Τα νέα ερωτήματα, η επόμενη μέρα για την Αριστερά, το σχέδιο απεμπλοκής από το Μνημόνιο και η χάραξη ενός άλλου δρόμου, ο χαρακτήρας μια σύγχρονης ριζοσπαστικής νεολαίας της Αριστεράς μέσω της άντλησης συμπερασμάτων από την πυκνή εμπειρία των τελευταίων δέκα μηνών, αλλά και η νέα κατάσταση στην Ευρώπη, το προσφυγικό και η υποτίμηση της δημοκρατίας, αναδεικνύονται στο σχέδιο πολιτικής απόφασης που θα τεθεί προς έγκριση στη δεύτερη συνδιάσκεψη της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, στις 20-21-22 Νοεμβρίου, στο Σινέ Κεραμεικός.
"Η πορεία της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, η διαπραγμάτευση, η σύγκρουση με τους δανειστές, το πραξικόπημα, το τρίτο Μνημόνιο και οι εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου γεννούν νέα ερωτήματα για την Αριστερά, σπάζοντας παράλληλα βεβαιότητες με τις οποίες εκτιμούσαμε και αναλύαμε τη συγκυρία κατά το παρελθόν. Η εμπειρία αυτή συνεχίζεται μετά τις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου, αλλά σε μια νέα κατάσταση, η οποία πλαισιώνεται από το τρίτο Μνημόνιο", σημειώνεται στην εισαγωγή του κειμένου, ενώ τονίζεται η ανάγκη συγκρότησης σχεδίου απεμπλοκής από τα Μνημόνια και τις κυρίαρχες πολιτικές της Ε.Ε.
Από την τομή της 25ης Ιανουαρίου στο δημοψήφισμα και στο πραξικόπημα της 12ης Ιουλίου
Στο πρώτο κεφάλαιο επιχειρείται η αποτίμηση και η εξαγωγή συμπερασμάτων από την πολιτική και ιστορική εμπειρία της πρώτης αριστερής κυβέρνησης στην Ευρώπη, ενώ γίνεται αυτοκριτική τόσο για ελλείψεις του σχεδίου του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης όσο και για σειρά χειρισμών που έγιναν κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης. Ξεκινώντας από την 25η Ιανουαρίου, που χαρακτηρίζεται ως "τομή για τη μεταπολιτευτική Ελλάδα", τονίζεται ότι το Πρόγραμμα τις Θεσσαλονίκης, "παρ' ότι προσιδίαζε σε ένα μεταβατικό πρόγραμμα διεξόδου, αποτελούσε ριζοσπαστική απάντηση απέναντι στο ακραία νεοφιλελεύθερο σχέδιο των ευρωπαϊκών ελίτ", κάτι που προϋπέθετε συγκρούσεις με τον εγχώριο καπιταλισμό, τομές και ρήξεις στον κρατικό μηχανισμό. "Η μάχη δεν θα μπορούσε να κριθεί στην τεχνοκρατική επάρκεια των διαπραγματευτών ούτε στην παράθεση πειστικών επιχειρημάτων", αναφέρεται, ενώ σημειώνεται ότι ήταν εσφαλμένη η αντίληψη πως οι συσχετισμοί στην Ε.Ε. μπορούσαν να αλλάξουν άμεσα μέσα από τη διαπραγμάτευση και τα "ορθά επιχειρήματα".
Στο συνεχές της κυβέρνησης και της διαπραγμάτευσης και το σχέδιο της οικονομικής ασφυξίας μέσα απο σειρά μεθοδεύσεων, εκβιασμών και επιθετικής στάσης της αντίπαλη πλευράς, πρώτο σημείο όπου ο συμβιβασμός άρχισε να εξυφαίνεται ήταν η 20ή Φεβρουαρίου. "Αυτό το οποίο μένει από την απόφαση του Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου, είναι η αποτυχημένη απόπειρα της ελληνικής κυβέρνησης να ελιχθεί και να κερδίσει χρόνο προσπαθώντας να αποφύγει τη σύγκρουση. Από εκείνη τη στιγμή και έπειτα, ξεκινά μια ολισθηρή περίοδος εξάντλησης των ταμείων του κράτους χάριν των δόσεων προς τους δανειστές και ταυτόχρονα το κυβερνητικό έργο παγώνει, καταλήγοντας έτσι σε μια διαδικασία αυτο-εγκλωβισμού, την οποία διαδέχεται ο οικονομικός στραγγαλισμός που έρχεται μετά την -εκ των πραγμάτων πλέον- αδυναμία πληρωμής της δόσης προς το ΔΝΤ", σημειώνεται.
Τονίζεται παράλληλα ιδιαιτέρως πως εξ αρχής το έδαφος στο οποίο προχωρούσε η κυβέρνηση ήταν "ναρκοθετημένο" και το σχέδιο του αντιπάλου πολιτικό, με την ανατροπή της πρώτης Κυβέρνησης της Αριστεράς και την επικράτηση του νεοφιλελεύθερου σχεδίου ως μοναδικό δρόμο για την Ευρώπη.
Ιδιαίτερο βάρος δίνεται στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, όπου "το αναπόδραστο της σύγκρουσης συμβολοποιείται" σε μια μάχη "δύο κόσμων". "Από τη μία ο κόσμος της εργασίας και τα μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας που έχουν πληγεί απο τις μνημονιακές πολιτικές. Από την άλλη βρέθηκε συσπειρωμένος ο ελληνικός αστισμός, με τις παλιές και νέες πολιτικές του εκπροσωπήσεις αλλά και τα καθεστωτικά ΜΜΕ. Με το εγχώριο αστικό μπλοκ συνασπίστηκαν φυσικά και οι κυρίαρχοι ευρωπαϊκοί κύκλοι, οι οποίοι εξέφρασαν την πρώτη τους αντίδραση στο δημοψήφισμα επιβάλλοντας το κλείσιμο των τραπεζών".
Το 62% του ΟΧΙ αποτέλεσε νίκη με διεθνή ακτινοβολία και ιστορική ήττα του ελληνικού αστισμού. Μάλιστα, τονίζεται, ότι τα υλικά ίχνη που άφησε πίσω του το δημοψήφισμα "καμιά τακτική υποχώρηση της κυβέρνησης δεν μπορεί να τα σβήσει".
This is a coup
Σύμφωνα με το κείμενο, η συμφωνία της 12ης Ιουλίου ήταν αποτέλεσμα πραξικοπήματος που εκφράστηκε διεθνώς με το "this is a coup" και σκληρού εκβιασμού. Όπως τονίζεται, η κυβέρνηση βρέθηκε μπροστά σε τρεις επιλογές: Την αποδοχή ενός Μνημονίου λιτότητας, το σχέδιο Σόιμπλε ή την μη συμφωνημένη έξοδο από το ευρώ, που θα συνεπαγόταν βίαιη και άμεση υποτίμηση της ζωής του κόσμου της εργασίας. Ο συμβιβασμός - ήττα που ακολούθησε οφείλεται σε τρεις παράγοντες: Στον δυσμενή συσχετισμό στην Ε.Ε., όπου ο νεοφιλελευθερισμός είναι καταστική αρχή, στην αδυναμία της κυβέρνησης να επιλέξει νωρίτερα τη στιγμή της σύγκρουσης, σε λιγότερη δυσμενή για τα οικονομικά του κράτους φάση, αλλά και στην πρακτική στελεχών εντός του κράτους και της κυβέρνησης που "με την πρακτική τους υπονόμευσαν την οποιαδήποτε εναλλακτική στρατηγική και δαιμονοποίησαν την έννοια της σύγκρουσης, γεγονός που φάνηκε καθαρά και από την έμπρακτη αντίθεσή τους στην απόφαση υπέρ του ΟΧΙ του δημοψηφίσματος".
Παράλληλα, υπογραμμίζεται ότι ο τακτικός συμβιβασμός δεν αποτελεί υιοθέτηση του δόγματος "There Is No Alternative" από τον ΣΥΡΙΖΑ. Όπως εξηγείται, η ενσωμάτωση στο ΤΙΝΑ σημαίνει την αποδοχή πως ο νεοφιλελευθερισμός είναι ο στρατηγικός ορίζοντας και ο μοναδικός δρόμος για την οργάνωση της παραγωγής και της κοινωνίας. Αντίθετα, η κυβέρνηση προχώρησε σε έναν τακτικό και πρόσκαιρο συμβιβασμό, λαμβάνοντας υπόψιν τους πολιτικούς συσχετισμούς στη δεδομένη χρονική στιγμή, προκειμένου να είναι σε θέση να συνεχίσει να αγωνίζεται για τον στρατηγικό στόχο της κοινωνικής χεραφέτησης. "Αποτελεί διακύβευμα το πώς μια τακτική ήττα δεν θα μετατραπεί σε ήττα στρατηγικής για την Αριστερά και τις λαϊκές τάξεις. Ο αγώνας δεν μπορεί παρά να συνεχίζεται και η αριστερή κυβέρνηση να είναι για εμάς σημαντικό οχυρό σε αυτή την πολύπλευρη σύγκρουση που θα εξελίσσεται το επόμενο διάστημα. Για εμάς ως Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ, πάντα θα υπάρχει άλλος δρόμος για την οργάνωση της κοινωνίας και αυτός ο δρόμος θα μένει ανοιχτός όσο η Αριστερά δεν παραιτείται από αρχές, αξίες και πρακτικές που υπηρετούν τα συμφέροντα των λαϊκών τάξεων", υπογραμμίζεται.
Ασκώντας κριτική στον παραγκωνισμό των οργάνων και τη μη τήρηση των συλλογικών αποφάσεων στον δρόμο προς τις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου, υποστηρίζεται πως η μεγάλη πλειοψηφία των εργαζόμενων,των φτωχών και της νεολαίας επέλεξε να στηρίξει ξανά τον ΣΥΡΙΖΑ αναγνωρίζοντας πως η συμφωνία ήταν προϊόν εκβιασμού. Παράλληλα, τονίζεται, αναγνωρίστηκε πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο μόνος που μπορεί να κερδίσει τις ανοιχτές μάχες της συμφωνίας, να οργανώσει ένα σχέδιο απεμπλοκής από το Μνημόνιο και να διασφαλίσει δικαιώματα και κατακτήσεις μέσω της εφαρμογής ενός παράλληλου προγράμματος ανακούφισης των πληττόμενων απο την κρίση. Σύμφωνα με τη Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ, όψεις αυτού του προγράμματος είναι η υπεράσπιση της πρώτης κατοικίας, η δημιουργία συστήματος εθνικής αλληλεγγύης, η συγκρότηση πρωτοπόρου συστήματος πρωτοβάθμιας περίθαλψης, η μεταρρύθμιση στην Παιδεία, η επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων, οι βαθιές τομές στο κράτος και τη λειτουργία του, η δημιουργία παράλληλου τραπεζικού συστήματος, έξω από τον έλεγχο της ΕΚΤ, η στροφή στην αλληλέγγυα και κοινωνική οικονομία, η σύγκρουση με τα μεγάλα συμφέροντα.
Επιπλεόν, σημειώνεται ότι, παρά το ασφυκτικό πλαίσιο και τις δυσμενείς συνθήκες των εκβιασμών, η πρώτη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ προχώρησε στη νομοθέτηση σημαντικών μέτρων: το άνοιγμα της ΕΡΤ, την επαναπρόσληψη των καθαριστριών του ΥΠ.ΟΙΚ., την επαναφορά των απολυμένων σχολικών φυλάκων και καθηγητών, την ιθαγένεια για τους μετανάστες δεύτερης γενιάς, στα μέτρα για την ανθρωπιστική κρίση, την επιδότηση ενοικίου, την ελεύθερη μεταφορά στα ΜΜΜ για τους ανέργους, την κατάργηση της Τράπεζας Θεμάτων για το Λύκειο, την κατάργηση της πολιτικής επιστράτευσης για τους απεργούς, τη ρύθμιση των 100 δόσεων, τη δημιουργία ανοιχτών κέντρων φιλοξενίας προσφύγων. Αλλά και μετά την εκλογική νίκη της 20ής Σεπτεμβρίου, τονίζεται ότι η κυβέρνηση προχώρησε στην ψήφιση του νόμου για τις άδειες των καναλιών, στην ανακοίνωση κατάργησης της ομάδας ΔΕΛΤΑ, σε πρωτοβουλίες για νομοθέτηση του συμφώνου συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια και την παύση εργασιών στις Σκουριές.
Η σύγκρουση δυο κόσμων στην Ευρώπη και η προσφυγική κρίση
Στο δεύτερο κεφάλαιο γίνεται εκτενής αναφορά στην κατάσταση που διαμορφώθηκε στην Ευρώπη μετά την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, τη διαπραγμάτευση και τις ωμές παρεμβάσεις και τους εκβιασμούς των Βρυξελλών και του Βερολίνου. Σύμφωνα με το κείμενο, η πρώτη κυβέρνηση στην Ευρώπη που αμφισβήτησε ευθέως τη λιτότητα και τον νεοφιλελευθερισμό ήταν ένα "αριστερό ατύχημα" που έπρεπε πάση θυσία να μετατραπεί σε "αριστερή παρένθεση" προκειμένου να μην αποτελέσει υπόδειγμα για τους ευρωπαϊκούς λαούς να αντιταχθούν στη λιτότητα και στα Μνημόνια. Τονίζεται πως η αντίστοιχη αντίληψη γίνεται διακριτική και στην περίπτωση της Πορτογαλίας, με την ωμή παρέμβαση -αντιδημοκρατική εκτροπή ώστε να εμποδιστεί η δημιουργία κυβερνητικού συνασπισμού ενάντια στη λιτότητα.
Σύμφωνα με το κείμενο, αυτή τη στιγμή διαμορφώνονται αντιπαραθετικά είτε συμπληρωματικά σχέδια. Χαρακτηριστικά αναφέρεται το κυρίαρχο σχέδιο του νεοφιλελευθερισμού με τη λογική της λιτότητας, της προς τα πάνω αναδιανομής του πλούτου, του τσακίσματος της δημοκρατίας και του κοινωνικού κράτους. Όψη αυτού του σχεδίου αποτελεί και η συμφωνία TTIP, που εγκαθιστά ένα μόνιμο και πανευρωπαϊκό καθεστώς Μνημονίου. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στις ρωγμές που έχει δημιουργήσει η νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στην ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία, μέρος της οποίας παραμένει προσκολλημένο στο άρμα του νεοφιλελευθερισμού, όμως σημαντικές δυνάμεις απελευθερώνονται και αντιπαρατίθενται, το ίδιο και οι Πράσινοι. Τονίζεται ακόμη η μεγάλη ελπίδα και προσδοκία που έχει δημιουργήσει για τις δυνάμεις της Αριστεράς και των κινημάτων η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και η μάχη που έδωσε και συνεχίζει να δίνει.
Ιδιαίτερο βάρος δίνεται στο προσφυγικό, το οποίο θεωρείται ως μείζων κρίση για την Ευρώπη με μακροπρόθεσμα αποτελέσματα. Η προσφυγική κρίση, τονίζεται, αποτελεί γέννημα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων στη Μ. Ανατολή και στην επέκταση του ISIS. Υπογραμμίζεται πως ξεδιπλώνονται δυο όψεις στην Ευρώπη. Από τη μία η "Ευρώπη - φρούριο", των φραχτών, της καταστολής και των πνιγμένων προσφύγων στις θάλασσες και απο την άλλη η Ευρώπη της αλληλεγγύης και της ανθρωπιάς. Η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ υπογραμμίζει τη θέση της για κατάργηση του φράχτη στον Έβρο, ενώ τονίζονται τα θετικά βήματα που έχουν γίνει στην διαχείριση του προσφυγικού από την κυβέρνηση, τόσο ουσιαστικά όσο και στον δημόσιο λόγο.
"Η αντίθεσή μας στη λιτότητα και τον αυταρχισμό και η αποδοχή της Ευρώπης ως πεδίου αντιπαράθεσης και διεξαγωγής της ταξικής πάλης δεν σημαίνει ότι αποδεχόμαστε το θεσμικό πλαίσιο της Ευρωζώνης και της Ε.Ε. Σηματοδοτεί την ανάγκη όμως, ακόμα εντός αυτού του αρνητικού συσχετισμού δύναμης, να παλέψουμε για τον μετασχηματισμό τους και το τελικό τσάκισμά τους. Παρά τη βαριά συμφωνία που επιβλήθηκε στην Ελλάδα μέσω πραξικοπήματος, η πορεία των πολιτικών πραγμάτων στην Πορτογαλία, η δυναμική των Podemos στην Ισπανία, η ενισχυμένη παρουσία τoυ Sinn Feinn στην Ιρλανδία, αλλά και η ανάδειξη του Κόρμπιν στην ηγεσία του Εργατικού Κόμματος της Αγγλίας, μάς γεμίζουν αισιοδοξία πως ζούμε σε μια Ευρώπη που διαρκώς αλλάζει", τονίζεται.
Για μια κοινωνικά χρήσιμη, σύγχρονη οργάνωση Νεολαίας της ριζοσπαστικής Αριστεράς που δεν θα γίνει χειροκροτητής της κυβέρνησης
Στο τρίτο κεφάλαιο, ανοίγονται τα μέτωπα και ο ρόλος που θα παίξει η νέα οργάνωση το επόμενο διάστημα μέσα στις συνθήκες που έχουν περιγραφεί. "Στοχεύουμε στην οικοδόμηση ενός διαφορετικού μοντέλου κοινωνικής και πολιτικής οργάνωσης. Η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να παίξει απλώς τον ρόλο του χειροκροτητή της κυβερνητικής πολιτικής, ούτε τη δεξαμενή των επόμενων κυβερνητικών και κρατικών στελεχών. Οφείλουμε να ασκήσουμε όση πίεση χρειαστεί και να διεκδικήσουμε την εφαρμογή μιας αριστερής πολιτικής, του προγράμματος και των μέτρων που αντιπαρατίθενται στο Μνημόνιο και ανοίγουν δρόμους στο κοινωνικό πεδίο. H οργάνωσή μας θα βρεθεί απέναντι σε κάθε κυβερνητική επιλογή που πλήττει τη νεολαία, τους φτωχούς και βαθαίνει τη νεοφιλελεύθερη κυριαρχία", σημειώνεται χαρακτηριστικά.
Η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ φιλοδοξεί να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στη συγκρότηση ενός πανευρωπαϊκού μετώπου νέων ενάντια στη λιτότητα και τον αυταρχισμό, που θα συμπεριλαμβάνει τις δυνάμεις της Αριστεράς, της οικολογίας, φορείς, συλλογικότητες, συνδικάτα. Παράλληλα, προσανατολίζεται στο να λάβει πρωτοβουλίες για τα δικαιώματα και τις διεκδικήσεις στην εργασία, τον πολιτισμό, ενάντια στην Ευρώπη - φρούριο και τον ρατσισμό, ενάντια στην περιβαλλοντική εκμετάλλευση και στις έμφυλες διακρίσεις. Κομβικός άξονας θα είναι η ενίσχυση και η διεύρυνση της αυτοδιαχείρισης και των συνεταιρισμών στο πλαίσιο της κοινωνικής και συνεργατικής οικονομίας, η παρέμβαση στις γειτονιές με στέκια, κινήσεις αλληλεγγύης και αντιφασισμού και το σχέδιο για την εκπαίδευση. Τέλος, σειρά αγώνων και διεκδικήσεων θα ανοίξουν για τα νέα ζευγάρια, την αποποινικοποίηση των ναρκωτικών, τη στρατιωτική θητεία, τα ψηφιακά δικαιώματα, τον αθλητισμό.
Όλο το σχέδιο πολιτικής απόφασης στο www.neolaiasyriza.gr
