H αποχώρηση της Βιοχάλκο από την Ελλάδα, η οποία σημειωτέον έρχεται μετά από ανάλογες κινήσεις της 3E και της ΦΑΓΕ, αποτελεί την "κορυφή του παγόβουνου" ενός μείζονος προβλήματος που αντιμετωπίζουν στην εποχή των Μνημονίων οι ελληνικές επιχειρήσεις - ανεξαρτήτως μεγέθους, όπως αποδεικνύεται-, το οποίο δεν είναι άλλο από την αναιμική ρευστότητα.
Σε πείσμα της νεοφιλελεύθερης προπαγάνδας περί... "υψηλού εργασιακού κόστους" που οδηγεί σε συρρίκνωση αποδοχών ή περί... "εξοντωτικής υπερφορολόγησης της επιχειρηματικότητας", τόσο οι δημοσιογραφικές πληροφορίες που υπήρχαν από μηνών και τις οποίες γνώριζε η κυβέρνηση όσο και η ίδια εν τέλει η ανακοίνωση της Βιοχάλκο αποδίδουν την κίνηση αυτή στην ασφυκτική έλλειψη ρευστότητας. Πουθενά δεν αναφέρθηκε σε αυτήν φορολογικό ζήτημα. Παρά ταύτα, θιασώτες του νεοφιλελευθερισμού εντός και εκτός κυβέρνησης βρήκαν αφορμή είτε ανεπισήμως με "ψιθύρους" είτε επισήμως να θέσουν θέμα μείωσης φόρων συνολικά για τις επιχειρήσεις. Χαρακτηριστική είναι σχετική ανακοίνωση του κόμματος "Δράση", που έκανε λόγο, εκτός της χρηματοδότησης, και για... "υπερφορολόγηση"!
Αποκλειστικοί υπεύθυνοι για την ασφυξία ρευστότητας είναι οι συντάκτες και οι εκτελεστές των Μνημονίων. Οι δογματικές αγκυλώσεις τρόικας και κυβέρνησης για σκληρή δημοσιονομική πολιτική εν μέσω ύφεσης είναι ο λόγος για τον οποίον το κράτος έχει φεσώσει τους ιδιώτες, είτε πρόκειται για προμηθευτές του Δημοσίου είτε για απλούς φορολογούμενους. Παρά τις διθυραμβικές εξαγγελίες των αρμοδίων, το ποσό των υποχρεώσεων του Δημοσίου προς τους προμηθευτές προσεγγίζει τα 6-7 δισ. ευρώ. Αλλά ακόμη και αν αποπληρωθεί το ποσό αυτό, σε μεγάλο βαθμό δεν πρόκειται να καταλήξει παρά στα ταμεία των τραπεζών.
Παράλληλα, αντί για αύξηση του υπολοίπου των καταθέσεων, το περιβόητο "success story" στην οικονομία μεταφράζεται, σύμφωνα με τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, σε... συρρίκνωση των καταθέσων! Τον Ιούλιο, μήνα κατά τον οποίο η κυβέρνηση "πανηγύριζε" που το "grexit" έχει πια αντικατασταθεί από το "grecovery", τα υπόλοιπα των καταθέσεων... μειώθηκαν! Συγκεκριμένα διαμορφώθηκαν στα 162.864 εκατ. ευρώ, δηλαδή 288 εκατ. ευρώ κάτω από το επίπεδο στο οποίο είχαν διαμορφωθεί τον αμέσως προηγούμενο μήνα Ιούνιο. Άρα οι τράπεζες, εξαιτίας της υφεσιακής πολιτικής της κυβέρνησης (φόροι κ.λπ.), έχουν λιγότερες καταθέσεις που θα μπρούσαν να υποστηρίξουν νέα δάνεια.
Επίσης, παρότι οι τράπεζες έχουν ενισχυθεί από το 2008 (δηλαδή από το πρώτο "πακέτο Αλογοσκούφη") έως τώρα με 238 δισ. ευρώ ή περί το 130% του ΑΕΠ, χρήμα δεν φτάνει σε μια αγορά που "φυτοζωεί" σε πείσμα των εξαιρετικά "φιλικών" προς την πολιτική της κυβέρνηση οικονομικών αναλύσεων αρκετών τραπεζών, που εμφανίζονται "βασιλικότερες του βασιλέως" σε διθυράμβους και πανηγυρισμούς.
Υπενθυμίζεται ότι καυστικοί για τη στάση των τραπεζών υπήρξαν παράγοντες και άλλων επιχειρήσεων που άλλαξαν έδρα, όπως λ.χ. οι βασικοί μέτοχοι της Nutriart, τονίζοντας ότι οι τράπεζες καθυστέρησαν τραγικά να αποφασίσουν χρηματοδότηση προγραμμάτων αναδιάρθρωσης.
Η ευθύνη της κυβέρνησης είναι εν προκειμένω τεράστια και συνίσταται σε ελλιπή εποπτεία του κράτους στον τραπεζικό τομέα, παρότι τα χρήματα του ΤΧΣ με τα οποία ανακεφαλαιποιήθηκαν οι τράπεζες είναι χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων και μέρος του δημόσιου χρέους. Το πρόβλημα κατοπτρίζεται και στη μείωση του υπολοίπου των τραπεζικών χορηγήσεων προς την οικονομία κατά 4% τον Ιούνιο και κατά 4,1% τον Ιούλιο.
Αργή όμως σε σχέση με τα επιδιωκόμενα είναι και η χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, δυσχεραίνοντας περαιτέρω την ήδη προβληματική κατάσταση.
