ΤΗΣ ΑΛΚΜΗΝΗΣ ΨΙΛΟΠΟΥΛΟΥ
Είμαι σίγουρη ότι ο Σόιμπλε, η Λαγκάρντ, η Μέρκελ και ο Ντράγκι δεν γνωρίζουν καλά την ελληνική μυθολογία. Μήπως όμως τη γνωρίζουμε εμείς; Γιατί, αν τη γνωρίζαμε, θα βλέπαμε σ' αυτήν την εικόνα μας και τα βάσανα που τραβάμε, τις δυσκολίες και τα εμπόδια που βρίσκουμε μπροστά μας στην προσπάθεια που κάνει η νέα ελληνική κυβέρνηση να τα βάλει με τους σύγχρονους «θεούς του Ολύμπου» για να εξασφαλίσει εδώ, στη χώρα μας, μια καλύτερη ζωή. Θα βλέπαμε την τιμωρητική τακτική των «θεών» απέναντι στους φτωχούς και μικρούς Έλληνες που τολμούν να παραβούν τους νόμους τους. Θα βλέπαμε, επίσης, πώς εμείς οι ίδιοι, σαν λαός, με την α-νοησία μας, βάλαμε τη θηλιά στον λαιμό μας.
Ας ξεκινήσουμε από τον μύθο του Ταντάλου. Βασιλιάς της Φρυγίας, γιος του Δία και της Πλουτούς (της αφθονίας), έφτασε να θεωρείται φίλος και ομοτράπεζος των Ολύμπιων θεών. Από την απληστία του, όμως, υπέκλεψε νέκταρ και αμβροσία και τα μετέφερε στο ανάκτορό του. Παράλληλα, προσπάθησε να μεταδώσει μυστικά των θεών στους ανθρώπους. Προσπάθησε ακόμη να εξαπατήσει τους Ολύμπιους, σφάζοντας τον πρωτότοκο γιο του Πέλοπα και προσφέροντάς τους τον ως γεύμα. Γι' αυτή του την αποτρόπαιη πράξη τιμωρήθηκε με αιώνια καταδίκη στον Άδη. Τον έριξαν μέσα σε έναν λάκκο γεμάτο νερό, κάτω ακριβώς από κλώνους δένδρων κατάφορτων με καρπούς (αφθονία), που όταν προσπαθούσε να τους φτάσει για να ξεδιψάσει και να χορτάσει, μόλις άπλωνε το χέρι του να κόψει καρπούς, τα κλαδιά ανέβαιναν αμέσως σε μεγάλο ύψος, όταν δε έσκυβε να πιει νερό, αυτό εξαφανιζόταν ή απομακρύνονταν από τα πόδια του.
Αυτή είναι η τιμωρία μας για την παγίδα της απληστίας στην οποία πέσαμε τα χρόνια των παχιών αγελάδων, όταν οι τότε κυβερνήτες έτρωγαν τα ΚΠΣ και τα κονδύλια της Ε.Ε. στα μεγάλα φαγοπότια του Ολύμπου. Σήμερα στεκόμαστε μπροστά στη λίμνη και κάτω από τους καρπούς. Εδώ και τέσσερις μήνες η συμφωνία είναι δίπλα μας, αλλά δεν μπορούμε να τη φτάσουμε για να φάμε τους καρπούς της και να πιούμε το νερό να ξεδιψάσουμε.
Ο Σίσυφος, ιδρυτής και βασιλιάς της αρχαίας Εφύρας, δηλαδή της Κορίνθου, τιμωρήθηκε από τον Δία και τους «κριτές των νεκρών» με το βασανιστήριο να κουβαλάει έναν βράχο στην κορυφή ενός βουνού, που όταν έπεφτε στην κορυφή, έπεφτε ξανά κάτω. Το έγκλημά του ήταν ότι αποκάλυψε στον θεό Ασωπό τη σχέση της κόρης του Αίγινας με τον Δία. Έτσι ο Δίας τον εκδικήθηκε με το γνωστό μαρτύριο, στέλνοντάς τον στον Άδη. Ο Δίας - Σόιμπλε τιμωρεί με τον ίδιο τρόπο τον Βαρουφάκη, επειδή αποκάλυψε την κοροϊδία του Γερμανού υπουργού Οικονομικών όταν άλλαξε το προσχέδιο της πρώτης συμφωνίας στο Eurogroup με ένα άλλο... Κι εμείς ανεβοκατεβάζουμε τον βράχο του χρέους, ανακυκλώνοντας το μαρτύριό μας.
Τέλος, ολόκληρος ο λαός μας έχει μπει στην προκρούστεια κλίνη από την εποχή των Μνημονίων. Όταν το κεφάλι περισσεύει, το κόβουμε (μισθούς και συντάξεις). Όταν περισσεύουν τα πόδια, τα κόβουμε (υπέρμετρη φορολογία, υφεσιακά μέτρα, ομαδικές απολύσεις). Μ' αυτό τον τρόπο ο Προκρούστης, ο ληστής, σκότωνε τους περαστικούς που περνούσαν από το λημέρι του, αλλά τον έβαλε στη θέση του ο Θησέας, τιμωρώντας τον με τον ίδιο τρόπο που βασάνιζε εκείνος τα θύματά του.
Σήμερα, αν γίνονταν εκλογές, ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπαιρνε 48% έναντι 21% της Ν.Δ. Ο Προκρούστης, ο ληστής, θα έβρισκε τον δάσκαλό του από τον λαό μας, τον σύγχρονο Θησέα, και τη νέα κυβέρνηση που φαίνεται να τυγχάνει ευρύτατης αποδοχής. Οι θεοί του Ολύμπου, η σύγχρονη ελίτ της εξουσίας και της δύναμης, και οι ληστές, οι ολιγάρχες και οι κυβερνήτες - δούλοι τους δεν είναι αήττητοι. Προχωράμε, δεν τους φοβόμαστε πια!
