Όσοι και όσες την αγάπησαν, φίλοι, συγγενείς, συνάδελφοι, συμφοιτητές της από τα χρόνια του Παντείου, συναντήθηκαν χθες το απόγευμα στο Α' Νεκροταφείο για να αποχαιρετήσουν τη Μαρία Κουκουμπέτη. Η Μαρία -Ρίτα την αποκαλούσαν οι οικείοι της- εγκατέλειψε τον μάταιο τούτο κόσμο στα 52 της χρόνια, αφού πάλεψε καιρό με δύσκολες ασθένειες.
Από τον χθεσινό αποχαιρετισμό δεν έλειψαν οι συνάδελφοί της από την εφημερίδα μας, στην οποία εργάστηκε ως δημοσιογράφος καλύπτοντας τα θέματα της Υγείας από το 1991 έως το 2003. Σπαραχτικός ο επικήδειος λόγος από τη συμμαθήτριά της Φωτεινή Κρομμύδα: "Σαράντα χρόνια σε γνωρίζω, τώρα αισθάνομαι ότι είσαι ελεύθερη", είπε.
Συγκινητικός και ο αποχαιρετισμός από την οικογενειακή φίλη Ευτυχία Καρύδη - Φαράκου, η οποία γνώριζε την οικογένεια Κουκουμπέτη από τότε που αριθμούσε τέσσερα μέλη. Πριν επιπέσουν τα θανατικά και μείνει μόνη της, σήμερα, η μητέρα της Μαρίας, κ. Βιβή, και συμπλήρωσε πως η είδηση για τη Ρίτα ήταν λυτρωτική:
"Λύτρωση ο ανίκητος ανεξύπνητος ύπνος; Ναι, όταν μέσα του κρύβει την προσπάθεια, την αγωνία να μείνεις αξιοπρεπής απέναντι στην εχθρότητα της μοίρας. Αξιοπρέπεια χρειάζεται εδώ. Όπως χρειάζονται και η εντιμότητα απέναντι στον εαυτό μας και τους άλλους, η εμπιστοσύνη, η ηθική που αναπηδά από τη φιλία, ευτύχημα σπάνιο, δώρο ακριβό. Όλα στο σπιτικό των Κουκουμπέτηδων, στο σπιτικό της Ρίτας, σπονδή στον θεό του πόνου. Έτσι, κοντά τους καταλάβαινες ότι δεν αρκεί να μην έχεις ουρά για να μην ανήκεις στα τετράποδα, μα πως πρέπει να πονέσεις πολύ για νά 'βρει μέσα σου ηχώ η ζωή".
