Πριν από λίγες μέρες έφυγε από τη ζωή στη Θεσσαλονίκη ένας από τη μεγάλη γενιά των νέων συνδικαλιστών που ανδρώθηκαν μέσα από τις γραμμές της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη. Δημήτρης Κουτσούνης, Γιάννης Πετρόπουλος, Χρήστος Ρεκλείτης, Γιάννης Καρακασίδης κ.ά. ήταν από αυτούς που κράτησαν ψηλά τη σημαία του αγώνα για τη δημοκρατία μέσα από τις γραμμές του ελληνικού εργατικού κινήματος.
Πλήθος κόσμου, συνόδευσε στην τελευταία του κατοικία τον σεμνό και ιδιαίτερα αγαπητό αγωνιστή της Αριστεράς που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 77 χρόνων, νικημένος από την επάρατη νόσο, που την αντιμάχονταν τα τελευταία 3,5 χρόνια.
Την εκφορά στα κοιμητήρια των Ταγαράδων ακολούθησε όλο το πλήθος, ανάμεσα στο οποίο βρίσκονταν ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτης Φάμελλος, ο βουλευτής της Α΄ Θεσσαλονίκης Τριαντάφυλλος Μηταφίδης και εκατοντάδες συναγωνιστές του από τα ηρωικά χρόνια της νεολαίας ΕΔΑ και των Λαμπράκηδων.
Ο Γιάννης Καρακασίδης, οικοδόμος το επάγγελμα, ξεχώρισε πολύ γρήγορα και αναδείχτηκε -παρά τη νεαρή του ηλικία- σε ηγετικό συνδικαλιστικό στέλεχος όχι μόνο των οικοδόμων, αλλά και της ξεχωριστής συλλογικότητας των 115 προοδευτικών σωματείων, του ΔΣΚ, του Δημοκρατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος, καθώς και του ΑΕΜ, του Αντιδικτατορικού Εργατικού Μετώπου.
Αποτέλεσμα εκείνων των σκληρών εργατικών αγώνων, που άνοιξαν καινούργιους δρόμους στο συνδικαλιστικό κίνημα, ήταν να υπάρξουν σημαντικές κατακτήσεις, όπως τα επικουρικά ταμεία, το δώρο, η καθιέρωση του 7ωρου το 1964 κ.ά.
Την πλούσια αυτή δραστηριότητα την ανέκοψε βίαια η δικτατορία των συνταγματαρχών. Μαχητής ασυμβίβαστος, πορεύτηκε στους τόπους εξορίας της Γυάρου και της Λέρου, στα χρόνια της χούντας. Αλλά και μέχρι το τέλος της ζωής του, ώριμος πια, παραμένοντας πάντα στις γραμμές της ανανεωτικής Αριστεράς, συνδύαζε την εμπειρία, την ανιδιοτέλεια, την πίστη στην ανεξαρτησία του συνδικαλιστικού κινήματος από τα κόμματα και την εξουσία.
