Και νέοι "σκελετοί" βγαίνουν από τη δημοσιονομική "ντουλάπα" δυσχεραίνοντας περαιτέρω τη θέση της χώρας έναντι των δανειστών της ενόψει και της επιστροφής, τον ερχόμενο μήνα, στην Αθήνα των επικεφαλής ελεγκτών της τρόικας. Απανωτά ήλθαν τις τελευταίες ημέρες τα κρούσματα αποδόμησης των κυβερνητικών θριαμβολογιών είτε ως προς την πορεία των δημοσίων οικονομικών της χώρας είτε για τους όποιους οιωνούς ανάκαμψης.
Στο μέτωπο της ύφεσης, τη Μεγάλη Δευτέρα ήλθε μια ομοβροντία δυσοίωνων εκτιμήσεων υποτροπής της ύφεσης στην Ελλάδα. Η υπό τον Χορστ Ράιχενμπαχ "task force" έκρουσε με τη δημοσιοποίηση της τριμηνιαίας έκθεσής της τον κώδωνα του κινδύνου για απώλεια πόρων από τα ευρωπαϊκά ταμεία, κάνοντας λόγο για κάλυψη του 87,3% του στόχου του Μνημονίου το 2012 (3,25 δισ. ευρώ αντί 3,73 δισ. ευρώ). Λίγο αργότερα, ήλθαν νεώτερα στοιχεία από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους για τα ταμειακά μεγέθη της Γενικής Κυβέρνησης του Μαρτίου, που δείχνουν ότι οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του Δημοσίου προς ιδιώτες, συμπεριλαμβανομένων των επιστροφών φόρων που δεν έχουν αποδοθεί, αν και μειωμένα από τον Φεβρουάριο, παρέμειναν πάνω από το όριο των 8 δισ. ευρώ. Οι μεν ληξιπρόθεσμες οφειλές ήταν 7.903 εκατ. ευρώ, οι δε οφειλόμενες επιστροφές φόρου εισοδήματος, ΦΠΑ και άλλων φόρων 662,9 εκατ. ευρώ, δίνοντας ένα άθροισμα 8.147,5 εκατ. ευρώ, από 8.806,9 εκατ. ευρώ τον Φεβρουάριο. Μπορεί να παρουσιάζεται εμφανής μείωση, ωστόσο είναι μικρή σε σύγκριση με τις προσδοκίες που είχαν καλλιεργηθεί με την "υπερ-δόση" του Δεκεμβρίου περί δήθεν "πακτωλού" χρημάτων στην αγορά και την εντολή της τρόικας για τακτοποίηση των οφειλών μέσα στο 2013.
Το υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε ακόμη ισοζύγιο Γενικής Κυβέρνησης το πρώτο τρίμηνο το οποίο επιβαρύνεται και από εξοφλήσεις οφειλών 1,1 δισ. ευρώ και από επιστροφές φόρων παρελθόντων ετών, που εκκρεμούσαν, ύψους 570 εκατ. ευρώ.
Η αδυναμία άντλησης των κοινοτικών πόρων που δικαιούται η χώρα σε συνδυασμό με την ασφυξία ρευστότητας στην αγορά αποτελούν κακούς οιωνούς, οι οποίοι κάθε άλλο παρά συνάδουν με τα επικοινωνιακά τεχνάσματα της κυβέρνησης για βελτίωση κλίματος στην οικονομία. Και σαν να μην αρκούσαν αυτά, το προανάκρουσμα της μείωσης των μισθών και συντάξεων με τροπολογίες που εντάχθηκαν στο Μνημόνιο-4 ή παρέμεναν "στον πάγο" μέχρι νεωτέρας αποτελεί προάγγελο νέας μείωσης του διαθεσίμου εισοδήματος, άρα και ζήτησης, και κατ' επέκταση και συρρίκνωσης του ΑΕΠ. Και η μείωση αυτή έρχεται με δύο τρόπους:
Πρώτον, με την προαναγγελθείσα μείωση των εργοδοτικών εισφορών ("ως μέτρο ανάσχεσης της ανεργίας, για τις επιχειρήσεις που διατηρούν τις υφιστάμενες σε αυτές θέσεις εργασίας", όταν το επιτρέψουν τα δημόσια οικονομικά, δηλαδή μόλις επιτευχθεί πρωτογενές πλεόνασμα) σε μια περίοδο κατά την οποία τα ασφαλιστικά ταμεία βρίσκονται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας και με εκατομμύρια εργαζόμενους να απειλούνται με αύξηση εισφορών, περαιτέρω παράταση εργασιακού βίου και μελλοντικές συντάξεις πείνας.
Δεύτερον, με την καινοφανή πρόβλεψη για ανώτατο αντί κατώτατου μισθού, μολονότι αφορά άνεργους που θα απασχοληθούν σε ολιγόμηνα προγράμματα Τοπικής Αυτοδιοίκησης και θα λαμβάνουν καθαρές αμοιβές έως 19,6 ευρώ ημερησίως και όχι μεγαλύτερες των 490 ευρώ μηνιαίως (των 427 για εργαζόμενους κάτω των 25 ετών μηνιαίως). Αυτό σημαίνει πως ο εργοδότης θα μπορεί να πληρώνει τους απασχολούμενους με 250 και 200 ευρώ και ανοίγει ο ασκός του Αιόλου για νέες αντιλήψεις, σαφώς σε βάρος των απασχολούμενων, στην αγορά εργασίας.
Στο μέτωπο των δημοσίων οικονομικών, η αποδόμηση ήλθε τη Μεγάλη Τετάρτη από την Eurobank. Η τράπεζα εκτιμά με έκθεσή της πως δεν έχει αποφευχθεί πλήρως η λήψη νέων μέτρων για την κάλυψη της υστέρησης εσόδων. Σε ανάλυση των τεχνοκρατών της μάλιστα, αναφέρεται ότι η εξέλιξη της εξόφλησης των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του Ελληνικού Δημοσίου είναι "μη ικανοποιητική", ότι η μείωση των καθαρών εσόδων θα ήταν σημαντικά μεγαλύτερη αν μέσα στην περίοδο Ιανουαρίου-Μαρτίου 2013 είχαν πραγματοποιηθεί οι επιστροφές φόρων, σύμφωνα με τον αντίστοιχο στόχο του ΜΠΔΣ, και ότι υπάρχει μια προσωρινή «τεχνητή» βελτίωση του δημοσιονομικού ισοζυγίου, αλλά δεν είναι διατηρήσιμη.
Ειδικότερα, αναφέρεται στην έκθεση πως η υστέρηση στην αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων με βάση το χρονοδιάγραμμα του προγράμματος σταθεροποίησης της ελληνικής οικονομίας (Δεκέμβριος 2012) είναι σημαντική. Σύμφωνα με το πρόγραμμα, μόνο μέχρι το τέλος Μαρτίου 2013 θα έπρεπε να έχουν εξοφληθεί συνολικά 3,5 δισ. ευρώ αντί των 2,2 δισ. ευρώ που εξοφλήθηκαν ώς το τέλος Απριλίου 2013.
Την ίδια ώρα, το Ελληνικό Δημόσιο συνεχίζει να επιβαρύνεται με βραχυχρόνιο εσωτερικό δανεισμό, ο οποίος παραμένει ακριβός, δηλαδή με επιτόκιο σταθερά πάνω από το όριο του 4% και ειδικότερα σε δημοπρασία εντόκων γραμματίων διάρκειας 26 εβδομάδων. Στον δανεισμό αυτόν καταφεύγει το ελληνικό κράτος προκειμένου να καλύψει τις τρέχουσες ανάγκες του, οι οποίες, σημειωτέον, είναι ιδιαίτερα πιεστικές λόγω και του χρηματοδοτικού κενού που προκύπτει από τις υποχρεώσεις τις οποίες καλείται να εξυπηρετήσει στις 20 Μαΐου. Το κενό αυτό προκύπτει λόγω και της κωλυσιεργίας που παρατηρείται στις διαδικασίες της μετακύλισης των λήξεων των ελληνικών ομολόγων, των λεγόμενων ANFA, που έχουν στην κατοχή τους οι εθνικές κεντρικές τράπεζες της Ευρωζώνης, ως έμμεσης μορφής χρηματοδότησης. Το ποσό αυτό ανέρχεται σε 1,6 δισ. ευρώ επί συνόλου υποχρεώσεων 5,6 δισ. ευρώ για την ίδια ημερομηνία (τα υπόλοιπα 4 δισ. ευρώ περιλαμβάνονται στο χαρτοφυλάκιο της ΕΚΤ).
Δεδομένης αυτής της εικόνας της οικονομίας, οι συνομιλίες με την τρόικα το καλοκαίρι δεν θα είναι "δύσκολες" μόνο για την κυβέρνηση, αλλά -κυρίως- για τους Έλληνες πολίτες (ως φορολογούμενους, συνταξιούχους, καταναλωτές, εργαζόμενους...).
