Η Ευρωπαϊκή Ένωση βάλθηκε να επιβεβαιώσει την άποψη του πρακτορείου Bloomberg ότι λειτουργεί με "μυστήριο τρόπο". Για παράδειγμα η Ευρωζώνη λειτουργεί παράλογα στη διαχείριση του δημοσίου χρέους των χωρών - μελών της, το οποίο, όπως προειδοποίησε η Κριστίν Λαγκάρντ, φτάνει στο 95% του ΑΕΠ. Και όμως το θέμα αυτό δεν αντιμετωπίζεται παρά μόνο με την εφαρμογή του συμφώνου σταθερότητας, που προβλέπει χρέος στο 60% του ΑΕΠ.
Κάθε άλλος δρόμος, πέραν της σκληρής λιτότητας, απαγορεύεται από τη Μέρκελ και τους συμμάχους της. Και απαγορεύεται ακόμη κι αν το θέτει όχι κάποιο αριστερό κόμμα, αλλά η επικεφαλής του ΔΝΤ. Δεν γίνεται όμως ενιαίο νόμισμα χωρίς κοινό ταμείο δημοσίου χρέους προκειμένου "να επωφεληθούμε όλοι από τα χαμηλά επιτόκια", όπως επισημαίνει ο Πικετί, συγγραφέας του μπεστ σέλερ "Το κεφάλαιο στον 21ο αιώνα".
Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα χρειάστηκε να αγνοήσει τις απαγορεύσεις του συμφώνου σταθερότητας (μη διάσωσης, μη αγοράς ομολόγων) για να σώσει το ευρώ. Και όμως, ακόμη και σήμερα η γερμανική πλευρά αρνείται στην ΕΚΤ να λειτουργήσει ως πραγματική κεντρική τράπεζα όπως στις ΗΠΑ, τη Βρετανία και την Ιαπωνία. Όταν όμως βάζεις αυστηρούς, σχεδόν δρακόντειους κανόνες, τότε αρκετές χώρες δεν θα καταφέρουν να τους ακολουθήσουν. Από τη στιγμή που δεν θα τους ακολουθήσουν, όχι επειδή είναι "άσωτες", αλλά επειδή χρειάζονται κάποιες χώρες που θα αγοράσουν τα προϊόντα των πλεονασματικών, τότε θα βρεθούν αντιμέτωπες με τα υψηλά επιτόκια δανεισμού.
Γίνεται όμως να έχεις ενιαίο νόμισμα και μερικές χώρες να δανείζονται με αρνητικά πραγματικά επιτόκια και άλλες με πολύ υψηλά; Όμως κανένα χρέος δεν μειώνεται με ύφεση και αποπληθωρισμό.
Ο πραγματικός στόχος της Μέρκελ και των συντηρητικών συμμάχων της είναι η μείωση των κοινωνικών δαπανών και θα κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους, ακόμη κι αν βυθίσουν την οικονομία της Ευρωζώνης στην ύφεση, για να τον πετύχουν. Θα τους αφήσουμε;
Σταύρος Καπάκος
