ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΠΑΪΚΟΥ
Ναι, είμαστε όλοι Γάλλοι.
Όπως είμαστε και όλοι πρόσφυγες.
Και Ρώσοι, και Σύροι, και Λιβανέζοι, και Αφγανοί, και Παλαιστίνιοι.
Όπου η τυφλή βία μακελεύει ανθρώπους.
Το ίδιο ακριβώς.
Ε, από κει και πέρα, μην το ψάχνεις, τα κοράκια βγήκαν παγανιά.
Η Μαρίν Λεπέν, που ζήτησε να κλείσουν, εκτός από τα σύνορα, και τα τζαμιά στη Γαλλία.
Και να εξοριστούν οι μουσουλμάνοι ιερωμένοι.
Ο Τραμπ, εκείνος ο ακροδεξιός Αμερικανός, ο απίθανος, ξέρετε.
Που μας είπε ότι πρέπει και οι Ευρωπαίοι να οπλοφορούν για την προστασία τους.
Ότι, ας πούμε, εκεί στο γήπεδο ή στη συναυλία, θ' άρχιζαν τους πυροβολισμούς, εκατέρωθεν.
Κάθε τρελός κι η τρέλα του.
Και κάτι Πολωνοί, και κάτι Ούγγροι, και κάτι Γερμανοί, καλά παιδιά.
Αλλά μη νομίζεις, κι από κάποιους που δεν το φαντάζεσαι, να περιμένεις τα χειρότερα.
Κι εδώ καμπόσοι «δικοί» μας.
Ο Άδωνις κι ο Λοβέρδος που, με τον τρόπο του ο καθένας, τα 'ριξαν στην ελληνική κυβέρνηση.
Για την παρισινή τραγωδία!
Ίσως επειδή δεν πνίγει «αύτανδρους» τους πρόσφυγες και τους προωθεί στην Ευρώπη.
Πολιτική απώλεια ο Γαβριήλ, πολλαπλώς.
Δεν έπρεπε...
Για τον Γιάννη Πανούση απλώς είναι κρίμα, πολύ κρίμα.
Κάθε φορά που εμφανίζεται, αποδομείται.
Κι αυτός, και οι ισχυρισμοί του.
Μονάχα κάποια κανάλια, τα γνωστά, εξακολουθούν να τον παίρνουν στα σοβαρά.
Κι ο Βενιζέλος.
Ε, ναι, να περιμένει κι άλλα ο Νίκος Παππάς και χειρότερα, και πιο δυσώδη.
Αλλά εντάξει, ήξερε με ποιους τα έβαλε.
Και ώς πού είναι διατεθειμένοι να το φτάσουν οι περί ων ο λόγος.
Αν δεν το ξέρατε, τη σημαία του Πολυτεχνείου εξακολουθεί να την παρακρατεί η ΠΑΣΠ.
Ποια ΠΑΣΠ θα με ρωτήσεις και δεν θα ξέρω τι να σου απαντήσω.
Όμως ναι, την παρακρατεί.
Γιατί, πώς, από πού κι ώς πού και με ποιο δικαίωμα;
Ψιλά γράμματα και δυσανάγνωστα.
Θυμάμαι καλά ότι η Ν.Δ., το Ποτάμι και το ΠΑΣΟΚ «μας απειλούσαν» προεκλογικά ότι έχουν να μας προτείνουν ισοδύναμα;
Για τα ιδιωτικά σχολεία, για τους αγρότες, για τα πάντα όλα.
Ακούσατε τίποτα;
Αν ναι, πείτε το και σε μας.
Κόπηκε κατά 10% η βουλευτική αποζημίωση.
Κάτι είναι.
Περιμένουμε τη συνέχεια για τη φορολογία τους και τα ρέστα.
Από καιρό θέλω να ρωτήσω γιατί να δικαιούνται γραφεία και προσωπικό οι πρώην.
Πρώην πρωθυπουργοί, πρώην πρόεδροι της Βουλής, πρώην αρχηγοί κομμάτων.
Τη λογική του πράγματος ενδιαφέρομαι να μάθω, τόσο απλά.
Τι θρήνος κι αυτός για τα 30 λεπτά το μπουκάλι το κρασί.
Που πήγαν να μας φορτώσουν οι ανάλγητοι Τσακαλώτος και Σταθάκης.
Μωρέ να δω μια επαγγελματική ομάδα που να μην ολοφύρεται έτσι και πας να της χρεώσεις, κατ' ελάχιστον, το κόστος της κρίσης.
Μία, έστω μία.
Η οποία επαγγελματική ομάδα ουδόλως συγκινείται με τα βάρη των άλλων, εννοείται.
Εντάξει, η πρώτη κατοικία των 500 τετραγωνικών δεν καλύπτεται.
Ούτε εκείνη του μεγαλοεισοδηματία, τι να κάνουμε.
Ε, αυτό το σπίτι ας πάει «στα χέρια τραπεζίτη» αν δεν πληρώσει ο ενδιαφερόμενος, δεν πειράζει.
Χίλτον ήτανε τα ξερονήσια, απεφάνθη ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο και επίδοξος ηγέτης της Ν.Δ.
Κάποιος παλιός, δεξιός επίσης, είχε αποκαλέσει τη Μακρόνησο «Νέον Παρθενώνα».
Κάνοντας βέβαια σκληρή αυτοκριτική γι' αυτό στα γεράματα.
Ε, ο Άδωνις δεν πρόκειται να το μετανιώσει ούτε τότε, πάω στοίχημα.
Σήμερα πάντως δεν υπάρχει πρόβλημα, έχουμε να πορευτούμε.
Το βράδυ θα τη βγάλουμε μια χαρά με τ' αποτελέσματα της νεοδημοκρατικής εκλογής, μεγάλο σασπένς.
Και μεγάλη πλάκα επίσης.
Άσε που έχουμε και τα απομνημονεύματα του βασιλέως.
Τη ευγενή φροντίδι του "Βήματος", ως γνωστόν.
Μπερεκέτια, δικέ μου, κορώνες, τιάρες, άμαξες, μεγαλεία.
Περασμένα ναι, ξεχασμένα όχι.
Όχι, τουλάχιστον, από τον ΔΟΛ.
Και διηγώντας τα να κλαις.
Αχ, τι είχαμε, τι χάσαμε.
Αλλά, πού ξέρεις, πάλι με χρόνια με καιρούς...
