το Ελληνικό Δημόσιο. Τα προηγούμενα 40 δισ. της πρώτης ανακεφαλαιοποίησης συν τα ιδιωτικά 8,5 δισ. της δεύτερης κεφαλαιοποίησης χάθηκαν μέσα στη μαύρη τρύπα των κόκκινων δανείων, που από το 2012 μέχρι τα τέλη του 2014 αυξήθηκαν κατά 50 δισ. και έφτασαν τα 100 δισ. και μαζί με τα άλλα 89 δισ. του ELA... ταξίδεψαν από τις κραυγές του Σαμαρά, του Βενιζέλου και των ακολούθων τους σε θυρίδες και τράπεζες του εξωτερικού. Άλλωστε από την εποχή της προηγούμενης ανακεφαλαιοποίησης ο ΣΥΡΙΖΑ είχε επισημάνει το σφάλμα που είχε γίνει. Το τεράστιο ποσό των 40 δισ. δόθηκε από τις κυβερνήσεις του δικομματισμού για μετοχές των τραπεζών, τις οποίες το Δημόσιο δεν είχε δικαίωμα να πουλήσει. Μέχρι το 2017 ίσχυαν δικαιώματα προαίρεσης των ιδιωτών, τα λεγόμενα warrants. Οπότε, όταν κάποια στιγμή το 2014 ανέβηκαν οι τιμές των τραπεζικών μετοχών, δεν υπήρχε τρόπος το Δημόσιο να ρευστοποιήσει και να πάρει χρήματα πίσω.
ΕΚΤΟΣ όμως από το τίμημα, γίνονται και αναφορές στον αφελληνισμό και την ιδιωτικοποίηση των συστημικών τραπεζών μετά την ανακεφαλαιοποίηση. Αυτό θα μπορούσε να το ισχυριστεί κάποιος αν μετά την ανακεφαλαιοποίηση τα πράγματα ήταν κλειδωμένα, οριστικά και αμετάκλητα. Δεν είναι όμως έτσι. Οι μετοχικοί συσχετισμοί είναι υπό διαμόρφωση. Η μετατροπή των προνομιούχων μετοχών σε κοινές μετοχές σε ό,τι αφορά την Εθνική και την Eurobank θα ενισχύσει τη συμμετοχή του Δημοσίου.
Έχουμε επίσης τη μετατροπή των CoCo's σε κοινές μετά από δύο χρόνια σε Εθνική και Πειραιώς. Πρέπει ακόμα να υπολογίσουμε την έκδοση νέων κοινών μετοχών υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου από εφαρμογή της απόφασης για τον αναβαλλόμενο φόρο των τραπεζών. Για την ώρα πετύχαμε τον βασικό στόχο. Σύντομα θα αρθούν τα capital controls με ασφαλείς τις καταθέσεις και με 18 δισ. μικρότερο δανεισμό.
Η καλή αντιπολίτευση, για να είναι χρήσιμη, απαιτεί σοβαρή μελέτη και τεκμηρίωση. Όσοι δεν γνωρίζουν τα πράγματα πολύ καλά ας ρωτήσουν εκείνους που τα γνωρίζουν. Για το άρθρο αυτό διάβασα προσεκτικά δύο χρήσιμες αναλύσεις του Στάθη Σχινά στο "Κόκκινο" και μια ανάλυση του Γιώργου Βεργόπουλου στο Ecoleft. Ο κ. Λαπαβίτσας απουσιάζει για δουλειές στο εξωτερικό.
