ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ
Το Σάββατο το βράδυ κάθισα να δω από τη ΝΕΡΙΤ, για πολλοστή φορά, την εξαιρετική χιλιάνικη ταινία "ΝΟ". Όπου "ΝΟ" ήταν το "ΟΧΙ" που είπαν οι πολίτες της Χιλής το 1988 στο δημοψήφισμα που υποχρεώθηκε από τους Αμερικανούς να κάνει ο Πινοσέτ για να αποκτήσει δημοκρατική νομιμότητα και να βγει η αμερικανικών συμφερόντων οικονομία της χώρας στην παγκοσμιοποιημένη αγορά.
Η ταινία, εκτός από την καλλιτεχνική της αξία (υποψήφια για Όσκαρ), ήταν και ένα σπουδαίο πολιτικό μάθημα, ειδικά για τις ποικίλες δυνάμεις της Αριστεράς στη Χιλή και όχι μόνο. Δυνάμεις που, λόγω παραδόσεων και συνθηκών, 15 χρόνια μετά το πραξικόπημα του Πινοσέτ, παρέμεναν προσηλωμένες στο παρελθόν.
Ο ΝΕΑΡΟΣ ταλαντούχος διαφημιστής καλείται (στην ταινία) από τον αριστερό υπεύθυνο της αντιπολίτευσης να αναλάβει την προεκλογική εκστρατεία του "ΟΧΙ" για να αξιοποιηθεί στο μάξιμουμ το καθημερινό 15λεπτο που παραχωρήθηκε από τις αρχές στις δύο πλευρές του δημοψηφίσματος. Προέβαλε στην επιτροπή του "ΟΧΙ" το πρώτο δοκιμαστικό, όπου δέσποζε ένα τζιγκλάκι, με αιχμή τη λέξη αλεγκρία (ευτυχία), με χαρούμενα πρόσωπα να ζητούν ένα νέο δημοκρατικό μέλλον για την πατρίδα τους. Όταν έληξε η παρουσίαση του φιλμ, οι πλέον αριστεροί αποχώρησαν καταγγέλλοντας ως κατάπτυστο και ανίερο αυτό το κατασκεύασμα που είδαν, γιατί δεν μιλούσε για δολοφονίες, για εξαφανίσεις, για βασανιστήρια κ.λπ. Μέχρι και η αριστερή σύζυγός του τον χλεύασε για τις επιλογές του.
Ο νεαρός διαφημιστής, γιος κομμουνιστή, εξηγήθηκε. "Πείτε μου ποιος είναι ο στόχος σας. Θέλετε απλά να δηλώσετε παρόντες και να επιτρέψετε στον Πινοσέτ να κυβερνήσει άλλα οκτώ χρόνια; Αν όχι, αν δηλαδή θέλετε να κερδίσετε πρέπει να απευθυνθείτε και να συγκινήσετε τον λαό και ειδικότερα τους νέους. Να τους κάνετε να δουν μπροστά. Πρέπει να μιλήσουμε για ένα καλύτερο μέλλον σε μια χώρα με νέες δημοκρατικές αξίες. Ο δικός μου στόχος είναι να κερδίσουμε τον Πινοσέτ και πιστεύω πως μπορούμε".
ΑΠΕΝΑΝΤΙ στην καμπάνια του "ΟΧΙ" ο Πινοσέτ και τα επιτελεία του αντέτειναν τα εκβιαστικά επιχειρήματα σχεδόν πανομοιότυπα με αυτά που χρησιμοποιούν Σαμαράς και Βενιζέλος εδώ σήμερα! Σταθερότητα, εμπειρία, δεν πρέπει να πάνε χαμένα τα χρόνια των θυσιών και των διαρθρωτικών αλλαγών. Αφού τελικά ο νεαρός διαφημιστής κέρδισε την εμπιστοσύνη της επιτροπής, έστησε μια εξαιρετικά φρέσκια, έξυπνη και αποτελεσματική καμπάνια που ανέτρεψε όλα τα προγνωστικά. Από 65% στο "ΝΑΙ" του Πινοσέτ και 35% στο "ΟΧΙ" των πρώτων δημοσκοπήσεων, το τελικό αποτέλεσμα ήταν 55% "ΟΧΙ" και 45% "ΝΑΙ"! Ο Πινοσέτ έπεσε!
ΒΡΙΣΚΩ πως αυτή η ταινία θα ήταν ένα πολύτιμο εφόδιο για τα μέλη και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είναι λίγο να καταφέρει ο ΣΥΡΙΖΑ να σταματήσει την υποδούλωση της χώρας όπως δρομολογήθηκε μέσα από τις πατέντες της τρόικας και των Μνημονίων. Γιατί όμως δεν μιλάει για το όραμα των προοδευτικών πατριωτικών δυνάμεων, για μια πλούσια χώρα με ευτυχισμένους πολίτες; Δηλαδή η Ελλάδα, με τα συγκριτικά πλεονεκτήματα που διαθέτει, έπρεπε να ήταν και σίγουρα μπορεί να γίνει μια ευημερούσα ξεχωριστή χώρα, ισότιμο και λαμπερό μέλος της Ε.Ε.
ΠΟΙΑ είναι αυτά τα περίφημα συγκριτικά πλεονεκτήματα; Η χώρα μας, με την ανεκτίμητη ακόμα ιστορική, πολιτιστική, επιστημονική κληρονομιά της, βρίσκεται σε ένα ευλογημένο τόπο, που θα ήταν το όνειρο κάθε Ευρωπαίου να τον επισκεφθεί, να δει,να μάθει, να θαυμάσει ή να θέλει να ζει εδώ. Η γη αυτού του τόπου είναι προικισμένη και αποδίδει εξαιρετικά μοναδικής αξίας αγαθά στους τομείς της διατροφικής αλυσίδας τόσο από τον πρωτογενή όσο και από τον δευτερογενή τομέα. Στον βιομηχανικό τομέα θα μπορούσε να διαπρέπει έχοντας ευρεσιτεχνίες στα πλαστικά και τα χημικά προϊόντα, μεταλλεύματα και ειδικά το αλουμίνιο. Στις υπηρεσίες οι δυνατότητες είναι μεγάλες, αφού ακόμα και σήμερα Έλληνες μελετητές μικρών επιχειρηματικών σχημάτων αναλαμβάνουν την επίλυση προβλημάτων σε εταιρείες κολοσσούς.
Μάλιστα η χώρα μας έχει στο εξωτερικό ένα ανεκτίμητο επιστημονικό δυναμικό, το οποίο, όταν κληθεί και βρει έδαφος, μπορεί να απογειώσει τις δράσεις με υψηλή προστιθέμενη αξία. Θα μπορούσα να γεμίσω σελίδες με τα πλεονεκτήματα αυτής της χώρας, την οποία φαντάζομαι ως κέντρο θεωρητικών φιλοσοφικών σπουδών. Δεν είναι όμως αυτό το θέμα για σήμερα. Απλώς προσπαθώ να κεντρίσω όσο το δυνατόν περισσότερους για να ανεβάσουν τον πήχη των απαιτήσεών τους.
ΠΡΕΠΕΙ με δύο λόγια να δούμε μπροστά, να μιλήσουμε για το μέλλον αυτής της χώρας, ώστε να συναντήσουμε τους πολίτες κερδίζοντας μια ψήφο πραγματικά εμπιστοσύνης και όχι να φορτώνουμε στην καρότσα του ΣΥΡΙΖΑ μόνο τις εκατοντάδες χιλιάδες ψήφους διαμαρτυρίας. Η υστέρηση στον τομέα αυτόν είναι σημαντική καθώς το νέο υπόδειγμα της Αριστεράς του 21ου αιώνα παρασκευάζεται με ένα κόμμα πολλών ταχυτήτων και ωριμάνσεων και με περιορισμένη ακόμα συνοχή.
Και το ότι αρκετοί δεν ξέρουν τι θέλουν δεν συνιστά ακόμα ανυπέρβλητο εμπόδιο, διότι υπάρχει ηγεσία που ξέρει τι θέλει. Αυτό που αποφασίζουμε πως θέλουμε πρέπει και να ξέρουμε ποιοι μπορούν να το υλοποιήσουν. Μέγα ζητούμενο για τη νέα αριστερή κυβέρνηση, καθώς αυτοί που δεν μπορούν δεν θέλουν και να παραδεχτούν ότι δεν μπορούν και, ακόμα χειρότερα, να επιτρέψουν στους άλλους, που μπορούν, να αναλάβουν τις ευθύνες.
