Αρνητικοί είναι και πάλι οι προμηθευτές ρεύματος, ΔΕΗ και ιδιώτες ως προς τα πρότυπα λογαριασμών και συμβάσεων που προτείνει η ΡΑΕ προκειμένου να ενημερώνονται επαρκέστερα, ορθότερα και διαφανώς οι καταναλωτές, ενώ στη συζήτηση εθίγησαν ζητήματα στρεβλής λειτουργίας της αγοράς εξαιτίας της ΔΕΗ, που εκτείνονται μέχρι την προνομιακή πρόσβασή της στην υδροηλεκτρική παραγωγή.
Εν μέσω έκρηξης τιμών και εφαρμογής των ρητρών αναπροσαρμογής χρεώσεων, είναι πλέον σαφές ότι όλοι οι προμηθευτές, ανεξαιρέτως, περνούν υπέρογκες αυξήσεις κατά το δοκούν, χωρίς εξηγήσεις, με ψιλά γράμματα και διάφορους καταχρηστικούς όρους, προκαλώντας συσκότιση στην πληροφόρηση των καταναλωτών πριν αλλά και μετά την υπογραφή σύμβασης προμήθειας. Σε αυτό το σκηνικό η ΡΑΕ επιχειρεί να ξεδιαλύνει το τοπίο επιδιώκοντας την ενδυνάμωση των καταναλωτών τουλάχιστον με την καλύτερη ενημέρωσή τους.
Κατηγορίες τιμολογίων
Σημείο τριβής αυτή τη φορά είναι η κατηγοριοποίηση τιμολογίων χαμηλής τάσης που προτείνει η ΡΑΕ στη βάση ενός συστήματος διαβάθμισης του κινδύνου τιμών, με τα σταθερά τιμολόγια να προσδιορίζονται ως “μηδενικού κινδύνου”, τα κυμαινόμενα με όριο προσαύξησης ως “οριοθετημένου κινδύνου” και τα κυμαινόμενα χωρίς όρια προσαύξησης ως “υψηλού κινδύνου”. Οι κατηγορίες αυτές προφανώς συνδέονται με το ύψος της ρήτρας αναπροσαρμογής των προμηθευτών.
Οι προμηθευτές διαφωνούν κάθετα με την κατηγοριοποίηση - ομογενοποίηση αυτή, κάνοντας λόγο για παρεμβατικότητα και περιορισμούς που εμποδίζουν τις εμπορικές τους ελευθερίες, την ανάπτυξη καινοτομίας και νέων προϊόντων και τον ανταγωνισμό στην αγορά, καθώς και για αποτροπή της κινητικότητας των καταναλωτών επικαλούμενοι μέχρι και αρχές της συμπεριφορικής οικονομίας (ΔΕΗ).
Στον αντίποδα, η καταναλωτική οργάνωση ΕΚΠΟΙΖΩ θεωρεί πως η κατηγοριοποίηση βρίσκεται σε πλήρη εναρμόνιση με το ευρύτερο κανονιστικό πλαίσιο και συμφωνεί ώστε ο καταναλωτής να διακρίνει κατά τρόπο σαφή εάν αναλαμβάνει ή όχι τον κίνδυνο αναπροσαρμογής - επαύξησης του ύψους της χρέωσης προμήθειας. Οι μεγάλοι βιομηχανικοί καταναλωτές (ΕΒΙΚΕΝ) επίσης συμφωνούν επισημαίνοντας ότι αντιστοίχως πρέπει να ισχύσει και για τη μέση τάση.
Διαφωνίες υπάρχουν και ως προς τα ίδια τα πρότυπα των λογαριασμών/συμβάσεων που προτείνει η ΡΑΕ, ενώ σημειώνεται ότι δεν είναι δυνατό να εφαρμοστούν από 1.1.2022.
ΔΕΗ και νερά από τα... παλιά
Σύσταση στη ΡΑΕ και στους Διαχειριστές προτού ασχοληθούν “παρεμβατικά και ιδιαιτέρως εκτεταμένα” με την εμπορική μορφή τιμολογίων/συμβάσεων, να μεριμνήσουν για την εφαρμογή των αρχών του υγιούς ανταγωνισμού και την εξάλειψη πρακτικών “που προηγούνται και ευθύνονται” για τα αναγραφόμενα σε έναν λογαριασμό ή σε σύμβαση απηύθυνε στη διαβούλευση ο Όμιλος Μυτιληναίου.
Μιλά για μη ισότιμη πρόσβαση στο εγχώριο ενεργειακό μείγμα παραγωγής, “όπου η ΔΕΗ διατηρεί την αποκλειστική και προνομιακή πρόσβαση στην υδροηλεκτρική παραγωγή” σε συνδυασμό με την υπερδεσπόζουσα θέση του ιστορικού παρόχου στην προμήθεια.
Η επίκληση μέχρι και των λεγόμενων “νερών” της ΔΕΗ παραπέμπει στις εποχές που “άνοιγε” η αγορά και επιτακτικά οι ιδιώτες αξίωναν μερίδιο στην έτοιμη και δημόσια υδροηλεκτρική και λιγνιτική (σ.σ.: περιλαμβανόταν στην ίδια επιχειρηματολογία τότε) παραγωγή της ΔΕΗ. Άλλωστε, έως και το 2014 οι κυβερνήσεις Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ ήταν έτοιμες να ικανοποιήσουν τις απαιτήσεις των ιδιωτικών συμφερόντων για συμμετοχή στην αγορά χωρίς κανένα ρίσκο, παρέχοντας... λύσεις τύπου “μικρή ΔΕΗ”.
Η ΕΒΙΚΕΝ πάντως τονίζει ότι όταν τα τιμολόγια των καθετοποιημένων προμηθευτών μεταφέρουν 100% το ρίσκο της αγοράς στους πελάτες τους, τότε υπάρχει ο κίνδυνος να καθίστανται πλέον αδιάφοροι για την εκτόξευση των τιμών, όπως συμβαίνει σήμερα στη χονδρεμπορική αγορά. Κάτι που σημαίνει ότι “οι καθετοποιημένοι προμηθευτές ουδόλως επιβαρύνονται από την παρούσα ενεργειακή κρίση”, αντιθέτως κάποιοι μεταξύ των παραγωγών καρπώνονται “ουρανοκατέβατα κέρδη”...
