Τα ουσιαστικά διλήμματα της πιο κρίσιμης εκλογικής αναμέτρησης των τελευταίων ετών προσπάθησε να αναδείξει ο ΣΥΡΙΖΑ στο εκλογικό σώμα, σχηματοποιώντας τα στο δίπολο "παλιού" και "νέου" πολιτικού συστήματος. Η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζεται μέχρι την τελευταία ώρα της εκλογικής μάχης, δεδομένου ότι μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων δηλώνουν ακόμη αναποφάσιστοι ή φλερτάρουν με την επιλογή της αποχής.
Τα διλήμματα αυτά προβάλλει και ο Αλ. Τσίπρας στις ομιλίες του σε όλη την Ελλάδα: "Την Κυριακή αναμετρώνται δύο κόσμοι. Από τη μία, ο κόσμος που επάξια εκπροσωπεί η Ν.Δ. Ο κόσμος των λίγων. Ο κόσμος της συντήρησης και της διαπλεκόμενης ολιγαρχίας. Ο κόσμος του χθες. Και από την άλλη (...), η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία. Ο κόσμος της εργασίας, της δημιουργίας και του πολιτισμού. Ο κόσμος του αύριο".
Τα διλήμματα γίνονται ακόμη πιο επιτακτικά με βάση το ότι η κυβέρνηση που θα προκύψει αναμένεται μην είναι βραχείας διάρκειας, όπως οι προηγούμενες, αλλά να εξαντλήσει την τετραετία. Κι αυτό γιατί οι συνθήκες που διαμορφώνονται μετά τη νέα συμφωνία (ρευστότητα, σχετικά μικρό μέγεθος δημοσιονομικών μέτρων κ.λπ.) φαίνεται να δημιουργούν το έδαφος για πολιτική σταθερότητα, την οποία η πλειοψηφία των πολιτικών δυνάμεων δεν θέλει, ούτως ή άλλως, να θέσει σε διακύβευση. Επιπλέον, την επόμενη τετραετία δεν υπάρχει άλλη προγραμματισμένη εκλογική αναμέτρηση (ευρωεκλογές ή αυτοδιοικητικές), ούτε λήγει η θητεία του Προέδρου της Δημοκρατίας, γεγονότα που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αποσταθεροποίηση. Γι' αυτό και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έκανε λόγο για "το δημοψήφισμα της Κυριακής", το οποίο έχει μόνο ένα ερώτημα: "Ποιος θα κυβερνήσει τον τόπο για τα επόμενα τέσσερα χρόνια";
Συνέχιση του παλιού καθεστώτος ή ρήξη με τη διαφθορά;
Στον ΣΥΡΙΖΑ υπογραμμίζουν ότι η βασική στόχευση του παλιού και φθαρμένου συστήματος -κομματικού, οικονομικού, μιντιακού- κατά την προεκλογική περίοδο ήταν να αποκρυφθούν όχι μόνο οι προγραμματικές διαφορές, αλλά και οι διαφορές που υπάρχουν στην κουλτούρα διακυβέρνησης. Η Κουμουνδούρου, μάλιστα, σημειώνει ότι η επίθεση των τελευταίων ημερών εις βάρος του Αλ. Φλαμπουράρη ανέδειξε το άγχος να περάσει η προπαγάνδα ότι "όλοι ίδιοι είναι". Αυτό φάνηκε ιδιαίτερα όταν ο Ευ. Μεϊμαράκης επιχείρησε να κρύψει τις ευθύνες της Ν.Δ. στη διαχείριση της λίστας Λαγκάρντ κάνοντας λόγο για υποτιθέμενη "λίστα Τσίπρα". Οι προσπάθειες αυτές απέδειξαν ότι στόχος του παλιού κομματικού συστήματος δεν είναι να αλλάξει το ίδιο, αλλά να ενσωματώσει τον ΣΥΡΙΖΑ διά της απονεύρωσης της πολιτικής του, στόχο που κατά την προεκλογική περίοδο προσπάθησε να εξυπηρετήσει μέσω της ιδέας της οικουμενικής κυβέρνησης.
Παράλληλα, η Κουμουνδούρου υπενθυμίζει ότι ο Ευ. Μαϊμαράκης διατυμπάνιζε ότι έχει επιτύχει συστράτευση ολόκληρης της Ν.Δ., σημειώνοντας, όμως, ότι σε αυτή περιλαμβάνονται και όλα τα πρόσωπα που είχαν απορριφθεί από την ελληνική κοινωνία τα προηγούμενα χρόνια, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τον Γ. Βουλγαράκη. Παράλληλα, τονίζονταν ότι "η Ν.Δ. του Βαγγέλη Μεϊμαράκη προσέρχεται στις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου με το πρόγραμμα, τα ψηφοδέλτια και τις δεσμεύσεις του Αντώνη Σαμαρά", συνεχίζοντας "να εκπροσωπεί τα συμφέροντα της ολιγαρχίας, το φαύλο καθεστώς της διαπλοκής και της διαφθοράς που οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία".
Ο ΣΥΡΙΖΑ τονίζει λοιπόν ότι η καταπολέμηση της διαφθοράς και της διαπλοκής, καθώς επίσης και η ανασυγκρότηση της δημόσιας διοίκησης δεν μπορεί να γίνουν από αυτούς που έχτισαν και καρπώθηκαν την έως τώρα κατάσταση, οι οποίοι επιπλέον προσπαθούν να κρύψουν τις ευθύνες τους.
Για του λόγου το αληθές, τα νομοσχέδια για τη δημοπράτηση των τηλεοπτικών αδειών -που λοιδορήθηκαν από τη Σ. Βούλτεψη- και του λαθρεμπορίου (καυσίμων και καπνού) βρίσκονται ήδη σε διαβούλευση ή έχουν παρουσιαστεί δημόσια και περιμένουν να εφαρμοστούν στην πράξη.
Έντιμη διαπραγμάτευση ή νεοφιλελεύθερη ταύτιση με τους δανειστές;
Άλλο βασικό δίλημμα που τίθεται από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι το ποιος θα συνεχίσει τις κρίσιμες μάχες για τα ζητήματα που μένουν ανοιχτά στη συμφωνία που διαμορφώθηκε, ζητήματα που θα κρίνουν καθοριστικά τις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες στη χώρα για πολλά χρόνια.
Πρώτη προτεραιότητα του ΣΥΡΙΖΑ είναι η συζήτηση για την αναδιάρθρωση του χρέους, η οποία έχει πλέον ανοίξει με δεσμευτικό τρόπο, καθώς όλες οι πλευρές αναγνωρίζουν ότι είναι μη βιώσιμο. Στο σημείο αυτό η Κουμουνδούρου αμφισβητεί πλήρως τη δυνατότητα της Ν.Δ. να διαπραγματευτεί με τους δανειστές, δεδομένου ότι ακόμη και τώρα αρνείται να τοποθετηθεί καθαρά, ενώ υπενθυμίζεται ότι η προηγούμενη κυβέρνηση της Ν.Δ. προτιμούσε να λανσάρει ανύπαρκτα "success stories" για να δικαιολογήσει την παθητική της στάση που έφτανε στο σημείο να αποκαλούνται τα Μνημόνια "ευλογία". Παράλληλα, υπενθυμίζει τη στάση, της Ν.Δ. και κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης του ΣΥΡΙΖΑ, όταν διαρκώς καλούσε την κυβέρνηση να πει "ναι σε όλα".
Επιπλέον, παραμένουν ανοιχτά τα ζητήματα των κόκκινων δανείων και της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών (που συνδέονται στενά μεταξύ τους), η δημιουργία του νέου Ταμείου για την αξιοποίηση της κρατικής περιουσίας, οι εργασιακές σχέσεις, ο τομέας της ενέργειας, το ασφαλιστικό, το αγροτικό. Για όλα αυτά επισημαίνεται από τον ΣΥΡΙΖΑ ότι η Ν.Δ. έχει συγκεκριμένες νεοφιλελεύθερες θέσεις, αλλά και δεσμεύσεις απέναντι σε ισχυρά εγχώρια συμφέροντα. Χαρακτηριστική είναι η πρόσφατη δήλωση της ευρωβουλευτή του κόμματος Μ. Σπυράκη ότι η Ν.Δ. θα επιδιώξει άμεσα να προχωρήσει τις αποκρατικοποιήσεις, την απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας, τις αλλαγές στο ασφαλιστικό, την Παιδεία, την Υγεία, ενώ κανείς δεν ξεχνά τον χαρακτηρισμό "άχρηστοι" του Ευ. Μεϊμαράκη για τους επαναπροσληφθέντες του δημόσιου τομέα.
Δίχτυ κοινωνικής προστασίας ή ελεημοσύνη με ό,τι περισσέψει
Ταυτόχρονα με τη διαπραγμάτευση για τα ανοιχτά μέτωπα, ο ΣΥΡΙΖΑ ανοίγει το ζήτημα του παράλληλου προγράμματος, το οποίο θα πρέπει να τεθεί σε λειτουργία προκειμένου να αντισταθμιστούν οι αρνητικές συνέπειες των μέτρων της συμφωνίας. Από τη μία ο ΣΥΡΙΖΑ επέδειξε στην πράξη, με τους νόμους για τις 100 δόσεις και την ανθρωπιστική κρίση, ότι μπορεί να βρει τους τρόπους να προστατεύσει τα λαϊκά στρώματα. Αντιθέτως, ο Ευ. Μεϊμαράκης στο ντιμπέιτ απέφυγε να διατυπώσει οποιαδήποτε ανάλογη πρόταση, με τη δικαιολογία ότι δεν θέλει να προχωρήσει σε υποσχεσιολογία. Τίθεται λοιπόν το δίλημμα "εφάπαξ ελεημοσύνη ή σταθερό δίχτυ κοινωνικής προστασίας και αλληλεγγύης".
Να συνεχιστεί η προσπάθεια ανατροπής της λιτότητας στην Ευρώπη;
Παρά την προσπάθεια ορισμένων εγχώριων κύκλων να προβάλουν την εικόνα μιας προοδευτικής Ευρώπης που γυρνά την πλάτη στον ΣΥΡΙΖΑ, η συντριπτική πλειοψηφία της Ευρωπαϊκής Αριστεράς όχι μόνο τάχθηκε επίσημα στο πλευρό του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά εξέφρασε και την αγωνία της να μη μείνει στη μέση η προσπάθεια που ξεκίνησε να ξεπεραστούν οι πολιτικές λιτότητας. Μάλιστα, στο κίνημα συμπαράστασης στον ΣΥΡΙΖΑ προστέθηκαν οι Ευρωπαίοι Πράσινοι, αλλά και κομμάτια της ριζοσπαστικής σοσιαλδημοκρατίας. Η Κουμουνδούρου δείχνει προς τις επικείμενες εκλογικές αναμετρήσεις σε Πορτογαλία, Ισπανία και Ιρλανδία, αλλά και στην πρόσφατη αλλαγή ηγεσίας στους Βρετανούς Εργατικούς και θέτει το δίλημμα αν η Ελλάδα θα συμμετέχει στις πολιτικές διεργασίες αμφισβήτησης της κυρίαρχης πολιτικής -που σε μεγάλο βαθμό η κυβέρνηση της Αριστεράς πυροδότησε- ή αν ο ελληνικός λαός θα εκλέξει μια κυβέρνηση που θα είναι πιστός σύμμαχος του κ. Σόιμπλε.
