Του Δημήτρη Βλαχοπάνου
Το κεφάλι των κάθε είδους δογματικών μοιάζει με ξύλινο κιβώτιο όπου οι έννοιες, αν είναι μακρύτερες από το μήκος του, κουτσουρεύονται, κι αν είναι κοντότερες, χοροπηδάνε
Ασημάκης Πανσέληνος
Πρέπει να το καταλάβουμε καλά και ν' αφήσουμε κατά μέρος τα παιχνίδια με τις ανέξοδες κουβέντες και τις εκ του ασφαλούς κριτικές. Τούτη η ώρα δεν είναι η ώρα του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι η ώρα της Ελλάδας. Την ώρα τούτη δεν κρίνεται ούτε η πολιτική ούτε η τύχη του ΣΥΡΙΖΑ. Κρίνεται η μοίρα των Ελλήνων. Αν δεν ήρθε ακόμα η ελπίδα που περιμέναμε ή όπως την περιμέναμε, είμαστε καταδικασμένοι, όσοι αγαπάμε τον τόπο μας, να παλέψουμε και να θυσιαστούμε για να 'ρθει η ελπίδα που ζητάει η ψυχή μας. Γιατί, αν σκύψουμε τώρα το κεφάλι και αποδεχθούμε μοιρολατρικά τους επαχθείς όρους των λεγόμενων εταίρων μας, λέμε ουσιαστικά στους εισβολείς «περάστε ελεύθερα».
Αλλά βρίσκονται εκτός πραγματικότητας κι όσοι πιστεύουν πως ο ΣΥΡΙΖΑ κρατά στα χέρια του το μαγικό ραβδί και μπορεί, επομένως, χτυπώντας μ' αυτό να κάνει το θαύμα. Είναι προφανές πως δεν ήρθε ακόμα η ώρα της μεγάλης σύγκρουσης και της ηρωικής εξόδου. Μόνο εκείνοι που κυριαρχούνται από ακραίους μεσσιανισμούς και παράφορα δόγματα πλάθουν μέσα τους παραδεισένια τοπία και στήνουν με τους σπινθήρες τής φαντασίωσής τους και της βουλησιαρχίας τους την «επί γης ειρήνη». Αλλά κι αυτοί πρώτοι θα σπεύσουν μετά να ρίξουν την πέτρα του αναθέματος, αν ο παράδεισος που φαντάζονται γίνει η κόλαση που δεν τη λογάριασε ο νους τους.
Η Ελλάδα βρίσκεται στον λάκκο των λεόντων! Κι ο πολίτης που νοιάζεται για τον τόπο του και το μέλλον του ξέρει πολύ καλά ποιοι την έριξαν μέσα σ' αυτόν. Αλλά πρέπει να ξέρει εξίσου καλά πως αυτοί που την έριξαν νοιάζονται και βρυχώνται για να δικαιώσουν την πράξη τους. Και να βάλουν στο μυαλό μας καλά πως δεν γινόταν αλλιώς. Σήμερα, νιώθοντας πλέον πως έχουν λυμένα τα χέρια τους και πως γρήγορα θα ξεχάσει τα πριν ο λαός, βγαίνουν ανέμελοι στον μπερντέ και προκαλούν παντοιοτρόπως: ή συνεχίζετε τα δικά μας προγράμματα της οριστικής ενσωμάτωσης και υποταγής ή οδηγήστε στη ρήξη τα πράγματα κι ας χάσκει από κάτω ο γκρεμός!
Δεν θέλει πολλή σκέψη για να κατανοήσουμε πως η επιθυμία και το πρόγραμμα των ισχυρών της Ευρώπης και των συμμάχων τους στην Ελλάδα κατευθύνονται σταθερά στο να αποτύχει το πείραμα ΣΥΡΙΖΑ. Αυτοί που νοιάζονται τόσο για τον τόπο μας, επείγονται να κλείσει γρήγορα, λεηλατημένη και κουρελιασμένη, η παρένθεση της Αριστεράς στην Ελλάδα. Και ν' αρχίσουν αμέσως μετά να βαράνε αλύπητα τα βιολιά και τα ντέφια τους, αρπάζοντας και αγοράζοντας σε τιμή ευκαιρίας τον πλούτο της χώρας μας. Κι είναι αυτή ακριβώς η λυσσασμένη αντίδραση των εκπροσώπων της παγκόσμιας πλουτοκρατίας που καθιστά ιστορικά αναγκαία την ύπαρξη και τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να μείνει όρθιος. Τον ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να τον κρατήσει ακέραιο κι όρθιον ο λαός. Για να ελπίζει, να μάχεται και να κερδίζει με βήματα σταθερά την ανεξαρτησία του και την αξιοπρέπειά του.
Είναι, γι' αυτό, λυπηρό να ενοχλούνται κάποιοι Έλληνες απ' τον τσαμπουκά τάχα των Ελλήνων υπουργών και να μην ενοχλούνται απ' την αναλγησία των εκπροσώπων τού τραπεζικού κεφαλαίου. Είναι λυπηρό κάποιοι Έλληνες να εκλαμβάνουν τις σκληρές διαπραγματεύσεις ως ποδοσφαιρικό αγώνα και, καθισμένοι αναπαυτικά στα μαξιλαράκια της κερκίδας, να επιδίδονται σε κακεντρεχή σχόλια κατηγορώντας τη νέα σύνθεση της εθνικής τους ομάδας γιατί δεν ανατρέπει, αμέσως με την είσοδό της στο γήπεδο, τα αρνητικά και δυσβάσταχτα αποτελέσματα που σημείωσαν οι προηγούμενες συνθέσεις. Και είναι λυπηρό να χαίρονται κάποιοι Έλληνες με την προσδοκία να αποτύχει γρήγορα η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ για να δικαιωθούν οι δικές τους αμφιβολίες και καχυποψίες. Και δεν λογαριάζουν πως η αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ θα σημάνει την οριστική βύθιση της χώρας τους στο χάος και την τραγική αποκοπή της από αυτό που κάποτε ήταν.
Είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάποιων φίλων να μη βολεύονται με την αλήθεια πως ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε κυβέρνηση. Και μάλιστα μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Είναι δικαίωμά τους να μην μπορούν να συμβιβαστούν με την ιδέα πως ο Αλέξης Τσίπρας είναι ο πρωθυπουργός της Ελλάδας. Η συστηματική, ωστόσο, και επίμονη πολεμική κατά του ΣΥΡΙΖΑ φανερώνει απουσία, απ' τη μια, διαλεκτικής σκέψης και αδυναμία, επομένως, για μια σοβαρή ερμηνεία της πραγματικότητας. Αλλά φανερώνει, απ' την άλλη, και μια περίεργη προκατάληψη: ακόμη κι αν δεν έφερνε η Ιστορία στο προσκήνιο του ΣΥΡΙΖΑ, έπρεπε να τον εφεύρουν αυτοί και να τον δαιμονοποιήσουν, για να μπορούν έτσι να φορτώνουν σ' αυτόν όλα τα κακά της μοίρας του έθνους από καταβολής του και ταυτοχρόνως να βρίσκουν εύκολα και ζουμερά θέματα για να γεμίζουν τις σελίδες του ελεύθερου χρόνου τους.
