ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΝΙΚΟΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Επιχείρηση επανασυσπείρωσης της εκλογικής βάσης: αυτός θα είναι ο βασικός στόχος του ΣΥΡΙΖΑ στις δύο εβδομάδες που μας χωρίζουν από τις εκλογές με όλα τα «όπλα» που διαθέτει, ενώ ταυτοχρόνως θα κάνει στοχευμένα «ανοίγματα» σε ειδικά ακροατήρια.
Η συσπείρωση παραμένει χαμηλή (περί το 50%), όταν εκείνη του βασικού πολιτικού αντιπάλου, της Ν.Δ. δηλαδή, έχει υπερβεί το 80%. Αν όμως το στοιχείο αυτό συνιστά λόγο απαισιοδοξίας, είναι συγχρόνως και λόγος αισιοδοξίας. Γιατί αν, με τέτοια διαφορά στη συσπείρωση των κομματικών βάσεων ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ., η αναμέτρηση παραμένει ντέρμπι (όπως και οι δημοσκοπήσεις του τρέχοντος Σαββατοκύριακου καταδεικνύουν), τότε εύκολα γίνεται αντιληπτό ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ κατορθώσει να συσπειρώσει ικανό μέρος της βάσης του, τότε θα είναι το κόμμα που θα κόψει πρώτο το νήμα. Και στην προσπάθεια συσπείρωσης θα αξιοποιηθεί κάθε δυνατό επιχείρημα, ενώ πρωταγωνιστικό ρόλο θα παίξει ο Αλέξης Τσίπρας, που αποτελεί πάντα το ισχυρό «χαρτί», δύναμη φερεγγυότητας σε διευρυμένα, μάλιστα, κοινά.
Από εκεί και πέρα, ο ΣΥΡΙΖΑ -και σε αυτό μπορούν να βοηθήσουν και τα ντιμπέιτ- δεν έχει λόγο να κρυφτεί, αντιθέτως θα επιδιώξει να γίνει η συζήτηση με «βαριά» πολιτική ατζέντα: για την οικονομία, τα Μνημόνια (συγκρίνοντας το τρίτο με τα δύο προηγούμενα) αλλά και τις προοπτικές εξόδου από την κρίση. Επί του προγραμματικού, τα βασικά χαρτιά του ΣΥΡΙΖΑ θα ανοίξει απόψε άλλωστε ο πρόεδρός του, με την ομιλία του ενώπιον των παραγωγικών φορέων, στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.
Νέοι, αγρότες, μικρομεσαίοι
Η καμπάνια του κόμματος της ριζοσπαστικής Αριστεράς θα ρίξει ειδικό βάρος όμως στους νέους, που ήταν πάντα η εκλογική αιχμή της, είτε ήταν στην αξιωματική αντιπολίτευση είτε στην κυβέρνηση. Πόσο μάλλον που ένα μέρος της πληθυσμιακής αυτής κατηγορίας δείχνει απογοητευμένο τώρα, μετά δηλαδή την υπογραφή της πρόσφατης συμφωνίας με τους δανειστές.
Δεδομένου, επίσης, ότι για τον ΣΥΡΙΖΑ η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας αποτελεί προϋπόθεση για την έξοδο από την κρίση και πρέπει να υπάρχουν και οι άνθρωποι που θα υπηρετήσουν τον στόχο αυτό, είναι απολύτως κρίσιμο να έχουν κίνητρο να μείνουν στην περιφέρεια οι καλλιεργητές γης. Αυτοί δηλαδή που πλήττονται εκ των πραγμάτων από κάποια μέτρα τής πρόσφατης συμφωνίας.
Γι' αυτό και η εκτενής αναφορά Τσίπρα στον αγροτικό κόσμο από τη Λιβαδειά το βράδυ της Παρασκευής, εκεί όπου αποκατέστησε την πραγματικότητα: ναι μεν υπάρχουν δύσκολα σημεία στη συμφωνία, αλλά υπάρχουν, ταυτόχρονα, και οκτώ αφετηρίες ελπίδας: για την απορρόφηση των κοινοτικών κονδυλίων, για τη βελτίωση της εμπορίας γεωργικών προϊόντων, για τις εξαγωγές, για τους αγροτικούς συνεταιρισμούς κ.ο.κ.
Ειδική αναφορά θα γίνει από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και προς τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες, τη «ραχοκοκαλιά» της ελληνικής οικονομίας, η «καρδιά» της οποίας ούτως ή άλλως αυτό το Σαββατοκύριακο χτυπά στη Θεσσαλονίκη. Εκεί όπου, εκτός από την αποψινή ομιλία Τσίπρα, χθες η Όλγα Γεροβασίλη είχε υπογραμμίσει, μιλώντας από το βήμα της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων Ελλάδας, τα θετικά της επιτευχθείσας συμφωνίας, η οποία «δημιουργεί συνθήκες σταθερότητας για την ελληνική οικονομία, καθώς εξασφαλίζει τις χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας σε βάθος τριετίας».
Όμως, οικονομική και πολιτική σταθερότητα πάνε μαζί, γι' αυτό και, όπως πρόσθεσε η Όλ. Γεροβασίλη, «το σταθερό οικονομικό περιβάλλον διασφαλίζεται από μια ισχυρή κυβέρνηση» - και δεν υπάρχει πιο σταθερό πολιτικό περιβάλλον από μια αυτοδύναμη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με ή χωρίς συμμάχους.
Έτσι, ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιμείνει να ζητά αυτοδυναμία, όσο κι αν δεν συνηγορούν σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο οι δημοσκοπήσεις, οι οποίες μας έχουν συνηθίσει ωστόσο στο... λάθος: δηκτικά ο Αλ. Τσίπρας επεσήμανε στην τελευταία τηλεοπτική του συνέντευξη (στο Kontra) ότι δεν κατέγραψαν το μεγάλο πλειοψηφικό ρεύμα του «Όχι» στο πρόσφατο, ιστορικό δημοψήφισμα.
Ενώ οι συμμαχίες θα έχουν νόημα μόνο στον βαθμό που θα συνηγορούν στο γύρισμα σελίδας για τον τόπο, στον βαθμό που «θα ξεμπερδεύουμε με το παλιό και θα κερδίζουμε το αύριο».
Τσίπρας ή Μεϊμαράκης;
Στις δεκαπέντε όμως ημέρες που μας χωρίζουν από την κάλπη, είναι αυτονόητο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα επιχειρήσει να επανακτήσει ψηφοφόρους του, που τώρα σκέπτονται να ψηφίσουν άλλο κόμμα. Και τα διλήμματα μεταξύ των δύο μεγαλύτερων κομμάτων, ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ., θα είναι σκληρά: «Ποιον θα εμπιστευτείτε;», τόνιζε την Παρασκευή ο Αλ. Τσίπρας από τη Λιβαδειά. Τον Αλ. Τσίπρα ή τον Β. Μεϊμαράκη; Τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία ή τη διαπλεκόμενη οικονομική ολιγαρχία; Όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ με «όπλο» την επτάμηνη κυβερνητική θητεία του έχει -και αυτή είναι φράση - κλειδί- «δείγμα γραφής». Βάσει του οποίου οι πολίτες μπορούν να κρίνουν αν θέλουν να συνεχιστεί η προσπάθεια της Αριστεράς για τις μεγάλες μεταρρυθμιστικές τομές ή αν, αντιθέτως, θα προτιμήσουν να συνηγορήσουν, με την ψήφο τους, στην αριστερή παρένθεση.
Δείγμα γραφής με την επαναπρόσληψη των, κατά Μεϊμαράκη, «άχρηστων» καθαριστριών, σχολικών φυλάκων κ.ά. Με την επαναλειτουργία της ΕΡΤ και της δημόσιας ενημέρωσης. Με την κατάργηση του εισιτηρίου στα νοσοκομεία. Με το άνοιγμα -για πρώτη φορά!- μετώπου με τη διαφθορά, την οικονομική και μιντιακή διαπλοκή. Επιτεύγματα σημαντικά, ιδίως αν ληφθεί υπόψη η τεχνητή οικονομική ασφυξία, οι σκληρές διαπραγματεύσεις με τους δανειστές.
Και η άλλη επιλογή, η Ν.Δ. των κ. Μεϊμαράκη, Σαμαρά, Βορίδη, Γεωργιάδη κ.ο.κ. που επιδιώκει τη συλλογική αμνησία για το ποιο κόμμα... φέσωσε την Ελλάδα. Ένα κόμμα που δεν διστάζει να ψηφοθηρεί πάνω από την τραγωδία των προσφύγων, ποντάροντας στα πιο ακραία λαϊκιστικά ένστικτα. Ό,τι κάνει και η Χρυσή Αυγή δηλαδή... Ενώ όσο κυβέρνησε δεν πήρε κανένα μέτρο αντιμετώπισης του ζητήματος.
Είναι, επιπλέον, σαφές ότι δεν υπάρχει το παραμικρό έδαφος για «μεγάλο συνασπισμό», καθώς οι θέσεις τους σε θέματα όπως τα εργασιακά, το ασφαλιστικό, η ενέργεια, οι αποκρατικοποιήσεις είναι ριζικά αντίθετες.
Το «γάντι» στο ΠΑΣΟΚ
Αντιθέτως, άλλα κόμματα, όπως το ΠΑΣΟΚ, προσκαλούνται να απαλλαγούν από τα βαρίδια του παρελθόντος: και ως προς τις προγραμματικές θέσεις και ως προς τα πρόσωπα: υποτάσσεται (το ΠΑΣΟΚ) «στον νεοφιλελευθερισμό ή θέλει να δημιουργήσει μια διαχωριστική γραμμή υπέρ των λαϊκών συμφερόντων;» ήταν το χαρακτηριστικό ερώτημα που απηύθυνε ο Νίκος Φίλης. Με τον Αλέξη Τσίπρα να θυμίζει πάντως ότι ακόμη και η σημερινή ηγεσία του ΠΑΣΟΚ έχει προτιμήσει ώς τώρα να ταυτιστεί με τη Ν.Δ., παρά με τις ανησυχίες της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας.
Στο σχέδιο, πάντως, της αριστερής παρένθεσης, αποφασιστική συμβολή είχαν, εκ των πραγμάτων, συνειδητά ή όχι, οι βουλευτές και τα στελέχη της Λαϊκής Ενότητας, οι οποίοι με τον τρόπο τους βοηθούν στην παλινόρθωση του παλιού, όπως τους κατηγόρησε ο Αλ. Τσίπρας. Ο οποίος, όσο κι αν δεν θέλει να συνδράμει σε ακόμη έναν εμφύλιο της Αριστεράς, είναι δεδομένο ότι θα κρατήσει ανοιχτό το μέτωπο προς τους πρώην συντρόφους...
