Του ΚΛΕΑΡΧΟΥ ΤΣΑΟΥΣΙΔΗ
Διαβάζω ότι διάφοροι πεφωτισμένοι γραφιάδες και διανοούμενοι εκφράζουν την απογοήτευσή τους από τα πεπραγμένα του ΣΥΡΙΖΑ και χύνουν δυο - τρεις σταγόνες δηλητήριο γι' αυτήν την κυβέρνηση που σε δέκα ολόκληρους μήνες δεν κατάφερε να επαναφέρει τη χώρα στη σωστή ρότα, αυτήν που βιώναμε επί λίγες μόνο δεκαετίες.
Άλλη μονάδα μέτρησης ο μήνας κι άλλη ο χρόνος, εντελώς δε άλλη η δεκαετία. Η εικοσαετία; Τίποτα... Ένα πουφ. Ενώ οι δέκα μήνες!
Προσπαθώ λοιπόν να αντιληφθώ με τι θέλουν να συγκρίνουμε την πολιτική που ασκεί ο ΣΥΡΙΖΑ όλοι και όλες που βγάζουν τον πόνο τους μέσα από τα ίδια έντυπα που το '65 αποφάσιζαν την πτώση της κυβέρνησης του Κέντρου και το '89 αποφάσιζαν την αποκαθήλωση του Αντρέα Παπανδρέου. Ηγέτες που οι ίδιοι και οι οικογένειές τους αγάπησαν, ακολούθησαν, στήριξαν και στηρίχτηκαν, ευημέρησαν...
Αρχίζω με τη νέα ηγέτιδα του ΠΑΣΟΚ που στα 51 της είναι συνταξιούχος (το διαδίδουν οι αντίπαλοί της ενόψει συζήτησης για το ασφαλιστικό;) και συλλαβίζει -Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή- λίβελους εναντίον του Αλέξη Τσίπρα ή καλεί υπό την σκέπη της -Τρίτη, Πέμπτη, Σάββατο- τα άλλα κόμματα και γκρουπούσκουλα που αυτοπροσδιορίζονται σαν κεντρώα, ενίοτε και κεντροαριστερά!
Ακούω και διαβάζω και άλλα στελέχη που αναδείχτηκαν λόγω επιθέτου ή χάρη στην απέραντη αγκαλιά του Αντρέα Παπανδρέου. Όλοι κουνάνε το δάχτυλο και ανακαλύπτουν σκάνδαλα σε φορολογικές δηλώσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που ακόμη δεν έχουν εξεταστεί.
Να τους κάνουμε κομμάτια, αν είναι έτσι. Αλλά αυτούς που επιτέλους, έπειτα από χρόνια και χρόνια, φτάνουν στο εδώλιο για δωροληψία λίγων εκατοντάδων χιλιάδων μάρκων, άντε το πολύ ενός εκατομμυρίου, τι προτείνουν να τους κάνουμε; Βούβα;
450.000 μάρκα μόνο
Πώς να ερμηνευτεί η εκκωφαντική σιωπή της προέδρου σήμερα Φώφης Γεννηματά, τότε (2000) βουλευτού του ΠΑΣΟΚ και λίγο μετά (2003) μέλους του Εκτελεστικού Γραφείου του Κινήματος, όταν ακούει ότι ο «σύντροφός» της (έτσι αλληλοαποκαλούνταν ακόμη) Τάσος Μαντέλης έλαβε από τη Siemens 200.000 μάρκα το 1998 και 250.000 μάρκα το 2000; Και μάλιστα όταν αυτός ισχυρίζεται ότι τα χρήματα δεν τα ενθυλάκωσε, αλλά ήταν προεκλογική χορηγία για το κόμμα!
Δηλαδή; Έπαιρνε το ΠΑΣΟΚ χρήματα από τη Siemens, αλλά αυτά ήταν χορηγία, όχι μίζα;
Ο υπερήφανος πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ μάλιστα είπε και το αμίμητο: «Με αγωνία περίμενα κάποιος μάρτυρας ή έγγραφο να λέγει ότι εγώ απαίτησα χρήματα». Προφανώς περίμενε να τον κατηγορήσει ο γνωστός της άλλης φαμίλιας κ. Χριστοφοράκος ή άλλος χουβαρντάς από τη συμμορία της Siemens. Το γεγονός ότι πήρε τα χρήματα και ότι γερμανικά δικαστήρια μισάνοιξαν μια τρύπα στον τοίχο της διαφθοράς δεν τον αφορά.
Όπως δεν αφορά και τον άλλο αστέρα του πράσινου επιχορηγούμενου ομίλου, τον επί οκταετία πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη. Ήταν και πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τότε, αλλά δεν άκουσε τίποτε, ουδέν είδε ή οίδε και πάει λέγοντας. Ούτε για υποβρύχια γνώριζε κάτι ούτε για τα άλλα εξοπλιστικά προγράμματα.
Οι «κολλητοί»
Ούτε για το εκατομμύριο που φέρεται να τσέπωσε ο έτερος κολλητός του, ο «στρατηγός» του Θόδωρος Τσουκάτος. Κι αυτός μας είπε ότι το ένα εκατομμύριο μάρκα που παρέλαβε το 1999 από τους «χορηγούς» της Siemens το έδωσε στο ΠΑΣΟΚ.
Ο κ. Τσουκάτος κατάφερε να αποφύγει τη δίκη επί 15 χρόνια. Τώρα παραπέμφθηκε μαζί με άλλα 63 άτομα, αλλά υπάρχει πρόβλημα με... το μέγεθος της αίθουσας.
Πού να φαντάζονταν οι αρχιτέκτονες που διαμόρφωναν τις αίθουσες στην πρώην σχολή Ευελπίδων ότι θα ερχόταν μια μέρα που θα κάθονταν στο σκαμνί 64 άνθρωποι; Μαζί με δικηγόρους και δημοσιογράφους, χρειάζεται ένα γήπεδο μάλλον.
Το ενδιαφέρον είναι ότι η κατηγορία για τον κ. Τσουκάτο αφορά «μέση συνέργεια σε παθητική δωροδοκία σε βαθμό κακουργήματος με την επιβαρυντική περίσταση του Ν1608/50 περί καταχραστών του Δημοσίου». Διότι φέρεται να μοίρασε τα χρήματα που έλαβε σε υπαλλήλους του ΟΤΕ και άλλα πρόσωπα, ενώ ο ίδιος, που παραδέχτηκε το ότι πήρε τα λεφτά, ισχυρίζεται ότι τα έδωσε τμηματικά στο ΠΑΣΟΚ.
Τσουκάτος και Μαντέλης, οι δυο από τους τρεις «κολλητούς» του κ. Σημίτη (ο άλλος -είπε- κέρδισε τα χρήματα του στο Χρηματιστήριο), εμπλέκονται άμεσα στο σκάνδαλο. Ο κ. Σημίτης δεν γνώριζε τίποτα και αυτό μάλλον θα επικυρωθεί και δικαστικά.
Οι πονεμένες ψυχές του Κολωνακίου, όμως, έχουν απογοητευτεί από τον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν πειράζει. Έχουν να τρώνε για πολλές στιγμές (δεκαετίες δηλαδή).
