Του ΜΗΤΣΟΥ ΚΑΣΟΛΑ
Στον Αλέξη Τσίπρα, τον πρωθυπουργό της Ελλάδας
Πώς τα φέρνει έτσι κάθε φορά η Ιστορία! Να είναι η Ελλάδα πάντα, ή σχεδόν πάντα, στο προσκήνιο της ιστορίας του κόσμου; Να είναι άραγε συμπτωματικό αυτό; Να 'ναι τυχαίο ή να είναι ένα νομοτελειακό φαινόμενο, μια συνέχεια, ένα αποτέλεσμα η κίνηση αυτή της Ιστορίας προς τας εμπρός, ένεκα της Ιστορίας της Ελλάδας, του πολιτισμού της, της θέσης της στην υδρόγειο και κυρίως ένεκα της Δημοκρατίας της, που χωρίς αυτήν -όπως αποδεικνύεται κάθε μέρα- γεννιούνται συνεχώς αδιέξοδα ανακυκλούμενα σε όλο τον κόσμο; Αν είχα μια σαφή άποψη, θα την κατέθετα, δεν έχω όμως. Ένα μόνο με σιγουριά απόλυτη μπορώ να πω: Χωρίς Δημοκρατία ο κόσμος μπορεί, ανά πάσα στιγμή, να τιναχτεί στον αέρα. Και να πω και τούτα πριν δώσω το λόγο στους μεγάλους μας ποιητές, που μακάρι να τους λαμβάνανε υπόψη τα πλήθη και αυτοί που τα κυβερνάνε.
Όταν ξέσπασε ο Δεύτερος Παγκόσμιος την Αντίσταση στην Ευρώπη προς τον φασισμό πρώτοι την κήρυξαν οι Έλληνες με τους δυο νέους τους, τότε. Τους Μανώλη Γλέζο και Λάκη Σάντα. Τώρα που η Γερμανία ηγείται ενός τρίτου πολέμου (οικονομικού) για να ισχύσει η λιτότητα, ο περιορισμός ή και η κατάργηση της Δημοκρατίας και η καταστολή των δικαιωμάτων του ανθρώπου, πάλι ο Μανώλης Γλέζος είναι παρών! Είναι στην Ευρωβουλή και κραυγάζει: Κάτω τα χέρια από την Ελλάδα. Κάτω τα χέρια από τον κόσμο. Και είναι και πάλι η Ελλάδα (η φωτισμένη μεριά της Ελλάδας) που αντιστέκεται στο όνομα του λαού της και στο όνομα όλων των λαών της Ευρώπης και όχι μόνο. Είναι και πάλι η μικρή, η ελάχιστη Ελλάδα που γίνεται, κάθε φορά που απειλείται ο κόσμος, μέγιστη πάλι στα μάτια όλων των λαών και της Ιστορίας. Γιατί φαίνεται ότι δεν μπορεί να γίνει αλλιώς και καλείται (και με τα λάθη της και με τα παθήματά της ακόμα) να πληρώσει το τίμημα αυτής της της Αντίστασης. Και επειδή τα πράγματα είναι όντως εγκληματικά αισχρά με τη λιτότητα και την πολιτική βαρβαρότητα που θέλει να επιβάλει η κομπλεξική καπιταλιστική Γερμανία και οι κολαούζοι της, αλλά δεν μπορεί να συνεχίσουν να πηγαίνουν έτσι υπάρχει περίπτωση η Γερμανία να νικηθεί για τρίτη φορά προς όφελος του κόσμου. Αυτό όμως δεν δικαιολογεί τους λαούς να δέχονται να συμβαίνουν αυτά που έγραψε πριν από χρόνια ο Ρίτσος. Γιατί μπορεί να συμβούν και στους ίδιους:
Δύσκολες ώρες, δύσκολες στον τόπο μας... Έγραψαν υποθήκες πάνω του. Πήραν δικαιώματα, αξιώνουν, μιλάνε για λογαριασμό του. Του ρυθμίζουν την ανάσα, το βήμα του, τον ελεούν. Τον ντύνουν με άλλα ρούχα... του σφίγγουν μ' ένα καραβόσκοινο τη μέση..." Θέλουν να περάσουν θηλιά στο λαιμό του.
Όσοι (όμως) το χάλκεον χέρι
βαρύ του φόβου αισθάνονται
ζυγόν δουλείας ας έχουσι.
Θέλει αρετήν και τόλμην
η Ελευθερία. (Κάλβος)
Τόπο στη ζωή! Τόπο στη ζωή!
Δεν αποδήμησεν η πλάση (Σικελιανός)
Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα
που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο Όχι
να πούνε. (Καβάφης)
Η Αριστοκρατία του Ναού να εκλείψει.
Εγώ απέναντι σας ένας μάρτυρας, η
θέληση μου που καταπατήθηκε
τόσους αιώνες. (Μιχ. Κατσαρός )
Το ζήτημα πια έχει τεθεί:
Ή θα εξακολουθούμε να γονατίζουμε
ή θα σηκώσουμε άλλον πύργο ατίθασο
απέναντί τους. (Μιχ. Κατσαρός)
*Ο Μήτσος Κασόλας είναι συγγραφέας
