ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΝΙΚΟΣ ΛΙΟΝΑΚΗΣ
Με την ολοκλήρωση σήμερα της διήμερης συνεδρίασης της Εθνικής Οργανωτικής Επιτροπής για το συνέδριο της Δημοκρατικής Παράταξης ο Ευ. Βενιζέλος ολοκληρώνει το πρώτο επίσημο βήμα των κομματικών σχεδιασμών του μπροστά στο ενδεχόμενο -που και ο ίδιος θεωρεί ως πιθανό- της πρόωρης κάλπης.
Οι διακηρύξεις του ότι στόχος είναι το νέο σχήμα να αποτελέσει τον "τρίτο πόλο" μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. δεν μπορούν να καλύψουν το γεγονός ότι η αφετηρία από την οποία έχει ξεκινήσει αυτό το εγχείρημα είναι γεμάτη από αδυναμίες που καθιστούν αβάσιμο αυτόν τον στόχο. Πέραν της αδιαμφισβήτητης δημοσκοπικής καθίζησης, αυτές ξεκινούν από τις ανυπέρβλητες εσωκομματικές αντιδράσεις που συναντά από τον Γ. Παπανδρέου και την πτέρυγα των "παπανδρεϊκών", οι οποίοι ζητούν "συνέδριο ΠΑΣΟΚ" που θα αποφασίσει για όλα. Από εκεί και πέρα οι δυσκολίες σε σχέση με το εγχείρημα της διεύρυνσης διαχέονται και οριζόντια στους "όμορους" πολιτικούς χώρους είτε με τη μορφή άρνησης είτε ως ισχυρές επιφυλάξεις εκ μέρους τους, όχι μόνο για σύμπραξη, αλλά ακόμα και για συζήτηση με το κόμμα του Ευ. Βενιζέλου.
Υπό τα σημερινά δεδομένα, το κάλεσμα που απευθύνει ο Ευ. Βενιζέλος προς όλες τις δυνάμεις του "χώρου" για συνεργασία ενόψει του συνεδρίου της Δημοκρατικής Παράταξης τον Ιανουάριο, δεν βρίσκει απήχηση πέρα από τους ήδη συμπράττοντες στο πλαίσιο της Ελιάς. Όμως ακόμα και μεταξύ της Χαρ. Τρικούπη και ορισμένων στελεχών που πρωταγωνίστησαν στο εκλογικό σχήμα της Ελιάς και οι οποίοι εκπροσωπούν ένα κομμάτι που, όπως και μέσω των "58", έτσι και τώρα θέλει να οδηγήσει το σχήμα σε μια "εκσυγχρονιστική και μεταρρυθμιστική" κατεύθυνση ενισχύοντας την εικόνα μιας... Κεντροδεξιάς Κεντροαριστεράς, παρατηρείται ένα "παιχνίδι" ισορροπιών. Με το βλέμμα στραμμένο προς αυτή την επιδίωξή τους, ο Ευ. Βενιζέλος στην πρώτη συνεδρίαση της συντονιστικής γραμματείας "απάντησε" ότι θεωρεί αυτονόητο τον σεβασμό των συνεργαζόμενων κινήσεων στο ΠΑΣΟΚ, τα σύμβολά του και την αυτονομία των οργάνων του.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η πολιτική κατεύθυνση του Ευ. Βενιζέλου διαφέρει από την προαναφερθείσα ιδεολογική οπτική και αυτό είναι ένα κεντρικό πρόβλημα που δικαιολογεί την άρνηση άλλων πολιτικών χώρων να συνεργαστούν με το ΠΑΣΟΚ. Από το πολιτικό στίγμα προκύπτει και η στρατηγική των συνεργασιών, που σε κυβερνητικό επίπεδο δεν μπορεί παρά να αφορά τη Ν.Δ. Άλλωστε, παρά τις αναφορές του για μια "προοδευτική διακυβέρνηση που παραμένει πάντα ως στόχος του ΠΑΣΟΚ", ο Ευ. Βενιζέλος θέτει ως πρωταρχικό στόχο τη συνέχιση και ολοκλήρωση της "εθνικής προσπάθειας", δηλαδή της ασκούμενης πολιτικής.
Παραπέμποντας ακριβώς σε αυτή "σύμπλευση" του ΠΑΣΟΚ "με τη Ν.Δ. και της επιλογής του να συνεχίζει να συνυπηρετεί τις ασκούμενες πολιτικές", η Ε.Ε. της ΔΗΜ.ΑΡ. σε εφαρμογή της σχετικής απόφασης του Συνεδρίου της αποφάσισε κατά πλειοψηφία να διακόψει τον διάλογο με το ΠΑΣΟΚ και να τον συνεχίσει με τον ΣΥΡΙΖΑ και άλλες πολιτικές δυνάμεις προς τις οποίες είχε αποστείλει επιστολή ο Φ. Κουβέλης τον Ιούλιο με στόχο μια προοδευτική διακυβέρνηση. Επιπλέον, το Ποτάμι, με αρκετά μεγαλύτερα ποσοστά από το ΠΑΣΟΚ, καθώς το φέρνουν τρίτο όλες οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, αξιώνει για τον εαυτό του να παίξει εκείνο τον ρόλο του "τρίτου πόλου" και αποφεύγει οποιαδήποτε επαφή με τον Ευ. Βενιζέλο. Ο δε Σπ. Λυκούδης με τους "Μεταρρυθμιστές", αν και δηλώνει ότι επιδίωξη και επιθυμία του είναι η συγκρότηση ολόκληρης της "Κεντροαριστεράς" εν είδει "συγκατοίκησης" όλων των σχετικών δυνάμεων, χαρακτήρισε εσχάτως "συμπαθή" πολιτικό χώρο το κόμμα του Στ. Θεοδωράκη και μοιάζει να αναμένει γενικότερα τις εξελίξεις όσο θα πλησιάζει ο χρόνος προς τις κάλπες ώστε να προσδιορίσει τελικά τον όποιο σύμμαχό του.
