ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΝΙΚΟΣ ΛΙΟΝΑΚΗΣ
Στις ημέρες της εβδομάδας που μεσολάβησαν από τότε που ο Γ. Παπανδρέου κατέθεσε την πρότασή του στον Ευ. Βενιζέλο για έκτακτο συνέδριο ΠΑΣΟΚ και αλλαγή ηγεσίας από τη βάση, εμπεδώθηκαν συνθήκες ενός αγεφύρωτου διχασμού μεταξύ "παπανδρεϊκών" και "βενιζελικών" ή γενικότερα υποστηρικτών της "Δημοκρατικής Παράταξης".
Τα δεδομένα που διαμορφώνονται πλέον στο ΠΑΣΟΚ στην παρούσα εύθραυστη περίοδο προμηνύουν ραγδαίες εξελίξεις στους προσεχείς πυκνούς μήνες, που θα επέλθουν μέσα από σφοδρή σύγκρουση των δύο "στρατοπέδων".
Η βαρύτητα της κίνησης του Γ. Παπανδρέου, η επιλογή αυτής της κίνησης σε μια χρονική περίοδο κρίσιμη για τη συνοχή και το μέλλον της συγκυβέρνησης, σε μια πυκνή περίοδο εξελίξεων και αποφάσεων για τη χώρα, όπου συντελούνται έντονες διεργασίες στο πολιτικό σκηνικό, αλλά και τα εσωκομματικά δεδομένα που η παρέμβασή του δημιούργησε, προδιαγράφουν την κατεύθυνση ενός σχεδιασμού που όμως παραμένει άρρητος. Προς το παρόν ο μόνος διακηρυγμένος στόχος εκ μέρους του Γ. Παπανδρέου αφορά στην "αναγέννηση" του ΠΑΣΟΚ μέσα από ένα "σοκ" συμμετοχής και την πλήρη απόρριψη του εγχειρήματος της "ΔΗ.ΠΑΡ".
Τα δύο σενάρια
Προς το παρόν τα δύο κεντρικά σενάρια που σχετίζονται με αυτές τις εξελίξεις αφορούν: Είτε τη δημιουργία νέου κόμματος από τον Γ. Παπανδρέου είτε την αμφισβήτηση του Ευ. Βενιζέλου και τη διεκδίκηση της προεδρίας του ΠΑΣΟΚ από πρόσωπο της "παπανδρεϊκής" πτέρυγας. Αυτό θα μπορούσε να γίνει μετά από ένα αρνητικό αποτέλεσμα της "Δημοκρατικής Παράταξης" σε περίπτωση πρόωρων εκλογών το προσεχές διάστημα με ορίζοντα την αποτυχία συγκρότησης πλειοψηφίας για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Παρ' ότι ο Ευ. Βενιζέλος έχει απορρίψει την πρόταση Παπανδρέου για άμεση προκήρυξη συνεδρίου ΠΑΣΟΚ και εκλογή νέου προέδρου από τη βάση, αυτό δεν σημαίνει ότι η πλευρά Παπανδρέου δεν θα μπορούσε να εξαντλήσει τα κομματικά περιθώρια ώστε να διερευνήσει τη δυνατότητα αλλαγής του συσχετισμού στην ΚΠΕ και να ζητηθεί εκ νέου συζήτηση για το συνέδριο.
Εγγυώνται τη "σταθερότητα", αλλά ο Βενιζέλος ανησυχεί
Οι "παπανδρεϊκοί" βουλευτές που τοποθετήθηκαν δημόσια υπέρ της πρότασης Παπανδρέου (Φ. Σαχινίδης, Θ. Μωραΐτης, Συμ. Κεδίκογλου) έχουν διαμηνύσει ότι θα στηρίξουν την προεδρική εκλογή. Με αυτόν τον τρόπο οι ίδιοι και άλλοι υποστηρικτές (Μιχ. Καρχιμάκης, Φ. Πετσάλνικος, Γ. Πεταλωτής) απαντούσαν στη βασική κατηγορία της Χαρ. Τρικούπη περί "κινδύνου διασάλευσης της εθνικής σταθερότητας".
Ωστόσο, οι επιτελείς της Χαρ. Τρικούπη δεν κρύβουν την ανησυχία τους ότι οι σχεδιασμοί του Γ. Παπανδρέου μπορεί να αφορούν και την περίοδο μετά την προεδρική εκλογή, δηλαδή ενώ θα έχει διασφαλιστεί η "σταθερότητα". Ανέφεραν επ' αυτού ότι δεν θα επιτραπεί "σε κανέναν και καμία σκοπιμότητα να μετατρέψει το ΠΑΣΟΚ σε παράγοντα αστάθειας είτε πριν είτε μετά τη διαδικασία εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας". Άλλωστε ορισμένοι εκ των προαναφερθέντων υποστηρικτών του Γ. Παπανδρέου μιλούν για την ανάγκη νέας προγραμματικής συμφωνίας και έχουν ασκήσει δριμεία κριτική τόσο προς τον Ευ. Βενιζέλο όσο και προς τον Αντ. Σαμαρά. Ο δε Γ. Ραγκούσης αφενός δήλωσε έτοιμος να επιστρέψει στην ενεργό πολιτική και να συμβάλει για να δημιουργηθεί ένα "Νέο ΠΑΣΟΚ" αφετέρου τάχθηκε υπέρ της αλλαγής τώρα ενός "πλέον τεκμηριωμένα, αποτυχημένου πρωθυπουργού και αντιπροέδρου".
Παράλληλα, οι επαφές που φέρεται να έχει κάνει ο Γ. Παπανδρέου το τελευταίο διάστημα με στελέχη του ΠΑΣΟΚ που έχουν αποστασιοποιηθεί εδώ και καιρό και δεν ενδιαφέρονται για τις διεργασίες της "Δημοκρατικής Παράταξης", ρίχνουν νερό στον μύλο της φημολογίας που θέλει τον πρώην πρωθυπουργό να εξετάζει και το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος. Το ίδιο σενάριο θα μπορούσαν να ενισχύουν και πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας περί επαφών ακόμα και με ανεξάρτητους βουλευτές που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ και προβληματίζονται για τα επόμενα βήματά τους ή που έχουν δρομολογήσει τη συνεργασία τους με άλλα κόμματα.
Το "στρατόπεδο" της "ΔΗ.ΠΑΡ."
Απέναντι στις παραπάνω κινήσεις του Γ. Παπανδρέου, η Χαρ. Τρικούπη προσπαθεί να προτάξει την εικόνα μιας "συντεταγμένης" πορείας προς το συνέδριο της "Δημοκρατικής Παράταξης" και να υποβαθμίσει τη σημασία των διεργασιών που έχει θέσει σε κίνηση ο Γ. Παπανδρέου. Ως προς αυτό "επισημαίνει" ότι οι 52 από τις 61 Νομαρχιακές Επιτροπές αποφάσισαν στήριξη του συνεδρίου και χαρακτήρισε εκτός καταστατικού την πρόταση Παπανδρέου.
Σε μια κίνηση εξισορρόπησης των εντυπώσεων έσπευσαν να ταχθούν υπέρ του εγχειρήματος με κοινή δήλωσή τους οι Γ. Δριβελέγκας, Δ. Κρεμαστινός, Γ. Κουτσούκος, Χρ. Γκόκας, Μιχ. Κασσής, Δ. Σαλτούρος, Πύρ. Δήμας. Υπέρ τοποθετούνται επίσης, μεταξύ άλλων, οι Π. Ρήγας, Λ. Γρηγοράκος, Οδ. Κωνσταντινόπουλος, Ε. Χριστοφιλοπούλου, Ανδ. Λοβέρδος, Π. Κουκουλόπουλος, Γ. Μανιάτης, Δ. Καρύδης, Χρ. Πρωτόπαπας, Αφρ. Αλ Σάλεχ.
Πάντως, κορυφαία στελέχη όπως οι Φ. Γεννηματά, Μιχ. Χρυσοχοΐδης και Ν. Αδρουλάκης δεν έχουν πάρει θέση μετά τις εξελίξεις, ενώ ο Απ. Κακλαμάνης ζήτησε να υπάρξει ενότητα, όπως και ο Κ. Σκανδαλίδης, που άσκησε πάντως κριτική στην κίνηση Παπανδρέου.
