ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΜΑΚΗΣ ΝΤΟΒΟΛΟΣ
Χωρίς να λαμβάνονται στο ελάχιστο υπόψη οι πραγματικές ανάγκες του δοκιμαζόμενου πληθυσμού και της καταρρέουσας οικονομίας, συνεχίζονται οι «διαπραγματεύσεις» κυβέρνησης και τρόικας σχετικά με την έκταση και την ταχύτητα εφαρμογής των νεοφιλελεύθερων προβλέψεων του Μνημονίου.
Και αυτήν τη φορά παίζεται το παιχνίδι της εμπλοκής και του προσωρινού αδιεξόδου στις συζητήσεις, προκειμένου να φανεί πως η κυβέρνηση διαπραγματεύεται «σκληρά» με τους εκπροσώπους των δανειστών. Όμως οι όποιες διαφωνίες αφορούν δευτερεύοντα ζητήματα και όχι τον πυρήνα της λογικής του Μνημονίου, ενώ και σε επικοινωνιακό επίπεδο τέτοιου είδους τεχνάσματα έχουν πλέον εξαιρετικά μικρή επίδραση στην κοινή γνώμη.
Επίσης, για άλλη μια φορά, η τρόικα παίζει τον ρόλο του «κακού» που απορρίπτει τα πάντα και ζητεί την αυστηρή τήρηση των όρων του Μνημονίου, τους οποίους όμως έχει υπογράψει η «καλή» κυβέρνηση μόλις πρόσφατα.
Το πλέον ανοιχτό ζήτημα είναι ο τρόπος που θα επιλεγεί προκειμένου να απολυθούν από τον δημόσιο τομέα δεκάδες χιλιάδες άτομα, δηλαδή αν θα γίνει μέσω των περιβόητων «αξιολογήσεων» και της αλλαγής των οργανογραμμάτων ή με πιο ωμό τρόπο. Όπως παραδέχονται και «μνημονιακοί» παράγοντες, οι απολύσεις από το Δημόσιο έχουν ελάχιστο δημοσιονομικό όφελος. Όμως αποτελούν το σήμα πως κανένας δεν εξαιρείται από τη μνημονιακή λαίλαπα, σε όρους απασχόλησης, σπάζοντας έτσι ένα «ταμπού» στην ελληνική κοινωνία. Αυτό που ζητεί η κυβέρνηση είναι να επιλεγεί εκείνη η μέθοδος μείωσης του προσωπικού του Δημοσίου που θα έχει το μικρότερο πολιτικό κόστος γι' αυτήν, ενώ εκτός της όποιας συζήτησης μένουν για άλλη μια φορά οι πραγματικές αλλαγές που χρειάζεται ο δημόσιος τομέας προκειμένου να λειτουργήσει προς όφελος των πολιτών.
Η τρόικα μπλόκαρε ακόμη και αυτήν την εξαιρετικά άτολμη πρόταση της κυβέρνησης για ρύθμιση των χρεών των νοικοκυριών προς τις τράπεζες, όταν είναι φανερό σε όλο και περισσότερους στην Ελλάδα και το εξωτερικό πως μεγάλο μέρος των δανείων δεν μπορεί να αποπληρωθεί χωρίς σοβαρό «κούρεμα» στο κεφάλαιο και με διευκολύνσεις στον τρόπο αποπληρωμής του ποσού που απομένει. Τελικά πιθανώς οι δύο πλευρές θα καταλήξουν σε μια συμφωνία στο θέμα αυτό μέσα στις επόμενες ημέρες, η οποία όμως σε καμία περίπτωση δεν θα ανακουφίζει σοβαρά τα δεκάδες χιλιάδες υπερχρεωμένα νοικοκυριά.
Υπό συζήτηση βρίσκονται και οι νέες ρυθμίσεις για εξόφληση ληξιπρόθεσμων χρεών προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία, καθώς η τρόικα επιμένει οι σχετικοί όροι εξόφλησης να είναι εξαιρετικά σφιχτοί, ενώ από την κυβέρνηση επιθυμούν να θεσπιστούν πολλές δόσεις αποπληρωμής. Το θέμα είναι όμως ότι στην παρούσα φάση της κάθετης πτώσης του εισοδήματος και της αύξησης της ανεργίας, όσο ευνοϊκή και αν είναι η σχετική ρύθμιση που προετοιμάζει η κυβέρνηση, δεν πρόκειται να αποτρέψει την αύξηση των χρεών προς το Δημόσιο. Για να σταματήσει να συμβαίνει αυτό, χρειάζεται εκ βάθρων αλλαγή της οικονομικής πολιτικής, κάτι που δεν συζητούν η τρόικα και η τρικομματική κυβέρνηση.
Μάλιστα δεν συζητούν ούτε καν επιμέρους αλλαγές που θα ανακούφιζαν όμως ευρύτατα λαϊκά στρώματα, όπως η μείωση τόσο του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο πετρέλαιο θέρμανσης όσο και του ΦΠΑ στην εστίαση από το 23% στο 13%, προβάλλοντας ως αιτιολογία την ανάγκη επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων. Όμως ήδη από το πρώτο δίμηνο του έτους παρατηρείται εκτροχιασμός στην εκτέλεση του προϋπολογισμού λόγω της μείωσης των εσόδων, παρά την αύξηση της άμεσης και έμμεσης φορολογίας. Όπως σημειώνει και πρόσφατη ανάλυση των οικονομολόγων της Eurobank, το κρίσιμο μέγεθος για την επόμενη περίοδο είναι τα έσοδα του προϋπολογισμού και «αν η μείωση συνεχιστεί και τους επόμενους μήνες, τότε η επίτευξη των στόχων θα τεθεί σε σοβαρό κίνδυνο. Οποιαδήποτε τεχνική μείωση του ελλείμματος από μήνα σε μήνα δε θα μπορέσει να αποκρύψει την υστέρηση των εσόδων».
