Λίγες μέρες πριν από τη μεγάλη μάχη και ο νους ταξιδεύει σε παλιούς φίλους, παλιούς συντρόφους. Κάποιοι από αυτούς βρίσκονται στο ίδιο πλοίο και όταν το μαθαίνω χαίρομαι. Κάποιοι έχουν διαλέξει να υπηρετήσουν την πιο συντηρητική σέχτα του αριστερού κινήματος, το ΚΚΕ. Μακριά από τις ελπίδες και τα όνειρα του ελληνικού λαού, δεν θα νιώσουν ποτέ μέσα στην κοινωνία όπως "το ψάρι στο νερό". Απομονωμένοι από τη συντριπτική πλειοψηφία, στρέφονται με μίσος σ' αυτούς που αγωνίζονται για τα στοιχειώδη της ανθρώπινης ζωής: ψωμί, ελευθερία και αξιοπρέπεια.
Είμαι σίγουρος ότι κάθε βράδυ προσεύχονται στον άγιο Μαρξ και στον προφήτη Λένιν να κάνουν ένα θαύμα και να αποτύχει ο ΣΥΡΙΖΑ, για να δυναμώσει η αντιπροσωπεία τους. Όμως και ο άγιος Μαρξ και ο προφήτης του Λένιν αγωνίζονταν για τη χειραφέτηση των ανθρώπων και ήξεραν ότι η απώλεια των στοιχειωδών οδηγεί στη λουμπενοποίηση.
Σκέφτομαι με χαρά τον Τριαντάφυλλο Μηταφίδη που αφιέρωσε τη ζωή το στο κίνημα και τώρα εκπροσωπεί τη γενιά μου. Θα είμαι εκεί όταν θα ορκίζεται βουλευτής. Θέλω όμως πιο πολύ να μιλήσω για τους απλούς ανθρώπους, που έχουν πάρει στα χέρια τους την υπόθεση και τρέχουν από σπίτι σε σπίτι. Από φίλο σε γνωστό, χωρίς να τους ξέρουμε και να μας ξέρουν. Εμείς οι οργανωμένοι στον ΣΥΡΙΖΑ είμαστε πολύ λίγοι για να ανταποκριθούμε στην πλημμυρίδα. Θέλω να μιλήσω για τον δεξιό που πέρασε το ποτάμι και ήρθε μαζί μας και τώρα σαν πιονέρος αγωνίζεται με νύχια και με δόντια να πείσει τους πρώην δικούς του. Θέλω να σταθώ στα χαμόγελα, στις ζεστές χειραψίες των απλών ανθρώπων όταν μα συναντούν στο καφενείο στη γειτονιά και ξέρουν ότι είμαστε άνθρωποι του ΣΥΡΙΖΑ. Στο βλέμμα τους που μας αγκαλιάζει και σκέφτομαι πόσο μεγάλη ευθύνη είναι να ανταποκριθείς στις προσδοκίες τους, που δεν είναι μεγάλες.
Οι άνθρωποι ξέρουν. Και λυπάμαι δυο φορές τότε τους παλιούς φίλους που έμειναν στη σέχτα γιατί δεν θα νιώσουν ποτέ την αγάπη του κόσμου και αυτή την ευθύνη που σε κάνει πιο ανθρώπινο. Η Ιστορία είναι μια διαρκής δημιουργία. Το 2010 κανείς δεν θα στοιχημάτιζε ούτε ένα ευρώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα γίνει κυβέρνηση το 2015. Όμως είναι μπροστά μας και κανείς δεν ξέρει τι άλλο μας επιφυλάσσει το μέλλον. Γι' αυτό μπορούμε με σύνεση να κάνουμε τα πιο τρελά όνειρα και η φαντασία μας να ταξιδέψει στα όρια του αδύνατου και του μελλοντικού. Γι' αυτό μη μας λυπάστε, όπως λέει ο Απολιναίρ... Ερχόμαστε να αλλάξουμε τα πάντα με λογισμό και μ' όνειρο, πιστοί στρατιώτες του δημόσιου συμφέροντος. Ερχόμαστε να ανεβάσουμε ως πρώτη αξία το "εμείς" κόντρα στο δηλητηριώδες "εγώ".
