O Τσίπρας και η κυβέρνησή του καταδικάζονται σε ένα πλαίσιο τέτοιο ώστε σχεδόν να μηδενίζει τις πιθανότητες υπερβάσεων και επιτυχίας. Ακόμα και αν δείξει πως μπορεί να τα καταφέρει στις δύσκολες συνθήκες, οι παρεμβάσεις για να τoν εμποδίσουν δεν θα σταματήσουν
Του Δημήτρη Χρήστου
Εκεί που τη Δευτέρα, μετά το Eurogroup και τη σύνοδο κορυφής, φαινόταν ότι η συμφωνία είναι προ των πυλών, τα πάντα ξεκίνησαν από την αρχή! Τι συνέβη; Συνέβη αυτό που συμβαίνει από την 20ή Φεβρουαρίου. Συμβαίνει ο Σόιμπλε να ελέγχει σχεδόν την πλειοψηφία στο Eurogroup, με μια σειρά χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και του Βορρά να συμπορεύονται μαζί του. Συμβαίνει πως το γερμανικό ιερατείο που τον στηρίζει επιμένει στη γραμμή της πλήρους υποταγής της Ελλάδας. Πολλοί όλο αυτό το διάστημα εκδήλωσαν την αισιοδοξία τους, μεταξύ των οποίων και ο πρωθυπουργός μας, πλην όμως η μοναδική σταθερά ήταν δυστυχώς ο Σόιμπλε! Όλα τα ρεπορτάζ για το ναυάγιο στο Eurogroup της Πέμπτης το επιβεβαιώνουν. Όπως μάλιστα επισημαίνεται, ο Σόιμπλε και οι υπόλοιποι υπουργοί Οικονομικών που διαφωνούν θεωρούν την πρόταση των θεσμών και την ώς τώρα βάση διαβουλεύσεων ως ένα «μαλακό πρόγραμμα» που προδίδει το Μνημόνιο! Υποστηρικτής του Σόιμπλε, ο επικεφαλής της Bundesbank Γιενς Βάιντμαν άσκησε δριμεία κριτική στην ΕΚΤ για την έκτακτη ρευστότητα που χορήγησε στις ελληνικές τράπεζες την Πέμπτη!
ΚΑΙ για να μην υπάρχει αμφιβολία πού πάει το πράγμα, έχουμε την αποκάλυψη του Ιταλού πρωθυπουργού Ματέο Ρέντζι, ο οποίος σε ομιλία του στο ιταλικό κοινοβούλιο παραδέχτηκε πως υπάρχουν χώρες που πιέζουν για τον αποκλεισμό της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων είναι η αφορμή για την ανατροπή της πρώτης αριστερής κυβέρνησης στην Ε.Ε. Ο υποτιθέμενος λόγος για την απόρριψη των προτάσεων που είναι βασισμένες σε φόρους είναι ότι θα υπονομεύσουν την ανάπτυξη. Η σωστή απάντηση σε αυτό -τονίζει ο νομπελίστας οικονομολόγος Πωλ Κρούγκμαν- είναι: μας κάνετε πλάκα; Αυτοί που απέτυχαν παταγωδώς να δουν τη ζημιά που θα προξενούσε η λιτότητα, τώρα κάνουν μαθήματα στους άλλους για την ανάπτυξη; Άλλωστε, οι ανησυχίες για την ανάπτυξη είναι όλες στην πλευρά της προσφοράς, σε μια οικονομία η οποία λειτουργεί τουλάχιστον 20% κάτω από τις δυνατότητές της. Σε αυτό το σημείο, υπογραμμίζει ο κ. Κρούγκμαν: Εάν συμβεί τελικά το Grexit, θα είναι επειδή οι δανειστές ήθελαν να συμβεί.
ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ σχέδιο είναι πλέον σαφές. Η Ελλάδα θα λάβει μια συμφωνία η οποία δύσκολα θα περάσει από τους βουλευτές της πλειοψηφίας και άρα η κυβέρνηση Τσίπρα θα πέσει στη Βουλή χρεωμένη όλη την ευθύνη της αποτυχίας. Αλλά ακόμα και αν η συμφωνία περάσει, τα χέρια (και τα πόδια) της κυβέρνησης θα είναι δεμένα, με ελάχιστα περιθώρια να πραγματοποιήσει την παραγωγική ανασυγκρότησή όπως την οραματίζεται. Με λίγα λόγια, ο Τσίπρας και η κυβέρνησή του καταδικάζονται σε ένα πλαίσιο τέτοιο ώστε σχεδόν να μηδενίζει τις πιθανότητες υπερβάσεων και επιτυχίας. Ακόμα και αν η κυβέρνηση Τσίπρα δείξει πως μπορεί να τα καταφέρει στις δύσκολες συνθήκες που της έχουν ετοιμάσει, οι παρεμβάσεις για να την εμποδίσουν δεν θα σταματήσουν.
ΔΕΝ ΘΕΛΩ να είμαι απόλυτος, καθώς δεν έχω όλα τα στοιχεία και τις πληροφορίες. Θα περιμένω με υπομονή να ακούσω τον πρωθυπουργό και τους επικεφαλής του οικονομικού επιτελείου, Δραγασάκη, Βαρουφάκη και Σταθάκη. Οφείλω όμως να επισημάνω ότι στους σημαντικότερους τομείς της ελληνικής οικονομίας οι προτάσεις των δανειστών δημιουργούν έντονα υφεσιακή δυναμική. Μπορεί να αντέξει ο ελληνικός τουρισμός με τον ΦΠΑ στα ξενοδοχεία και την εστίαση στο 23%; Μπορεί ο κλάδος των κατασκευών και ειδικότερα των κατοικιών να ανακάμψει με τόσο μεγάλα φορολογικά βάρη, με καθηλωμένα εισοδήματα και μηδενική ζήτηση; Και αναφερόμαστε σε έναν τομέα ο οποίος καλύπτει σχεδόν το 50% της εγχώριας οικονομίας, αφού σχεδόν 100 βιομηχανικοί κλάδοι και αντίστοιχα επαγγέλματα συνδέονται με την ανάπτυξή του. Καταστροφικές είναι και οι προτάσεις για τους αγρότες.
Η Ε.Ε. έχει περάσει στην παρακμή και ας μην γίνεται αυτό αντιληπτό ακόμα. Και το πρώτο στοιχείο της παρακμής της, της παραμόρφωσης του χαρακτήρα της, είναι το πολιτικό. Η δημοκρατία υποχωρεί και ο ισχυρότερος επιβάλλει τη θέλησή του με κάθε μέσο. Δεν θα βρεις εύκολα πλέον κυβερνήσεις και πολιτικούς που να δρουν με δημοκρατική ευθύνη και όραμα ευρωπαϊκής προόδου. Δυστυχώς, στον παγκοσμιοποιημένο καπιταλιστικό κόσμο, οι δυνατότητες οι λαοί να χαράξουν δημοκρατικά και ελεύθερα την πορεία τους είναι περιορισμένες. Απαιτείται, πριν από όλα ενότητα και πολιτική ευφυΐα.
ΑΠΑΝΤΩΝΤΑΣ στο τελεσίγραφο του Πολωνού προέδρου της Ε.Ε. Ντόναλντ Τούσκ, που στη συνάντηση κορυφής τον απείλησε λέγοντας "the game is over"(!) ο Αλ. Τσίπρας δήλωσε: «Η Ελλάδα έχει 1,5 εκατομμύριο ανέργους, τρία εκατομμύρια φτωχούς και χιλιάδες οικογένειες που ζουν χωρίς εισόδημα μόνο με τη σύνταξη των παππούδων. Αυτό δεν είναι παιχνίδι. Να μην υποτιμάτε λοιπόν μέχρι πού μπορεί να φτάσει ένας λαός όταν αισθανθεί ταπεινωμένος». Και κλείνω με μια δήλωση του υπουργού Πολιτισμού Νίκου Ξυδάκη: "Ο ελληνικός λαός βρίσκεται ενώπιον της Ιστορίας του. Ή θα υποταχθεί και θα συντριβεί σε αυτά που του ζητάνε οι ακραίοι υπερσυντηρητικοί κύκλοι ή θα κοιτάξει τη ζωή του. Εμείς κάναμε όλα τα βήματα. Ο Έλληνας πρωθυπουργός κατέθεσε μια υπόθεση εργασίας, ένα σενάριο. Είναι το μόνο που μπορεί να εφαρμοστεί. Με πολύ πόνο και πάρα πολύ αίμα". Καλημέρα και καλή τύχη.
