Η πρώτη αντίδραση για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος ήταν η έκπληξη. Έκπληξη μέσα, έκπληξη έξω, έκπληξη παντού. Μα πώς είναι δυνατόν ένας λαός με κλειστές τράπεζες και καθηλωμένη οικονομία, με τα μεγάλα τηλεοπτικά ΜΜΕ και τις εφημερίδες των νταβατζήδων να κράζουν για το μοιραίο που περιμένει τους Έλληνες αν τολμήσουν να πουν Όχι, να τολμούν αψηφώντας τα κοράκια; Το γεγονός ήταν ιστορικό, μοναδικό και ανεπανάληπτο. "Η Δύση πού θα βρεί καινούργιο δρόμο για τις ανθρώπινες ψυχές, πού θα βρει αλλού Έλληνες" δήλωσε στην "Αυγή" η Μαρίζα Κωχ.
ΔΕΝ ΕΙΧΑ τον δημοσιογραφικό χρόνο να περιμένω τις εξελίξεις στη σύνοδο κορυφής της Τρίτης. Όμως, παρά τον δογματισμό και την κακία με την οποία αντιμετώπισε το Βερολίνο το ελληνικό δημοψήφισμα, τίποτα δεν είναι το ίδιο από την επόμενη μέρα του δημοψηφίσματος. Τώρα όλοι ξέρουν πως οι Έλληνες είναι περισσότερο γενναίοι από ό,τι φαντάζονταν, λαμβάνοντας ως μέτρο τις δικές τους κοινωνίες. Τώρα η αμερικανική ηγεσία κλιμακώνει τις πιέσεις για την αντιμετώπιση της γερμανικής αδιαλλαξίας που συνιστά παγκόσμια απειλή.
ΟΙ ΣΥΝΟΜΙΛΙΕΣ Ομπάμα - Ολάντ δείχνουν πως ο Γάλλος πρόεδρος, αυτή τη φορά, είναι αποφασισμένος να χρησιμοποιήσει το μερίδιο ισχύος που του αναλογεί για να σταματήσει τους ακραίους Γερμανούς που δεν κατάλαβαν τίποτα από το ελληνικό δημοψήφισμα. Χαρακτηριστικά, ο Αντρέας Σόιερ, γ.γ. του Χριστιανοκοινωνικού Κόμματος της Γερμανίας CSU, σχολίασε το δημοψήφισμα με δύο λέξεις: "Καληνύχτα, Ελλάδα". Στη Γαλλία όμως δεν μιλάει μόνον ο Ολάντ. Εκτός από τον Σαπέν, βγήκαν στο προσκήνιο τα βαριά χαρτιά της γαλλικής κυβέρνησης, όπως ο πρωθυπουργός Βαλς και ο υπουργός Οικονομίας Μουσκρόν.
Η ΓΑΛΛΙΚΗ κυβέρνηση συντονίστηκε με την ιταλική με τη βοήθεια του Λευκού Οίκου. «Δεν βρίσκεται στον σωστό δρόμο η Ευρωπαϊκή Ένωση», δήλωσαν με την από κοινού ανάρτηση άρθρου, στον ιστότοπο της εφημερίδας "Λιμπερασιόν", ο πρόεδρος του γαλλικού Κοινοβουλίου Κλοντ Μπαρτολόν και η Ιταλίδα ομόλογός του Λόρα Μπολντρίνι. Την άποψη ότι αν οι Ευρωπαίοι παραμείνουν δέσμιοι άκαμπτων κανόνων και γραφειοκρατών, η Ευρώπη τελείωσε διατύπωσε σε ανάρτησή του στο Facebook ο πρωθυπουργός της Ιταλίας Ματέο Ρέντζι (που πριν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος την είχε κάνει με ελαφρά πηδηματάκια) καλώντας παράλληλα σε άμεση επίλυση του ελληνικού ζητήματος στη Σύνοδο Κορυφής της Τρίτης. Ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας Μάσιμο Ντ' Αλέμα, σε συνέντευξή του στη RaiNews24, υπογράμμισε πως 220 δισ. ευρώ από τα συνολικά 250 δισ. ευρώ που δόθηκαν στην Ελλάδα κατέληξαν απευθείας στις γερμανικές, γαλλικές και σε μικρότερο ποσοστό στις ιταλικές τράπεζες.
ΟΜΩΣ και στη Γερμανία υπάρχουν αντιδράσεις. Εκτός από τα συγκλονιστικά για τους Γερμανούς και τη Μέρκελ πρωτοσέλιδα του περιοδικού "Spiegel", έχουμε και την επισήμανση της «Die Zeit». Η νίκη του Όχι, σημειώνει η γερμανική εφημερίδα, είναι η «πανωλεθρία» της Άνγκελα Μέρκελ. Η καγκελάριος κάθεται τώρα πάνω στα ερείπια της ευρωπαϊκής πολιτικής της. Το κόλπο της Μέρκελ, πως η Ευρωζώνη έχει εκτός από την Ελλάδα ακόμα 18 χώρες, δεν πιάνει. Αν Γαλλία και Ιταλία διαφωνήσουν, σε τίποτα δεν ενισχύει τη γερμανική αδιαλλαξία η τυφλή υποστήριξη της Λιθουανίας και τη Εσθονίας. Με λίγα λόγια, τίποτα δεν είναι ίδιο σήμερα σε σχέση με την προηγούμενη μέρα. Τίποτα δεν είναι ίδιο ούτε στην Ευρώπη και στον κόσμο ούτε και στην Ελλάδα.
ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ που έγραψα την 1-7-15 σημείωνα προφητικά: "Το πάθος τους να ανατρέψουν την κυβέρνηση τους παρέσυρε. Άφρονες, παρέλειψαν κρίσιμες εκδοχές και εξελίξεις. Χρησιμοποιήθηκαν από τους δανειστές σε βάρος των εθνικών συμφερόντων, υπερασπιζόμενοι ουσιαστικά τη γραμμή Σόιμπλε, και τώρα κινδυνεύουν να βρεθούν μετέωροι και εξευτελισμένοι". Ο Σαμαράς εξοστρακίστηκε με οριστική απόφαση του ελληνικού λαού σε περιορισμό κατ' οίκον. Οι άλλοι δύο έχουν τσουρουφλιστεί και κινδυνεύουν από τις παγίδες που στήνουν για τον Τσίπρα. Δεν ξέρω ποιες θα είναι οι εξελίξεις. Εκείνο που ξέρω είναι ότι ο ελληνικός λαός δεν ανέχεται κόμματα που δεν έχουν ως προτεραιότητα τα εθνικά συμφέροντα. Ειδικά η Ν.Δ., που έχει και την κληρονομιά του ιδρυτή της, δεν μπορεί απλώς να πρακτορεύει τα συμφέροντα των δανειστών για να εξασφαλίζει ο αρχηγός της παραμονή στη δοτή εξουσία.
